സ്വീഡൻബർഗിന്റെ കൃതികളിൽ നിന്ന്

 

Hemelse Verborgenheden in Genesis en Exodus #6472

ഈ ഭാഗം പഠിക്കുക

  
/ 10837  
  

6472. Hoe het is gesteld met de invloeiing van het ene en het andere leven, namelijk van het leven van het denken en van het leven van de wil, uit de Heer, werd door onthulling te weten gegeven, namelijk dat de Heer op tweevoudige wijze invloeit door de hemel indirect en vanuit Zich rechtstreeks; en dat Hij vanuit Zich invloeit zowel in de redelijke dingen van de mens, die zijn innerlijke dingen zijn, als in zijn natuurlijke dingen, die de uiterlijke dingen zijn. Hetgeen uit de Heer invloeit, is het goede van de liefde en het ware van het geloof, want dat wat uit de Heer voortgaat, is het Goddelijk Ware waarin het Goddelijk Goede is; maar deze worden verschillend opgenomen bij de mens, namelijk volgens het hoedanige van hem; de Heer dwingt de mens niet om op te nemen wat uit Hem invloeit, maar Hij leidt hem in het vrije en voor zoveel als de mens het toelaat, leidt Hij door het vrije tot het goede; zo leidt de Heer de mens volgens diens verkwikkingen en verder ook volgens de begoochelingen en de daaruit opgevatte beginselen, maar ongemerkt leidt Hij hem daaruit weg; en dit verschijnt de mens alsof het uit hemzelf plaatsvindt; zo breekt de Heer die dingen niet, want dit zou gelijk staan met het vrije geweld aan te doen en dit vrije moet er toch noodzakelijk zijn opdat de mens kan worden wederverwekt, nrs. 1937, 1947, 2875, 2876, 2881, 3145, 3146, 3158, 4031.

Dat de Heer zo bij de mens invloeit, namelijk niet alleen indirect door de hemel, maar ook rechtstreeks vanuit Zich, zowel in de innerlijke als in de uiterlijke dingen bij de mens, is een tot dusver onbekende verborgenheid.

  
/ 10837  
  

Nederlandse vertaling door Henk Weevers. Digitale publicatie Swedenborg Boekhuis, van 2012 t/m 2021 op www.swedenborg.nl

സ്വീഡൻബർഗിന്റെ കൃതികളിൽ നിന്ന്

 

Arcana Coelestia #10030

ഈ ഭാഗം പഠിക്കുക

  
/ 10837  
  

10030. 'Covering the intestines' means which exists on last or lowest levels. This is clear from the meaning of 'the intestines' as last or lowest things. The reason why the intestines have this meaning is that they are the last and lowest of a person's internal organs, not only as regards their location but also as regards their function. As regards their location, they are below the stomach, to which they are attached; and as regards their function, they are the last organs to receive the things undergoing digestion in a person. Above them, as is well known, come the stomach, liver, pancreas, and spleen; higher still, the heart and lungs; and still higher, the head. It is also well known that these higher parts of the body discharge their filth and waste products into the intestines and banish them through these, partly by way of the stomach, partly by way of the ducts from the liver - called the hepatic ducts, and also the cystic or biliary ducts - and partly by way of the ducts from the pancreas, which like all the other ducts have their outlet into the duodenum. From all this it is now evident why last or lowest things are meant by 'the intestines'. The fact that the internal organs in the human body mean such things as belong to the spiritual world becomes clear from what has been abundantly shown at the ends of a large number of chapters where the correspondence of the Grand Man, which is heaven, with everything present in the human being has been the subject. For what specifically corresponds to the intestines, see 5392. The hells correspond to the impurities and excrement cast out from them, 5393-5396.

[2] Since several organs of the body are mentioned in what immediately follows, such as the lesser omentum, liver, kidneys, legs, breast, flank, and head, and the arrangement of them in sacrifices is dealt with, it must first be shown here that by parts of the human body in general the kinds of things that exist in the Grand Man, that is, in heaven, are meant. Here let the meaning of just those parts of the body which are used in Daniel to describe Nebuchadnezzar's statue be indicated. There, in Chapter 2:32-33, it says that its head was pure gold, breast and arms were silver, belly and side bronze, legs iron, and feet partly iron and partly clay. Anyone who does not know that the Lord's Word is spiritual supposes that these things were said in reference to earthly kingdoms. But the Word is not dealing with earthly kingdoms, only with God's kingdom, thus with heaven and the Church. The reason why these are described by means of the kinds of things that exist in earthly lands and their kingdoms is that worldly and earthly things correspond to the kinds of things that exist in heaven. For the whole natural order and the whole universe is a theatre representative of the Lord's kingdom, see the places referred to in 9280, and earthly and worldly things are what a person comes to know of first.

[3] From this it may be recognized that Nebuchadnezzar's statue seen in a dream does not mean worldly but heavenly things. But what specifically is meant by the head, the breast, the belly and side, the legs, and the feet may be known from their correspondence, thus from the internal sense of the Word. From correspondence one can know that the head means the first state of the Church, the breast and arms the second, the belly and side the third, the legs the fourth, and the feet the last. Since the first state of the Church was a state of the good of love to the Lord it says that the head was of pure gold; since the second state was a state of truth springing from that good it says that the breast and arms were of silver; since the third state was the good of love and its truth in the external or natural man it says that the belly and side were of bronze; since the fourth state was the truth of faith it says that the legs were of iron; and since the last state was truth which, though called the truth of faith, is devoid of good it says the feet were partly of iron and partly of clay. And such being the last state of the Church verses 34, 35 say that out of the rock a stone was cut, which smashed them all to pieces and scattered them, so that the wind carried them away, and no place was found for them, meaning that the good of love to the Lord, the good of charity towards the neighbour, and the good of faith were completely dispersed, so completely that there was no knowledge of what they were. No more than some knowledge of the truths of faith existed, without any knowledge of good; or if any knowledge of good existed it was not real good, thus was not the good that coheres with the truths of faith.

[4] This good is external good without internal, which is what the good of merit is, and what good pursued for selfish and worldly reasons is, thus good pursued for the sake of gain, position, and reputation, for the sake of friendship cultivated because of these things, or for the sake of currying favour. Or else it is pursued solely on account of fear of the law. It is not pursued on account of the good of charity, which is the good of one's fellow citizen, the good of human society, the good of one's country, or the good of the Church.

[5] The types of good mentioned above are meant by 'the clay' or 'the mire', the truth with which that good does not cohere being 'the iron'. Therefore verse 43 says, [Just as] the iron which you saw was mixed with the miry clay, they will mingle through the seed of man (homo) 1 , but they will not cohere with one another, just as iron is not mingled with clay. 'The seed of man' is the truth of faith when it originates in the self, which is truth falsified and adulterated through application to evils that exist as the result of a regard for self and the world. From all this it is evident that the parts of a person's body from his head to the soles of his feet mean such things as belong to the Church.

[6] In general 'the head' means celestial good, which is the good of love to the Lord, 'the breast' spiritual good, which is the good of charity towards the neighbour, and 'the feet' natural good, which is the good and truth of faith, see 9913, 9914; and the same kinds of good are meant by 'gold', 'silver', 'bronze', and 'iron', 5658. But for what is meant specifically by 'the head', see 4938, 4939, 5328, 9913, 9914, by 'gold', 113, 1551, 1552, 5658, 9510, 9881, by 'the breast', 4938, 4939, 5328, 6436, 9913, 9914, and by 'silver', 1551, 5658, 6914, 6917. From this it is evident what is meant by 'the belly' and 'the side', which are the parts below the breast. But for what 'bronze' means, [see] 425, 1551, 'the feet', 2162, 3147, 3761, 4938-4952, 'iron', 425, 426, and 'clay' or 'mire', 1300, 6669.

[7] From all this it may now be recognized that the members or organs of the human body mean such things as correspond to them in the Grand Man, which is heaven. They all have connection with the good of love and the truth of faith; and because they correspond to these they also correspond to the same realities in the Church, because the Lord's heaven on earth is the Church.

There is a correspondence of the human being and all parts of the human being with the Grand Man, which is heaven; see what has been shown from actual experience at the ends of a number of chapters, in the following places, 3624-3649, 3741-3751, 3883-3896, 4039-4051, 4218-4228, 4318-4331, 4403-4421, 4527-4533, 4622-4633, 4652-4660, 4791-4805, 4931-4953, 5050-5061, 5171-5189, 5377-5396, 5552-5573, 5711-5727, 5846-5866, 5976-5993, 6053-6058, 6189-6215, 6307-6326, 6466-6495.

What correspondence is, 2987-3003, 3213-3227, 3337-3352, 3472-3485.

അടിക്കുറിപ്പുകൾ:

1. i.e. they will become mixed together through intermarriages

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.

സ്വീഡൻബർഗിന്റെ കൃതികളിൽ നിന്ന്

 

Hemelse Verborgenheden in Genesis en Exodus #1947

ഈ ഭാഗം പഠിക്കുക

  
/ 10837  
  

1947. Dat de woorden ‘omdat Jehovah uw verdrukking aangehoord heeft’ betekenen, wanneer hij zich zou onderwerpen, blijkt uit hetgeen boven in nr. 1937 is gezegd, namelijk dat zich vernederen en verdrukt worden is, zich onderwerpen aan de macht van de innerlijke mens, over welke onderwerping eveneens gehandeld is, en is daar aangetoond dat het ‘een zich dwingen’ is, en verder dat in het zich dwingen de vrijheid is, dat wil zeggen, eigen aandrang en wil, waardoor zich dwingen zich onderscheidt van gedwongen worden. Ook werd aangetoond, dat zonder deze vrijheid of zonder eigen aandrang of wil, de mens nooit hervormd kan worden en enig hemels eigene kan ontvangen; en tevens dat in de verzoekingen meer vrijheid ligt dan buiten de verzoekingen, hoewel het tegendeel het geval schijnt te zijn, want dan wordt de vrijheid sterker naar gelang van de aanvechtingen van de zijde van de boosheden en valsheden, en door de Heer gesterkt, opdat hem het hemels eigene gegeven kan worden; daarom ook is de Heer in verzoekingen meer tegenwoordig; en ook dat de Heer nooit iemand dwingt. Wie tot het denken van het ware en het doen van goede gedwongen wordt, wordt niet hervormd, maar denkt dan nog des te meer het valse en wil nog des te meer het boze; alle dwang brengt dit met zich mee; hetgeen ook kan blijken uit de verslagen en voorbeelden van het leven, waardoor deze twee dingen kennen, namelijk dat het geweten zich niet laat dwingen en dat onze neiging naar het verbodene uitgaat; eenieder begeert ook van het onvrije in het vrije te komen, want dit behoort tot zijn leven. Hieruit is het duidelijk dat de Heer nooit iets aangenaam is, wat niet vanuit vrijheid, dat wil zeggen, uit eigen beweging of wil voorkomt; want wanneer iemand de Heer vanuit onvrijheid vereert, vereert hij Hem geenszins uit het zijne. Het is het uiterlijke dat zich beweegt, dat wil zeggen, door dwang bewogen wordt, terwijl het innerlijke òf in het geheel niet daarbij aanwezig is, òf tegenstreeft, ja zelfs in tegenspraak is. Wanneer de mens wordt wedergeboren, dwingt hij zich door het vrije, waarmee hij door de Heer begiftigd is, vernedert hij zich, ja zelfs verdrukt hij het redelijke, opdat dit zich zal onderwerpen en daardoor ontvangt hij het hemels eigene, en dit eigene wordt daarna door de Heer geleidelijk vervolmaakt en meer en meer vrij, zodat het de neiging tot het goede wordt en vandaar tot het ware en hem tot verlustiging wordt en in beide tot gelukzaligheid, zoals de engelen die hebben. Dit vrije is het, waarvan de Heer Zelf als volgt bij Johannes spreekt:

‘De waarheid maakt u vrij; indien de Zoon u vrijmaakt, zo zijt gij waarlijk vrij’, (Johannes 8:32, 36). Zij die geen geweten hebben, weten in het geheel niet wat dit vrije is, want zij stellen het vrije in de willekeur en de bandeloosheid van het valse te denken en te spreken en van het boze te willen en te doen, en dit niet dwang op te leggen en te vernederen, nog minder het te verdrukken, terwijl het toch geheel het tegenovergestelde is, zoals de Heer ook leert bij Johannes:

‘Eenieder die de zonde doet, is een dienstknecht van de zonde’, (Johannes 8:34). Deze knechtenvrijheid ontvangen zij van de helse geesten die bij hen zijn, en die deze vrijheid ingeven; wanneer zij in het leven van deze geesten zijn, zijn zij ook in hun liefden en begeerten door de aanblazing van een onrein en drekkig genot, en wanneer zij als het ware door hun maalstroom worden meegesleurd, wanen zij zich in het vrije te zijn, maar het is een helse vrijheid. Het onderscheid tussen deze helse vrijheid en de hemelse vrijheid is dit, dat de eerste van de dood is en de mensen naar de hel trekt, maar dat de laatste of de hemelse vrijheid, die van het leven is en hen naar de hemel verheft. Dat alle ware innerlijke godsdienst niet uit dwang, maar uit vrijheid moet geschieden, en dat er zonder de vrijheid geen innerlijke godsdienst is, blijkt uit het Woord; uit de vrijwillige, gelofte-, vredes- en dankoffers, welke gaven en offeranden werden genoemd, waarover in (Numeri 15:3 e.v., Deuteronomium 12:6; 16:10, 11; 23:23, 24 en elders).

Bij David:

‘Ik zal u met vrijwilligheid offeren, ik zal Uw naam, o Jehovah, loven, want hij is goed’, (Psalm 54:8). Uit de Thruma of het hefoffer, dat zij voor de tabernakel en voor de klederen der heiligheid zouden brengen, waarover bij Mozes:

‘Spreek tot de zonen Israëls, dat zij voor Mij een hefoffer nemen; van alle man, wiens hart zich vrijwillig bewegen zal, zult gij Mijn hefoffer nemen’, (Exodus 25:2) en elders:

‘Eenieder, wiens hart vrijwillig is, zal het brengen, ten hefoffer van Jehovah’, (Exodus 35:5) De verootmoediging echter van de redelijke mens of zijn verdrukking, vanuit het vrije, zoals gezegd, werd ook uitgebeeld door de verdrukkingen van de zielen op feestdagen, waarover bij Mozes:

‘Het zal voor u een inzetting van de eeuwigheid zijn, in de zevende maand, op de tiende dag van de maand, zult gij uw zielen verdrukken’, (Leviticus 16:29), en elders:

‘Op de tiende van de zevende maand, dat is de dag der verzoeningen, zult gij een heilige samenroeping hebben, en gij zult uw zielen verdrukken; alle ziel welke zich op die dag niet verdrukken zal, die zal uitgeroeid worden uit haar volken’, (Leviticus 23:27, 29). Daarom wordt het ongezuurde, waarin geen desem [zuurdeeg], ‘brood der verdrukking’ genoemd, (Deuteronomium 16:2, 3). Over de verdrukking staat het volgende bij David geschreven:

‘Jehovah, wie zal verkeren in Uw tent, wie zal wonen op de berg van Uw heiligheid; die rechtschapen wandelt en gerechtigheid werkt, die zweert zich te verdrukken, hij verandert niet’, (Psalm 15:1, 2, 4). Dat de verdrukking een temmen en onderwerpen is van de boosheden en valsheden, die van de uiterlijke mens vanuit zijn redelijke opklimmen, kan blijken uit hetgeen gezegd is; daarom is het niet een verstoten van zichzelf in armoede en ellende, of een afstand doen van de verlustigingen van het lichaam; hierdoor wordt het boze niet getemd en onderworpen, soms komt daar zelfs een ander kwaad door tevoorschijn, namelijk de verdienste vanwege de ontzegging, behalve dat de vrijheid van de mens daaronder lijdt, in welke vrijheid, als in de aardbodem, enig en alleen het goede en het ware van het geloof gezaaid kan worden. Ten aanzien van de verdrukking, namelijk dat die ook verzoeking is, zie men eerder in nr. 1846.

  
/ 10837  
  

Nederlandse vertaling door Henk Weevers. Digitale publicatie Swedenborg Boekhuis, van 2012 t/m 2021 op www.swedenborg.nl