Bible

 

Deuteronomium 22:3

Studie

       

3 Similiter facies de asino, et de vestimento, et de omni re fratris tui, quæ perierit : si inveneris eam, ne negligas quasi alienam.

Ze Swedenborgových děl

 

Apocalypsis Explicata # 208

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 1232  
  

208. "Ecce dedi coram te ostium apertum, et nemo potest claudere illud" - Quod significet quod intromittentur in caelum, et quod nemini qui talis negabitur, constat ex significatione "dare ostium apertum", quod sit intromittere in caelum (de qua sequitur); et ex significatione "nemo potest claudere", quod sit quod non negabitur, nam cum ostium clauditur, negatur introitus, et cum non clauditur, non negatur; quod sit illis qui in charitate sunt, est quia de illis in scriptis ad hanc Ecclesiam agitur (videatur supra, n. 203): inde patet quod per "Dedi coram te ostium apertum, et nemo potest claudere illud", significetur quod omnes tales intromittentur in caelum, et quod nemini eorum negabitur.

Quod "dare ostium apertum" significet intromittere in caelum, quidem constat ex communi sermone; sed tamen usque est ex correspondentia, nam domus et omnia domus correspondent interioribus hominis quae sunt mentis ejus, et ex correspondentia illa etiam significant talia in Verbo. Quod ita sit, constare potest a repraesentativis et apparentiis in caelo: ibi sunt palatia, domus, conclavia, cubicula, vestibula, atria, et intus in illis varia ad usus; haec sunt angelis ex correspondentia; inde est quod angelis sapientioribus sint palatia magnificentiora quam angelis minus sapientibus; (sed de his videatur in opere De Caelo et Inferno 183-190, ubi actum est De Habitationibus Angelorum Caeli;) et quia palatia, domus et omnia domus correspondent, patet quod etiam januae, ostia et portae, et quod hae correspondeant introitui et intromissioni; etiam cum janua patet aperta, indicium est quod copia ingrediendi sit, et quando clausa quod non copia.

[2] Praeterea cum novitii spiritus introducuntur in societatem caelestem, aperitur illis a Domino via quae ad illam ducit; et cum illuc veniunt, apparet porta cum ostio ad latus ubi custodes, qui illum intromittunt, et alii dein qui recipiunt et introducunt. Ex his nunc constare potest quid in Verbo significant "ostia" et "portae", quod nempe intromissionem in caelum; et quia ecclesia est caelum Domini in terris, etiam significant intromissionem in ecclesiam; et quia caelum aut ecclesia est in homine, ideo etiam "januae", "ostia", "portae" significant aditum et introitum apud hominem (de quo mox aliquid dicetur); et quia omnia quae significant caelum et ecclesiam etiam significant illa quae caeli et ecclesiae sunt, hic illa quae introducunt, quae sunt vera ex bono quae a Domino, et quia illa sunt a Domino et inde sunt Ipsius, immo Ipse in illis, ideo per "januam", "ostium" et "portam" ad caelum et ad ecclesiam, in supremo sensu intelligitur Dominus. Inde patet quid significat quod Dominus dicit apud Johannem:

Jesus dixit, "Amen dico vobis, qui non ingreditur per januam in caulam ovium, sed ascendit aliunde, is est fur et latro; qui Vero ingreditur per januam, is est pastor ovium; huic ostiarius aperit... Ego sum ostium ovium;... per Me si quis introiverit, salvabitur, et ingredietur et egredietur, et pascuum inveniet" (10:1-3, 7, 9);

quod "ingredi per ostium" hic sit ingredi per Dominum, patet, nam dicitur, "Ego sum ostium ovium"; ingredi per Dominum est Ipsum adire, Ipsum agnoscere, in Ipsum credere, et Ipsum amare, sicut Ipse pluribus in locis docet: sic homo intromittitur in caelum, et non aliter; quare dicit, "Per Me si quis introiverit, salvabitur", et "Qui ascendit aliunde, is est fur et latro."

[3] Qui itaque Dominum adit, Ipsum agnoscit, et in Ipsum credit, is dicitur aperire ostium Domino, ut ingrediatur, in Apocalypsi:

"Ecce sto ad ostium et pulso; si quis audi" erit vocem meam, et aperuerit ostium, ingrediar ad illum, cenabo cum illo, et ille Mecum" (3:20);

quomodo haec se habent, dicetur in sequentibus, ubi de illis in hoc capite agitur; hic modo aliquid dicetur de ostiis seu portis ad hominem, quia dicitur "Sto ad ostium et pulso." Ad rationale hominis binae viae ducunt, una e caelo et altera e mundo. Per viam e caelo introducitur bonum, per viam e mundo introducitur verum. Quantum via e caelo aperta est apud hominem tantum homo afficitur vero et fit rationalis, hoc est, tantum videt verum a luce veri: si autem via e caelo clausa est, homo non rationalis fit; nam non videt verum, et tamen verum ex luce veri facit rationale: ratiocinari quidem potest de vero, et ex ratiocinatione aut ex memoria loqui de illo; sed videre num verum sit, non potest. Cogitare bene de Domino et de proximo aperit viam e caelo, at cogitare non bene de Domino ac male de proximo claudit illam. Quia binae viae in hominem ducunt, etiam binae januae seu portae sunt per quas fit intromissio: per portam seu januam quae patet e caelo, intrat affectio veri spiritualis a Domino, quia per illam intrat bonum, ut supra dictum est, et omnis affectio veri spiritualis est a bono; per portam autem seu januam quae patet e mundo, intrat omnis cognitio e Verbo et ex praedicatione inde, quia per illam intrat verum, ut etiam supra dictum est; nam cognitiones e Verbo et ex praedicatione inde sunt vera. Affectio veri spiritualis adjuncta cognitionibus illis facit rationale hominis, ac illustrat illud secundum quale veri conjuncti bono, et secundum quale conjunctionis. Haec pauca de binis januis seu portis ad hominem dicta sunto.

[4] Quoniam "januae", "ostia" et "portae" significant intromissionem in caelum et in ecclesiam, ideo etiam significant vera ex bono quae a Domino, quia per illa fit intromissio, ut in sequentibus his locis:

- Apud Esaiam,

"Aperite portas ut ingrediatur gens justa custodiens fidelitates (26:2);

secundum sensum litterae est quod admissuri in urbes illos qui justi et fideles sunt, at secundum sensum internum ut in ecclesiam, "portae" enim significant admissionem; "gens justa" significat illos qui in bono, "custodiens fidelitates" significat qui inde in veris.

[5] Apud eundem,

"Aperient portas tuas jugiter, interdiu et noctu non claudentur, ad adducendum ad Te exercitum gentium, et reges earum deducentur; ac gens aut regnum quae non servirent Tibi peribunt:... vocabis salutem muros tuos, et portas tuas laudem" (60:11, 12, 18);

agitur ibi de Domino, et de ecclesia ab Ipso instauranda; et per illa describitur admissio perpetua illorum qui in bono et inde veris sunt: per quod "portae aperientur jugiter et non claudentur interdiu et noctu" significatur admissio perpetua, per "exercitum gentium" significantur illi qui in bono sunt, et per "reges" illi qui in veris; et quod omnes servituri Domino intelligitur per quod "gens et regnum quae non servirent Tibi perituri sint"; quod "gens" seu "gentes" significent illos qui in bono sunt, videatur supra (n. 175(a)) ; et quod "reges" illos qui in veris (n. 31).

[6] Apud eundem,

"Sic dixit Jehovah Uncto suo, Korescho, cujus apprehendi dextram, ad subjiciendum coram Eo gentes, ut lumbos regum solvam; ad aperiendum coram Illo januas, ut portae non claudantur:... et dabo thesauros latebrarum et occultas opes latibulorum" (45:1, 3);

similiter hic agitur de Domino et de ecclesia ab Ipso instauranda; per "aperire januas ut portae non claudantur", significatur perpetua admissio; per "gentes" et "reges" significantur illi qui in bonis et in veris sunt, et abstracte bona et vera (ut supra); per "thesauros tenebrarum et occultas opes latibulorum" significatur intelligentia et sapientia interior e caelo, nam quae intrant per portam quae patet e caelo (de qua supra) illa occulto veniunt et afficiunt omnia quae apud hominem sunt; unde affectio veri spiritualis, per quam incognita prius revelantur.

[7] Apud Jeremiam,

"Si non introducitis onus per portas urbis hujus in die Sabbati, et ut sanctificetis diem Sabbati, ... tunc intrabunt per portas urbis hujus reges et principes, sedentes super throno Davidis, equitantes super curru et super equis, ... et habitabitur urbs in aeternum" (17:24, 25);

quid in sensu litterae per illa intelligitur quisque videt; attamen sciri potest quod sanctius insit quia est Verbum, et omne quod in Verbo est continet talia quae caeli et ecclesiae sunt, et haec sola sunt sancta; sanctum quod intelligitur, ex sensu interno noscitur: per "diem Sabbati" in eo sensu intelligitur conjunctio Divini Humani Domini cum caelo et ecclesia; per "urbem", quae ibi est Hierosolyma, intelligitur ecclesia; per "non introducere onus per portas urbis illius", intelligitur non admittere id quod ex proprio hominis est, sed quod a Domino; per "reges et principes, qui tunc intrabunt per portas urbis", intelliguntur Divina vera quae tunc illis; per "sedentes super throno Davidis", intelliguntur illa ex Domino; per "equitantes super curru et super equis", intelligitur quod inde in doctrina veri et in intelligentia; per "habitari in aeternum", intelligitur vita et salus aeterna. (Quod per "Sabbatum" significetur conjunctio Divini Humani Domini cum caelo et ecclesia, videatur n. 8494, 8495, 8510, 10356, 10360, 10367, 10370, 10374, 10668, 10730. Quod per "Hierosolymam" ecclesia, n. 402, 3654, 9166. Quod per "onus" aut "opus" die Sabbati significetur non duci a Domino sed a proprio, n. 1 7893, 8495, 10360, 10362, 10365. Quod per "reges et principes" significantur illi qui in Divinis veris, et abstracte Divina vera, supra, n. 29, 31. Quod per "currum" doctrina veri, et per "equos" intellectuale, in opusculo De Equo Albo 1-5.)

[8] In Apocalypsi,

Nova Hierosolyma "habens murum magnum et altum, portas duodecim, super portis angelos duodecim, nomina scripta quae sunt duodecim tribuum [filiorum] Israelis;... duodecim portae duodecim margaritae;... portae non claudentur" ( 2 21:12, 21, 25);

quod "portae" significent Divina vera intromittentia in novam ecclesiam, ita illos qui in veris a bono sunt ex Domino, constare potest ab explicatione horum in opusculo De Nova Hierosolyma (n. 1, seq.); quod etiam patet ex eo, quod dicatur quod "duodecim portae 3 essent", quod "duodecim angeli super portis, et nomina duodecim tribuum ibi scripta", et quod "duodecim portae essent duodecim margaritae." (Per "duodecim" enim significantur omnia, et praedicantur de veris ex bono, n. 577, 2089, 2129, 2130, 3272, 3858, 3913; similiter per "angelos", videatur supra, n. 130 [b] , 200; similiter per "duodecim tribus Israelis", n. 3858, 3926, 4060, 6335; et similiter per "margaritas.")

[9] Apud Jeremiam,

"A septentrione aperietur malum, ... ut veniant dentque (vir) thronum suum ad ostium portarum Hierosolymae, et ad omnes muros ejus circumquaque, ... quia deseruerunt Me" ( 4 1:14-16);

agitur ibi de destructione ecclesiae; "septentrio" significat falsum, hic falsum ex quo malum; "Venire et dare thronos ad ostium portarum Hierosolymae", est destruere vera introducentia in ecclesiam per falsa; "et ad omnes muros ejus", est quoque omnia vera tutantia.

[10] Apud 5 Esaiam,

"Ejula porta, clama urbs, liquefacta est Philisthaea tu tota, quia a Septentrione fumus venit" (15:4 [B.A. 14:31]);

apud 6 eundem,

"Selectio vallium tuarum impletae sunt curru, et equites ponendo posuerunt usque ad portam, denudavit tegumentum Jehudae" (22:7, 8);

in his locis etiam agitur de destructione ecclesiae, et per "portas" ibi significantur vera intromittentia, quae destructa; illa vera vocantur "tegumenta Jehudae", quia per "Jehudam" significatur amor caelestis (videatur supra, n. 119), ac vera illa tegunt et protegunt illum.

[11] Apud eundem,

"Reliquum in urbe vastitas, et usque ad devastationem 7 contundetur porta" (24:12);

apud Jeremiam,

"Luxit Jehudah, et portae ejus languescentes factae sunt" (14:2);

in Libro Judicum,

"Cessarunt Vici in Israel, ... elegit deos novos, tum oppugnare portas" (5:7, 8);

apud Ezechielem,

"Dixit Tyrus super Hierosolymam, Euge fracta est, januae populorum, traducta est ad me" (26:2):

in his etiam agitur de destructione ecclesiae; per "Tyrum" significantur cognitiones veri et boni, quae sunt vera introducentia, et per "Hierosolymam" ecclesia quoad doctrinam veri; inde patet cur Hierosolyma hic dicatur "januae populorum", et quid significat quod Tyrus dicat, "Euge fracta est" Hierosolyma, "januae populorum, traducta est ad me, implebor."

[12] Quoniam, ut supra dictum est, per "januas" et "portas" significatur intromissio, et in specie significantur vera intromittentia, quae sunt vera ex bono a Domino, inde patet quid per "januas" et "portas" in sequentibus his locis significatur:

- Apud Davidem,

"Attollite portae capita vestra, et attollite ostia mundi, ut ingrediatur Rex gloriae" (Psalmuss 24:7, 9);

apud eundem,

Enumerate laudes Jehovae "in portis filiae Zionis" (Psalmuss 9:15 [B.A. 14]);

apud eundem,

"Amat Jehovah portas Zionis prae omnibus habitaculis Jacobi" (Psalmuss 87:2);

per "Zionem" et per "filiam Zionis" intelligitur ecclesia caelestis:

apud Esaiam,

"Redemptor tuus, Sanctus Israelis, Deus totius terrae vocatur;... ponam pyropum 8 fenestras tuas, et portas tuas in lapides carbunculi" (54:5, 12);

apud Matthaeum,

Ingressae sunt quinque Virgines prudentes ad nuptias, "et ostium clausum est"; et venerunt quinque virgines stultae et pulsarunt, sed non aperiebatur illis (25:10-11);

apud Lucam,

Jesus dixit, "Certate intrare per angustam portam, quia multi quaerent intrare, et non poterunt; ex quo surrexerit Paterfamilias et occluserit januam, tunc incipietis foris stare, et pulsare januam, dicentes, Domine, Domine, aperi nobis; sed respondens dicet, Non novi vos unde sitis" (13:24, 25);

in binis his locis agitur de statu hominis post mortem, quod tunc qui in fide sunt et non in amore non possint in caelum intromitti, tametsi volunt quia ita crediderunt; hoc significatur per quod "occlusa sit janua", et quod pulsaverint at rejecti.

[13] Quia "portae" significabant vera intromittentia, ideo in statutis fuit

Quod seniores sederent ad portas et judicarent (Deuteronomius 21:19; 22:15, 21; Amos 5:12, 15; Sacharia 8:16);

et ideo mandatum est

Ut scriberentur praecepta super postes et portas (Deuteronomius 6:8, 9);

ac ideo quoque inter statuta erat

Quod auris servi, qui non volebat exire liber septimo anno, perforaretur ad januam (Exod. 21:6 9 ; Deuteronomius 15:17);

per "servos" ex filiis Israelis significabantur qui in veris erant et non in bono, et per "liberos" qui in bono et inde in veris; quod "auris perforaretur ad januam" significabat perpetuam obedientiam et servitutem, quoniam per vera non intromitti in bonum vellet; nam qui in veris sunt et non a bono, illi perpetuo in statu servo sunt, non enim in affectione veri spirituali sunt, et tamen affectio quae amoris facit hominem liberum (videatur in Doctrina Novae Hierosolymae, n. 141-149). Praeterea vera introducentia quoad quale eorum describuntur per tegumentum ostii Tentorii, et per tegumentum ostii Tabernaculi ( 10 Exod 26:14, 36, 37; 38:18, 19); et per mensuras in numeris ostiorum et portarum Domus Dei et Templi apud Ezechielem (Cap. 40:6, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 24, 27, 28, 32, 35, 37; 41:1, 2, 3, 11, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25; 42:2, 12, 15; cap. 43:1, 2, 3, 4; 44:1, 2, 3, 17; 46:1, 2, 3, 8, 12, 19; 47:1, 2; 48:31, 32, 33, 34); qui scit quid singuli numeri ibi significant, scire potest plura arcana de illis veris. Memorantur etiam portae Domus Jehovae versus septentrionem et versus orientem apud eundem Prophetam (cap. 8:3, 4; 10:19).

Poznámky pod čarou:

1. The editors made a correction or note here.
2. The editors made a correction or note here.
3. The editors made a correction or note here.
4. The editors made a correction or note here.
5. The editors made a correction or note here.
6. The editors made a correction or note here.
7. The editors made a correction or note here.
8. The editors made a correction or note here.
9. The editors made a correction or note here.
10. The editors made a correction or note here.

  
/ 1232  
  

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 10360

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

10360. ‘Et custodietis sabbatum’: quod significet quod Divinum Humanum Domini colendum, constat ex significatione ‘custodire’ cum dicitur de Divino, quod sit colere, et ex significatione ‘sabbati’ quod in supremo sensu sit unio Divini, quod Pater vocatur, 1 ac Divini Humani, quod Filius, ita Divinum Humanum in Quo illa unio. Quod per ‘sabbatum’ significetur unio illa, est quia per sex dies laboris qui praecedunt septimum, significatur omnis status pugnae, nam labor in spirituali sensu non est labor qualis in mundo sed qualis est illis qui in Ecclesia antequam intrant Ecclesiam ac fiunt Ecclesia, qui labor est pugna contra mala et falsa mali; similis labor in spirituali sensu fuit Domino cum in mundo fuit, pugnavit enim tunc 2 contra inferna, ac illa ut et caelos 3 in ordinem redegit; et simul tunc glorificavit Humanum Suum, hoc est, univit ipsi Divino quod 4 Ipsi ex conceptione fuit, videatur n. 9715, 9809.

[2] Tempus ac status cum Dominus in pugnis fuit, significatur per sex dies laboris, at status cum unio facta est, significatur per diem septimum, qui 5 dicitur sabbatum a quiete, quia tunc quies Domino; inde per ‘sabbatum’ etiam significatur conjunctio Domini cum caelo, cum Ecclesia, 6 cum angelo caeli, et cum homine Ecclesiae 7 ; causa est quia omnes qui in caelum venturi sunt, primum in pugnis 8 erunt contra mala et falsa mali, et cum haec separata sunt, intrant caelum, et conjunguntur Domino, et tunc illis quies; similiter homines in mundo; quod hi in pugnis erunt, seu quod tentationes subituri, antequam fiunt Ecclesiam, hoc est, antequam in illis bonum et verum, quae faciunt Ecclesiam, implantata sunt, 9 notum est, ita antequam conjuncti 10 sunt Domino, consequenter antequam illis quies; inde patet unde est quod status pugnae 11 significetur per sex dies laboris, 12 ac quies ut et conjunctio per diem septimum seu sabbatum.

[3] Quod etiam conjunctio boni et veri per sabbatum significetur, est quia cum homo in pugnis est, tunc in veris est, at cum vera conjuncta sunt bono, ita cum homo in bono est, tunc ei quies; similiter ac Dominus cum in mundo fuit et pugnavit cum infernis, tunc quoad Humanum Suum fuit Divinum Verum, 13 at cum univit Humanum Suum ipsi Divino, tunc factus est etiam quoad Humanum Suum Divinum Bonum, seu Jehovah.

[4] Quod sex dies qui praecedunt sabbatum sint pugnae quae praecedunt et praeparant ad conjugium caeleste, quod est conjunctio boni et veri, videatur n. 8510, 8888, 9431; de priore statu 14 , quando homo in veris est, et tunc in pugnis contra mala et falsa mali, qui status significatur per sex dies 15 laboris, et de posteriore statu, quando in bono est et ducitur a Domino, qui significatur per ‘sabbatum’, videatur n. 7923, 7992, 8505, 8506, 8510, 8512, 8516, 8539, 8643, 8648, 8658, 8685, 8690, 8701, 8772, 9139, 9224, 9227, 9230, 9274, 16 9832, quod Dominus cum in mundo fuit, fecerit Humanum Suum primum Divinum Verum et dein Divinum Bonum, in locis citatis n. 9199 fin. , 9315 fin. , et quod hoc per pugnas tentationum, in locis citatis n. 9528 fin.

[5] Qui itaque scit quod per ‘sabbatum’ in supremo sensu intelligatur unio ipsius Divini in Divino Humano Domini, is scire potest quid significant quae in Verbo toties de sabbato dicuntur, 17 ita quae apud Esaiam,

Si 18 averteris a sabbato pedem tuum, 19 ut non facias voluntates tuas in die sanctitatis Meae, sed vocaveris sabbatum delicias Sancto Jehovae honorabiles, atque honoraveris illud, ut non facias vias tuas, nec invenias desiderium tuum, aut loquaris verbum, tunc deliciaberis super Jehovah, et eveham te in excelsa terrae, et cibabo te hereditate Jacobi patris tui, 58:13, 14;

qui sensum internum Verbi novit, manifeste videre potest quod ibi per ‘sabbatum’ significetur status conjunctionis hominis cum Domino: ita status cum ducitur homo a Domino et non a semet, qui status 20 est quando in bono est; duci enim a Domino et non a semet est ‘avertere a sabbato pedem, non facere voluntates suas, non facere vias suas: non invenire desiderium suum, et non loqui verbum’; quod tunc in illo Ecclesia sit, et caelum, significatur per quod evehetur in excelsa terrae, et cibabitur hereditate Jacobi: et quod sabbatum sit Divinum Humanum in Quo unio, significatur per quod sabbatum dicatur dies sanctitatis, ac deliciae Sancto Jehovae:

[6] et apud Jeremiam,

Si sanctificetis diem sabbati, intrabunt per portas urbis hujus reges et principes, sedentes super throno Davidis, equitantes in curru et in equis, 17:24, 25;

qui non scit sensum internum Verbi, opinaturus est quod haec secundum sensum litterae intelligenda sint, quod nempe si sanctificaverint sabbatum intraturi sint reges et principes per portas urbis Hierosolymae, ac equitaturi in curru et in equis; sed is sensus non est, verum quod qui Divinum Humanum Domini sancte colunt, in Divinis Veris caeli et Ecclesiae erunt, per ‘Hierosolymam 21 ’ enim intelligitur Ecclesia, per ‘reges et principes’ Divina Vera ejus, per ‘thronum Davidis’ caelum ubi Dominus, per ‘currum’ doctrina boni et veri, et per ‘equos’ intellectuale illustratum; quod ‘Hierosolyma’ sit Ecclesia, videatur n. 2117, 3654, quod ‘reges’ sint Divina Vera, n. 1672, 2015, 2069, 3009, 4575, 4581, 4966, 5044, 5068, 6148, quod ‘principes’ sint primaria vera, n. 1482, 2089, 5044, quod ‘David’ sit Dominus, n. 1888, 9954, quod ‘thronus’ sit caelum, n. 5313, quod ‘currus’ sit doctrina boni et veri, n. 5321, 8215, et quod ‘equi’ sint intellectuale quod illustratur, n. 2760-2762, 3217, 5321, 6534.

[7] Quia per ‘sabbatum’ significabatur Dominus quoad Divinum Humanum, in Quo unio, ideo mandatum erat, ut panes facierum ordinarentur super mensa 22 quovis sabbato, Lev. 24:8;

quod Dominus quoad Divinum Humanum per ‘panem’ intelligatur, notum est in Ecclesia. Ideo etiam Dominus cum in mundo fuit, Se vocat Dominum sabbati, Matth. 12:7, 8; Marcus 2:27, 28; Luc. 6:1-5.

[8] Ac ideo 23 Dominus cum in mundo 24 fuit ac univit Humanum Suum ipsi Divino, sabbatum quoad cultum repraesentativum, seu quoad cultum ejus qualis erat apud populum Israeliticum, abrogavit; ac diem sabbati 25 fecit diem instructionis in doctrina fidei et amoris; tale 26 involvit hoc apud Johannem,

Jesus sanans quendam die sabbati, dixit ei, Tolle lectum tuum, et ambula; et sustulit lectum, et ambulabat. Judaei dicebant quod non liceret portare lectum die sabbati, ac quaerebant Dominum interficere, quia solvebat sabbatum, 5:8-11, 18;

per ‘sanationem aegroti’ significatur purificatio hominis a malis et falsis mali, per ‘lectum’ significatur doctrina, et per ‘ambulare’ vita;

[9] quod omnes sanationes morborum quae a Domino, involvant purificationes a malis et falsis 27 , seu restitutiones vitae spiritualis, videatur n. 8364 fin. , 9031 fin. , 9086, quod ‘ambulare’ sit vita, n. 519, x1794, 8417, 8420, quod ‘lectus’ sit doctrina, constat ex locis in Verbo ubi lectus nominatur, et quoque a repraesentativis in altera vita; ibi cum 28 apparet lectus et jacens in illo, significatur doctrina in qua ille est; inde lecti apparent ibi ornatissimi illis qui in veris ex bono sunt; sed quod talia significentur per illa Domini verba, nemo scire potest nisi per sensum internum, 29 Dominus enim per correspondentias, 30 ita per significativa locutus est, quia ex Divino.

Poznámky pod čarou:

1. ac Divini Humani altered to cum Divino Humano

2. cum infernis

3. The Manuscript inserts per pugnas.

4. in Ipso

5. dictus est

6. The Manuscript inserts et.

7. The Manuscript inserts in particulari.

8. The Manuscript places this after mali.

9. The Manuscript places this after quies.

10. sint

11. The Manuscript inserts et illorum.

12. et septimus dies seu sabbathum conjunctionem, quia tunc quies

13. ac, in the First Latin Edition and in the Second Latin Edition

14. The Manuscript inserts hominis.

15. The editors of the third Latin edition made a minor correction here. For details, see the end of the appropriate volume of that edition.

16. The following number or numbers appear out of sequence in both the Manuscript and the first Latin edition, but they have been reordered in this edition.

17. ut

18. avertes

19. et, in the First Latin Edition.

20. The Manuscript inserts ei.

21. The Manuscript inserts urbem.

22. quolibet

23. The following two (or in some cases more) words are transposed in the Manuscript.

24. venit

25. factus est dies

26. involvunt haec

27. The Manuscript inserts mali.

28. The following two (or in some cases more) words are transposed in the Manuscript.

29. The Manuscript inserts illa.

30. et inde

  
/ 10837  
  

This is the Third Latin Edition, published by the Swedenborg Society, in London, between 1949 and 1973.