Die Bibel

 

Genezo 2

Lernen

   

1 Kaj estis finitaj la cxielo kaj la tero kaj cxiuj iliaj apartenajxoj.

2 Kaj Dio finis en la sepa tago Sian laboron, kiun Li faris, kaj Li ripozis en la sepa tago de la tuta laboro, kiun Li faris.

3 Kaj Dio benis la sepan tagon kaj sanktigis gxin, cxar en gxi Li ripozis de Sia tuta laboro, kiun Li faris kreante.

4 Tia estas la naskigxo de la cxielo kaj la tero, kiam ili estis kreitaj, kiam Dio la Eternulo faris la teron kaj la cxielon.

5 Kaj nenia kampa arbetajxo ankoraux estis sur la tero, kaj nenia kampa herbo ankoraux kreskis, cxar Dio la Eternulo ne pluvigis sur la teron, kaj ne ekzistis homo, por prilabori la teron.

6 Sed nebulo levigxadis de la tero kaj donadis malsekecon al la tuta suprajxo de la tero.

7 Kaj Dio la Eternulo kreis la homon el polvo de la tero, kaj Li enblovis en lian nazon spiron de vivo, kaj la homo farigxis viva animo.

8 Kaj Dio la Eternulo plantis gxardenon en Eden en la Oriento, kaj Li metis tien la homon, kiun Li kreis.

9 Kaj Dio la Eternulo elkreskigis el la tero cxiun arbon cxarman por la vido kaj bonan por la mangxo, kaj la arbon de vivo en la mezo de la gxardeno, kaj la arbon de sciado pri bono kaj malbono.

10 Kaj rivero eliras el Eden, por akvoprovizi la gxardenon, kaj de tie gxi dividigxas kaj farigxas kvar cxefpartoj.

11 La nomo de unu estas Pisxon; gxi estas tiu, kiu cxirkauxas la tutan landon HXavila, kie estas la oro.

12 Kaj la oro de tiu lando estas bona; tie trovigxas bedelio kaj la sxtono onikso.

13 Kaj la nomo de la dua rivero estas Gihxon; gxi estas tiu, kiu cxirkauxas la tutan landon Etiopujo.

14 Kaj la nomo de la tria rivero estas HXidekel; gxi estas tiu, kiu fluas antaux Asirio. Kaj la kvara rivero estas Euxfrato.

15 Kaj Dio la Eternulo prenis la homon kaj enlogxigis lin en la gxardeno Edena, por ke li prilaboradu gxin kaj gardu gxin.

16 Kaj Dio la Eternulo ordonis al la homo, dirante: De cxiu arbo de la gxardeno vi mangxu;

17 sed de la arbo de sciado pri bono kaj malbono vi ne mangxu, cxar en la tago, en kiu vi mangxos de gxi, vi mortos.

18 Kaj Dio la Eternulo diris: Ne estas bone, ke la homo estu sola; Mi kreos al li helpanton similan al li.

19 Kaj Dio la Eternulo kreis el la tero cxiujn bestojn de la kampo kaj cxiujn birdojn de la cxielo, kaj venigis ilin al la homo, por vidi, kiel li nomos ilin; kaj kiel la homo nomis cxiun vivan estajxon, tiel restis gxia nomo.

20 Kaj la homo donis nomojn al cxiuj brutoj kaj al la birdoj de la cxielo kaj al cxiuj bestoj de la kampo; sed por la homo ne trovigxis helpanto simila al li.

21 Kaj Dio la Eternulo faligis profundan dormon sur la homon, kaj cxi tiu endormigxis; kaj Li prenis unu el liaj ripoj kaj fermis la lokon per karno.

22 Kaj Dio la Eternulo konstruis el la ripo, kiun Li prenis de la homo, virinon, kaj Li venigis sxin al la homo.

23 Kaj la homo diris: Jen nun sxi estas osto el miaj ostoj kaj karno el mia karno; sxi estu nomata Virino, cxar el Viro sxi estas prenita.

24 Tial viro forlasos sian patron kaj sian patrinon, kaj aligxos al sia edzino, kaj ili estos unu karno.

25 Kaj ili ambaux estis nudaj, la homo kaj lia edzino, kaj ili ne hontis.

   

Aus Swedenborgs Werken

 

Interaction of the Soul and Body #9

studieren Sie diesen Abschnitt

  
/ 20  
  

9. VII. The sun of the natural world is pure fire; and the world of nature first existed and continually subsists by means of this sun

That nature and its world - by which we mean the atmospheres and the earths which are called planets, among which is the terraqueous globe on which we dwell, together with all the productions, in general and in particular, which annually adorn its surface subsist solely from the sun, which constitutes their centre, and which, by the rays of its light and the modifications of its heat, is everywhere present, everyone knows for certain, from his own experience, from the testimony of the senses, and from the writings which treat of the way in which the world has been peopled. As, therefore, perpetual subsistence is from this source, reason may also conclude with certainty that existence is likewise from the same; for perpetually to subsist is perpetually to exist as a thing first existed. Hence it follows that the natural world was created by Jehovah God by means of this sun as a secondary cause.

[2] That there are spiritual things and natural things, entirely distinct from each other, and that the origin and support of spiritual things are from a sun which is pure love, in the midst of which is Jehovah God, the Creator and Upholder of the universe, has been demonstrated before; but that the origin and support of natural things are a sun which is pure fire, and that the latter is derived from the former, and both from God, follows of itself, as what is posterior follows from what is prior, and what is prior from The First.

[3] That the sun of nature and its worlds is pure fire, all its effects demonstrate: as the concentration of its rays into a focus by the art of optics, from which proceeds violently burning fire and also flame; the nature of its heat, which is similar to heat from elementary fire; the graduation of that heat according to its angle of incidence, whence proceed the varieties of climate, and also the four seasons of the year; besides many other facts, from which the rational faculty, by means of the senses of the body, may confirm the truth that the sun of the natural world is mere fire, and also that it is fire in its utmost purity.

[4] Those who know nothing concerning the origin of spiritual things from their own sun, but are only acquainted with the origin of natural things from theirs, can scarcely avoid confounding spiritual and natural things together, and concluding, through the fallacies of the senses and of the rational faculty derived from them, that spiritual things are nothing but pure natural things, and that from the activity of these latter, excited by heat and light, arise wisdom and love. These persons, since they see nothing else with their eyes, and smell nothing else with their nostrils, and breathe nothing else through their lungs but nature, ascribe to it all things rational also; and thus they imbibe what is natural as a sponge sucks up water. Such persons may be compared to charioteers who yoke the team of horses behind the carriage, and not before it.

[5] The case is otherwise with those who distinguish between things spiritual and natural, and deduce the latter from the former. These also perceive the influx of the soul into the body; they perceive that it is spiritual, and that natural things, which are those of the body, serve the soul for vehicles and mediums, by which to produce its effects in the natural world. If you conclude otherwise you may be likened to a crayfish, which assists its progress in walking with its tail, and draws its eyes backward at every step; and your rational sight may be compared to the sight of the eyes of Argus in the back of his head, when those in his forehead were asleep. Such persons also believe themselves to be Arguses in reasoning; for they say, 'Who does not see that the origin of the universe is from nature? And what then is God but the inmost extension of nature?' and make similar irrational observations, of which they boast more than wise men do of their rational sentiments.

  
/ 20  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.