Die Bibel

 

Genezo 6

Lernen

   

1 Kaj kiam la homoj komencis multigxi sur la tero kaj al ili naskigxis filinoj,

2 tiam la filoj de Dio vidis la filinojn de la homoj, ke ili estas belaj; kaj ili prenis al si edzinojn el cxiuj, kiujn ili elektis.

3 Kaj la Eternulo diris: Ne regos Mia spirito inter la homoj eterne, pro iliaj pekoj, cxar ili estas karno; ilia vivo estu cent dudek jaroj.

4 Gigantoj estis sur la tero en tiu tempo, ecx post kiam la filoj de Dio venis al la filinoj de la homoj kaj cxi tiuj naskis al ili. Tio estis la fortuloj, tre famaj de plej antikva tempo.

5 Kaj la Eternulo vidis, ke granda estas la malboneco de la homoj sur la tero kaj ke cxiuj pensoj kaj intencoj de iliaj koroj estas nur malbono en cxiu tempo;

6 tiam la Eternulo pentis, ke Li kreis la homon sur la tero, kaj Li afliktigxis en Sia koro.

7 Kaj la Eternulo diris: Mi ekstermos de sur la tero la homon, kiun Mi kreis, de la homo gxis la brutoj, gxis la rampajxoj, kaj gxis la birdoj de la cxielo; cxar Mi pentas, ke Mi ilin kreis.

8 Sed Noa akiris placxon en la okuloj de la Eternulo.

9 Jen estas la historio de Noa: Noa estis homo virta kaj senmakula en sia generacio; kun Dio Noa iradis.

10 Kaj naskigxis al Noa tri filoj: SXem, HXam, kaj Jafet.

11 Kaj la tero malvirtigxis antaux Dio, kaj la tero plenigxis de maljustajxoj.

12 Kaj Dio vidis la teron, ke gxi malvirtigxis, cxar cxiu karno malvirtigis sian vojon sur la tero.

13 Kaj Dio diris al Noa: La fino de cxiu karno venis antaux Min, cxar la tero plenigxis de maljustajxoj per ili, kaj jen Mi pereigos ilin kun la tero.

14 Faru al vi arkeon el ligno gofera; apartajxojn faru en la arkeo, kaj sxmiru gxin per pecxo interne kaj ekstere.

15 Kaj faru gxin tiamaniere: tricent ulnoj estu la longo de la arkeo, kvindek ulnoj gxia largxo, kaj tridek ulnoj gxia alto.

16 Fenestron faru en la arkeo, supre, kun la alto de unu ulno, kaj la pordon de la arkeo vi faros en la flanko; malsupran spacon, duan spacon, kaj trian spacon faru en gxi.

17 Kaj jen Mi venigos akvan diluvon sur la teron, por ekstermi cxiun karnon, kiu havas en si spiriton de vivo sub la cxielo; cxio, kio estas sur la tero, pereos.

18 Kaj Mi starigos Mian interligon kun vi; kaj vi eniros en la arkeon, vi kaj viaj filoj kaj via edzino kaj la edzinoj de viaj filoj kune kun vi.

19 Kaj el cxiuj vivajxoj, el cxiu karno, enkonduku po unu paro el cxiuj en la arkeon, ke ili restu vivaj kun vi; virbesto kaj virinbesto ili estu.

20 El la birdoj laux iliaj specoj, kaj el la brutoj laux iliaj specoj, el cxiuj rampajxoj de la tero laux iliaj specoj, po paro el cxiuj eniru kun vi, por resti vivaj.

21 Kaj vi prenu al vi el cxiuj mangxajxoj, kiuj estas mangxataj, kaj kolektu al vi; kaj gxi estu por vi kaj por ili por mangxi.

22 Kaj Noa tion faris; cxion, kiel Dio al li ordonis, tiel li faris.

   

Aus Swedenborgs Werken

 

Arcana Coelestia #734

studieren Sie diesen Abschnitt

  
/ 10837  
  

734. In the preceding chapter (Genesis 6:13-22) the truths of the understanding are treated of, in which the man of the church called “Noah” was instructed by the Lord before he was regenerated; and next in this chapter (verses 1-5), the goods of the will are treated of, with which also he was endowed by the Lord. As both are treated of, it appears like a repetition. But now in verses 6-11 his temptation is treated of, and here the first state and thus the beginning of temptation; and, as everyone can see, a repetition occurs again. For it is said in this verse that “Noah was a son of six hundred years” when the flood came upon the earth; and in the eleventh verse (Genesis 7:11) that it was “in the six-hundredth year of his life, in the second month, in the seventeenth day of the month.” And so in the seventh verse (Genesis 7:7) it is said that Noah went into the ark with his sons and their wives, and likewise in the thirteenth verse. . Again it is said in the eighth and ninth verses (8-9) that the beasts went in unto Noah into the ark; and also in verses 14-16. From which it is evident that here too there is a repetition of what was said before. Those who abide in the sense of the letter alone cannot know but that it is a matter of history thus repeated. But here as elsewhere there is not the least word that is superfluous and vain; for it is the Word of the Lord. There is therefore no repetition, except with another signification. And here, in fact, as before, the signification is that it is the first temptation, which is temptation as to things of his understanding; but afterwards it is his temptation as to things of the will. These temptations follow one after the other with him who is to be regenerated. For to be tempted as to things of the understanding is quite another thing from being tempted as to what is of the will. Temptation as to things of the understanding is light; but temptation as to things of the will is severe.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.