The Bible

 

Genesis 34

Study

   

1 At lumabas si Dina na anak ni Lea, na ipinanganak nito kay Jacob, upang tingnan ang mga anak na babae ng lupaing yaon.

2 At siya'y nakita ni Sichem, anak ni Hamor, na Heveo, na prinsipe sa lupain; at siya'y kinuha at sumiping sa kaniya, at siya'y pinangayupapa.

3 At inilakip niya ang kaniyang kaluluwa kay Dina, na anak ni Jacob at kaniyang sininta ang dalaga, at nakiusap ng kalugodlugod sa dalaga.

4 At si Sichem ay nagsalita sa kaniyang amang kay Hamor, na sinabi, Ipakamit mo sa akin ang dalagang ito na maging asawa ko.

5 Nabalitaan nga ni Jacob na dinahas ang kaniyang anak na si Dina; at ang kaniyang mga anak ay nasa kasamahan ng mga hayop niya sa parang: at tumahimik si Jacob hanggang sa sila'y dumating.

6 At nilabas ni Hamor na ama ni Sichem si Jacob upang makiusap sa kaniya.

7 At ang mga anak ni Jacob ay nagsiuwi mula sa parang nang kanilang mabalitaan: at nangagdamdam ang mga lalake, at nagningas ang kanilang galit, sapagka't gumawa ng kaululan sa Israel, na sinipingan ang anak ni Jacob; bagay na di nararapat gawin.

8 At nakiusap si Hamor sa kanila, na sinasabi, Ang kaluluwa ni Sichem na aking anak ay sumasa iyong anak; ipinamamanhik ko sa inyo na ipagkaloob ninyo sa kaniya na maging asawa niya.

9 At magsipagasawa kayo sa amin; ibigay ninyo sa amin ang inyong mga anak na babae, at ibibigay namin sa inyo ang aming mga anak na babae.

10 At tatahan kayong kasama namin; at ang lupain ay sasa harap ninyo; tumahan kayo at mangalakal kayo riyan at magkaroon kayo ng mga pag-aari riyan.

11 At sinabi ni Sichem sa ama ni Dina, at sa mga kapatid niya, Makasundo nawa ako ng biyaya sa inyong mga mata at ang sabihin ninyo sa akin ay aking ibibigay.

12 Hingin ninyo sa akin ang walang bilang na bigay-kaya at kaloob, at aking ibibigay ayon sa sabihin ninyo sa akin; ipagkaloob lamang ninyo sa akin ang dalaga na maging asawa ko.

13 At nagsisagot na may pagdaraya ang mga anak ni Jacob kay Sichem at kay Hamor na kaniyang ama, at sila'y nagsalitaan, sapagka't kaniyang dinahas si Dina na kanilang kapatid.

14 At sinabi niya sa kanila, Hindi namin magagawa ito, na ibigay ang aming kapatid sa isang hindi tuli; sapagka't isang kasiraan ng puri namin.

15 Sa ganitong paraan lamang papayag kami sa inyo: kung kayo'y magiging gaya namin, na mangatuli ang lahat ng lalake sa inyo;

16 Ay ibibigay nga namin sa inyo ang aming mga anak na babae, at makikisama kami sa inyong mga anak na babae, at tatahan kami sa inyo, at tayo'y magiging isa lamang bayan.

17 Datapuwa't kung ayaw ninyo kaming pakinggan, na kayo'y mangatuli; ay dadalhin nga namin ang aming anak na babae at kami ay yayaon.

18 At ang kanilang mga salita ay kinalugdan ni Hamor at ni Sichem, na anak ni Hamor.

19 At hindi iniliban ng binata ang paggawa niyaon, sapagka't nalugod siya sa anak na babae ni Jacob: at siya ang pinarangalang higit sa buong sangbahayan ng kaniyang ama.

20 At si Hamor at si Sichem na kaniyang anak ay napasa pintuang-bayan ng kanilang bayan, at sila'y nakiusap sa mga tao sa kanilang bayan, na sinasabi.

21 Ang mga taong ito ay tahimik sa atin; kaya't magsitahan sila sa lupain at magsipangalakal sila riyan; sapagka't narito, ang lupain, ay may malabis na kaluwangan sa kanila; tayo'y makisama sa kanilang mga anak na babae, at ating ibigay sa kanila ang ating mga anak.

22 Sa ganito lamang paraan papayagan tayo ng mga taong iyan, sa pagtahan sa atin, na maging isa lamang bayan, kung patuli ang lahat ng lalake sa atin, na gaya naman nila na mga tuli.

23 Di ba magiging atin ang kanilang mga baka at ang kanilang mga pag-aari at ang lahat nilang hayop? Atin lamang silang payagan, at tatahan sa atin.

24 At pinakinggan si Hamor at si Sichem na kaniyang anak, ng lahat na lumalabas sa pintuan ng kaniyang bayan; at ang lahat ng lalake ay nagtuli, ang lahat ng lumalabas sa pintuan ng kaniyang bayan.

25 At nangyari, nang ikatlong araw, nang sila'y nangasasaktan, na ang dalawa sa mga anak ni Jacob, si Simeon at si Levi, na mga kapatid ni Dina, na kumuha ang bawa't isa ng kaniyang tabak, at sila'y lihim na pumasok sa bayan, at kanilang pinatay ang lahat ng mga lalake.

26 At kanilang pinatay si Hamor at si Sichem na kaniyang anak, sa talim ng tabak, at kanilang kinuha si Dina sa bahay ni Sichem, at sila'y nagsialis.

27 Nagsiparoon ang mga anak ni Jacob sa mga patay, at kanilang sinamsaman ang bayan, sapagka't kanilang dinahas ang kapatid nila.

28 Kinuha nila ang kanilang mga kawan at ang kanilang mga bakahan, at ang kanilang mga asno, at ang nasa bayan, at ang nasa parang;

29 At ang kanilang buong yaman, at ang lahat ng kanilang mga anak, at mga asawa, ay dinala nilang bihag at samsam, sa makatuwid baga'y lahat na nasa bahay.

30 At sinabi ni Jacob kay Simeon at kay Levi, Ako'y inyong binagabag, na pinapaging mapagtanim ninyo ako sa mga tumatahan sa lupain, sa mga Cananeo, at sa mga Pherezeo; at akong may kaunting tao, ay magpipisan sila laban sa akin, at ako'y sasaktan nila; at lilipulin ako at ang aking sangbahayan.

31 At kanilang sinabi, Aariin ba niya ang aming kapatid na parang isang patutot?

   

From Swedenborg's Works

 

Arcana Coelestia #4520

Study this Passage

  
/ 10837  
  

4520. I and my house. That this signifies as to truth and good, is evident from the representation of Jacob, who here is “I,” as being the church, specifically the church as to truth, may be inferred from what has been shown in regard to the representation of Jacob (n. 3305, 3509, 3525, 3546, 3576, 3599, 3775, 4234, 4337), namely, that he represents the Lord as to Divine truth natural. Now with regard to representations, the man who in the supreme sense represents the Lord as to the Divine truth of the natural, also represents the Lord’s kingdom as to Divine truth therein, and consequently the church as to truth, for these correspond to each other, because all the truth that is in His kingdom and church is the Lord’s. And that the church as to good is signified by “my house,” is evident from the signification of a “house,” as being the church as to good (n. 2233-2234, 3720).

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.

From Swedenborg's Works

 

Arcana Coelestia #3720

Study this Passage

  
/ 10837  
  

3720. This is none other than the house of God. That this signifies the Lord’s kingdom in the ultimate of order, is evident from the signification of the “house of God.” Mention is made of the “house of God” in many passages of the Word, and in the external sense, or according to the letter, it signifies a consecrated building where there is holy worship; but in the internal sense it signifies the church; and in a more universal sense, heaven; and in the most universal sense, the Lord’s universal kingdom; in the supreme sense, however, it signifies the Lord Himself as to the Divine Human. In the Word we sometimes read of the “house of God,” sometimes of the “temple,” both having the same signification, but with this difference-that the “house of God” is mentioned where good is treated of; but the “temple” where truth is treated of. From this it is manifest that by the “house of God” is signified the Lord’s celestial church, and in a more universal sense the heaven of the celestial angels, and in the most universal sense the Lord’s celestial kingdom, and in the supreme sense the Lord as to Divine good; and that by the “temple” is signified the Lord’s spiritual church, and in a more universal sense the heaven of the spiritual angels, in the most universal sense the Lord’s spiritual kingdom, and in the supreme sense the Lord as to Divine truth (see n. 2048). The reason why the “house of God” signifies the celestial which is of good, and the “temple” the spiritual which is of truth, is that in the Word a “house” signifies good (n. 710, 2233, 2234, 2559, 3128, 3652), and also because among the most ancient people the houses were constructed of wood, for the reason that “wood” signifies good (n. 643, 1110, 2784, 2812); whereas “temple” signifies truth, because the temples were constructed of stones; and that “stones” signify truths, may be seen above (n. 643, 1296, 1298).

[2] That “wood” and “stone” have such a signification, is not only evident from the Word where they are mentioned, but also from the representatives in the other life; for they who place merit in good works, appear to themselves to cut wood; and they who place merit in truths, in that they have believed themselves to have been better acquainted with truth than others, and yet have lived evilly, appear to themselves to cut stones; which things have often been seen by me. From this I was assured what is the signification of wood and stone, namely that “wood” signifies good, and “stone” truth; and also from the experience that when a wooden house was seen, there was instantly presented an idea of good; but when a house of stone was seen, there was presented an idea of truth; concerning which I was instructed by angels. For this reason, when mention is made in the Word of the “house of God,” there is presented to the angels the idea of good, and good of such a quality as is treated of in that connection; and when mention is made of a “temple,” there is presented to them the idea of truth, and truth of such a quality as is treated of in that connection. From this again we can infer how deep and utterly hidden are the heavenly arcana in the Word.

[3] The reason why by the “house of God” is here signified the Lord’s kingdom in the ultimate of order, is that Jacob is treated of, by whom is represented the Lord’s Divine natural, as frequently shown above. The natural is in the ultimate of order, for in this all the interior things are terminated and are together; and because they are together, and thus things innumerable are viewed together as a one, there is relative obscurity there. This relative obscurity has been spoken of several times before.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.