The Bible

 

ကမ္ဘာ ဦး 17

Study

   

1 ထိုနောက်၊ အာဗြံသည် အသက်ကိုးဆယ်ကိုးနှစ်ရှိသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် အာဗြံအားထင်ရှား တော်မူ၍၊ ငါသည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်၏။ ငါ့ရှေ့မှာ သွားလာ၍ စုံလင်ခြင်းရှိလော့။

2 ငါ၏ ပဋိညာဉ်ကို သင်နှင့် ငါပြုမည်။ သင့်ကို ငါအလွန်များပြားစေမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

3 အာဗြံသည်လည်း ပြပ်ဝပ်လျင်၊ ဘုရားသခင်က၊

4 ငါပြုသော ပဋိညာဉ်သည် သင်၌ရှိ၏။ သင်သည် လူမျိုးအများတို့၏ အဘဖြစ်လိမ့်မည်။

5 နောက်တဖန်သင်၏ အမည်ကို အာဗြံဟုမခေါ်ရ။ သင်၏အမည်ကို အာဗြံဟံဟုခေါ်ရ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သင့်ကို များစွာသော လူအမျိုးတို့၏ အဘအရာ၌ ခန့်ထားပြီ။

6 ငါသည် သင့်ကို အလွန်ပွားများစေမည်။ သင်အားဖြင့် လူအမျိုးမျိုးတို့ကို ဖြစ်စေမည်။ သင်၏ အမျိုး အနွှယ်၌လည်း ရှင်ဘုရင်ဖြစ်ရကြလိမ့်မည်။

7 ငါသည်သင်၏ဘုရား၊ သင့်နောက်၌ သင့်အမျိုးအနွယ်၏ ဘုရားဖြစ်မည်ဟု၊ သင်နှင့်သင်၏ အမျိုးအနွှယ် အစဉ်အဆက်တို့၌၊ ငါ့ပဋိညာဉ်ကို ထာဝရပဋိညာဉ် ဖြစ်စေမည်။

8 သင်သည် ယခုဧည့်သည်ဖြစ်၍နေသော ပြည်တည်းဟူသော၊ ခါနာန်ပြည်တရှောက်လုံးကို၊ သင်အား၎င်း၊ သင့်နောက်၌သင်၏အမျိုးအနွယ်အား၎င်း၊ အစဉ်အမြဲ အပိုင်ပေးမည်။ သူတို့၏ ဘုရားလည်း ငါဖြစ်မည်ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။

9 တဖန်ဘုရားသခင်က၊ သို့ဖြစ်၍ သင်နှင့်တကွသင့်နောက်၌ သင်၏အမျိုးအနွယ် အစဉ်အဆက်တို့သည်၊ ငါ၏ပဋိညာဉ် ကို စောင့်ရှောက် ရကြမည်။

10 သင်နှင့်တကွသင့်နောက်၌ သင်၏အမျိုးအနွယ်သည်၊ ငါ့ရှေ့မှာ စောင့်ရှောက်ရသော ငါ၏ ပဋိညာဉ်ဟူမူကား၊ သင်တို့တွင် သားယောက်ျားတိုင်း အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကို ခံရမည်။

11 အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာသည်၊ ငါနှင့်သင်တို့ပြုသော ပဋိညာဉ်၏ လက္ခဏာသက်သေဖြစ်ရလိမ့်မည်။

12 သင်တို့ အမျိုးအစဉ်အဆက်တို့၌ သားယောက်ျားတိုင်း၊ ကိုယ်အိမ်၌ဘွားသောသူဖြစ်စေ၊ ကိုယ့် အမျိုးမဟုတ်။ တပါးအမျိုးသားငွေနှင့်ဝယ်သောသူ ဖြစ်စေ၊ အသက်ရှစ်ရက်မြောက်လျှင်၊ အရေဖျားလှီး မင်္ဂလာကို ခံရမည်။

13 ကိုယ်အိမ်၌ ဘွားသောသူ၊ ကိုယ်ငွေနှင့်ဝယ် သောသူသည်၊ အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကို ခံရမည်။ ငါ့ ပဋိညာဉ်လည်း သင်တို့၏အသားထာဝရပဋိညာဉ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

14 အရေဖျားမလှီး၊ အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကို မခံသောသားယောက်ျားကို သူ၏ အမျိုးမှပယ်ရှင်းရ၏။ ထိုသူသည် ငါ့ပဋိညာဉ်ကို ဖျက်လေပြီဟု အာဗြံဟံအား မိန့်တော်မူ၏။

15 တဖန်ဘုရားသခင်က၊ သင်၏မယားစာရဲကို မူကား၊ စာရဲဟူသော အမည်ဖြင့်မခေါ်ရ၊ စာရာဟူသော အမည်ဖြင့်ခေါ်ရ၏။

16 သူ့ကိုငါကောင်းကြီးပေး၍၊ သူ့အားဖြင့်လည်း သင်အား သားကိုပေးမည်။ အကယ်စင်စစ်သူ့ကို ကောင်း ကြီးပေး၍၊ သူသည် လူအမျိုးမျိုးဖြစ်လိမ့်မည်။ သူ၏အမျိုးအနွယ်၌လည်း အပြည်ပြည်သော ရှင်ဘုရင်ဖြစ်ကြ လိမ့်မည်ဟု၊ အာဗြဟံအား မိန့်တော်မူ၏။

17 ထိုအခါအာဗြဟံသည် ပြပ်ဝပ်လျက် အသက် တရာရှိသော သူသည် သားကို ရလိမ့်မည်လော။ အသက် ကိုးဆယ်ရှိသော စာရာသည် သားကိုဘွားလိမ့်မည်လော ဟု ရယ်လျက်၊ ိတ်နှလုံးထဲမှာ အောက်မေ့ပြီးလျှင်၊

18 ဣရှမေလသည် ရှေ့တော်၌ အသက်ရှင်ပါစေ သောဟု၊ ဘုရားသခင်ကို လျှောက်သောအခါ၊

19 ဘုရားသခင်က၊ သင်၏မယားစာရာသည် သင်အားသားကိုဘွားလိမ့်မည်။ ထိုသားကိုလည်း ဣဇာက်အမည်ဖြင့် မှည့်ရမည်။ သူ၌၎င်း သူနောက်မှ သူ၏ အမျိုးအနွယ်၌၎င်း ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို ထာဝရ ပဋိညာဉ် ဖြေမည်။

20 ဣရှမေလအမှု၌ကား၊ သင်၏ကားကို ငါနားထောင်၏။ သူ့ကို ငါကောင်းကြီးပေး၏။ သူ့အနွှယ်ကို တိုးပွားေ၍ သူ့ကို အလွှန်များပြားေမည်။ သူသည် မင်းသားဆယ်နှ်ပါးတို့၏အဘ ဖြ်လိမ့်မည်။ ကြီးသော လူမျိုးဖြေခြင်းငှါလည်း ငါပြုမည်။

21 သို့သော်လည်း၊ နောင်နှ်၊ ချိန်းချက်သောအချိန်တွင်၊ စာရာသည် သင်အားဘွားလတံ့သော သားဣဇာက်၌၊ ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို ငါတည်ေမည်ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင်၊

22 မိန့်မြွက်တော်မူသံငြိမ်း၍ ဘုရားသခင်သည် အာဗြံဟံမှ တက်ကြွတော်မူ၏။

23 အာဗြဟံသည်လည်း၊ သားဣမေလမှစ၍၊ ကိုယ်အိမ်၌ ဘွားသော သူအပေါင်း၊ ကိုယ်ငွေနှင့် ဝယ်သော သူအပေါင်းတည်းဟူသော၊ အာဗြဟံအိမ်နှင့်ဆိုင်သော ယောက်ျားအပေါင်းတို့ကို ယူ၍၊ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူ သည်အတိုင်း၊ တနေ့ခြင်းတွင် အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကို ပေးလေ၏။

24 အာဗြဟံသည် ကိုယ်တိုင်အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကို ခံသောအခါ၊ အသက်ကိုးဆယ်ကိုးနှစ်ရှိ၏။

25 သားဣရှမေလသည် အရေဖျားလှီး မင်္ဂလာကို ခံသောအခါ၊ အသက်တဆယ်သုံးနှစ်ရှိ၏။

26 နေ့ခြင်းတွင် အာဗြဟံနှင့်သား ဣရှမေလ သည် အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကို ခံလေ၏။

27 သူ၏အိမ်၌ ဘွားသောသူ တပါးအမျိုးသား၌ သူ၏ငွေနှင့် ဝယ်သောသူ၊ သူ၏အိမ်နှင့်ဆိုင်သော ယောက်ျားအပေါင်းတို့သည်၊ သူနှင့်အတူ အရေဖျားလှီး မင်္ဂလာကို ခံကြလေ၏။

   

From Swedenborg's Works

 

Arcana Coelestia #2041

Study this Passage

  
/ 10837  
  

2041. Ye shall circumcise the flesh of your foreskin. That this signifies the removal of the love of self and of the world, is evident from the representation and signification of “circumcision,” as being purification from filthy loves (explained above, n. 2039); and from the signification of “flesh,” as being what is man’s own (treated of before, n. 999). That which is man’s own is nothing but the love of self and of the world, thus is all the derivative cupidity; and how filthy this is has been shown in Part First (n. 141, 150, 154, 210, 215, 694, 731, 874-876, 987, 1047). As this Own of man which is to be removed is signified, the expression “flesh of the foreskin” is made use of.

[2] There are two so-called loves and their cupidities that obstruct the influx of heavenly love from the Lord; for when these loves reign in the interior and in the external man, and take possession thereof, they either reject or suffocate, and also pervert and contaminate, the inflowing heavenly love; for they are utterly contrary to heavenly love, as will of the Lord’s Divine mercy be shown hereafter. But insofar as these loves are removed, so far the heavenly love flowing in from the Lord begins to appear, nay, to give light in the interior man; and so far he begins to see that he is in evil and falsity; next that he is actually in uncleanness and filthiness; and finally that this has been his Own. They who are becoming regenerate are those with whom these loves are being removed.

[3] Observation of this removal is possible also with the unregenerate, for when the cupidities of these loves are quiescent in them, as sometimes occurs when they are in holy meditation, or when the cupidities are lulled, as happens when they are in misfortunes, in sicknesses, and diseases, and especially at the moment of death, then, because bodily and worldly things are lulled and as it were dead, they observe something of heavenly light and the consequent comfort. But with these persons there is not removal of the cupidities in question, but only a lulling of them, for when they return into their former state, they at once relapse into the same cupidities.

[4] With the evil also, bodily and worldly things can be lulled, and they can then be as it were uplifted into a kind of heavenliness, as sometimes takes place with souls in the other life, especially those newly arrived, who intensely desire to see the glory of the Lord, because they had heard so much about heaven while they lived in the world. The external things above referred to are then lulled in them, and in this way they are carried into the first heaven and enjoy their desire. But they cannot remain long, because there is only a quiescence of the bodily and worldly things, and not a removal of them, as with the angels (concerning which, s ee n. 541, 542). Be it known that heavenly love is continually inflowing into man from the Lord, and that nothing else obstructs and impedes it, and causes its reception by the man impossible, except the cupidities of those loves and the falsities derived from them.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.

From Swedenborg's Works

 

Arcana Coelestia #731

Study this Passage

  
/ 10837  
  

731. Every substance that I have made will I destroy from off the faces of the ground. That this signifies man’s Own, which is as if destroyed when vivified, is evident from what has been said before respecting this Own. Man’s Own is all evil and falsity. So long as this continues, the man is dead; but when he comes into temptations it is dispersed, that is, loosened and tempered by truths and goods from the Lord, and thus is vivified and appears as if it were not present. That it does not appear and is no longer hurtful, is signified by “destroyed;” and yet it is not destroyed, but remains. It is almost as with black and white, which when variously modified by the rays of light are turned into beautiful colors—such as blue, yellow, and purple—whereby, according to their arrangement are presented lovely and agreeable tints, as in flowers, yet remaining radically and fundamentally black and white. But as here at the same time the final vastation of those who were of the Most Ancient Church is treated of, by “I will destroy every existing thing that I have made, from off the face of the ground” are signified those who perished (as likewise in the following verse,). The “substance that I have made” is all that, or every man, in which there was heavenly seed, or who was of the church; and therefore, both here and in the following verse, “ground” is mentioned, which signifies the man of the church in whom good and truth have been implanted. This seed, in those called “Noah”—evils and falsities being dispersed, as before said—gradually grew up; but with the antediluvians who perished it was extinguished by tares.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.