Bible

 

പുറപ്പാടു് 21

Studie

   

1 അവരുടെ മുമ്പാകെ നീ വെക്കേണ്ടുന്ന ന്യായങ്ങളാവിതു

2 ഒരു എബ്രായദാസനെ വിലെക്കു വാങ്ങിയാല്‍ ആറു സംവത്സരം സേവിച്ചിട്ടു ഏഴാം സംവത്സരത്തില്‍ അവന്‍ ഒന്നും കൊടുക്കാതെ സ്വതന്ത്രനായി പൊയ്ക്കൊള്ളട്ടെ.

3 ഏകനായി വന്നു എങ്കില്‍ ഏകനായി പോകട്ടെ; അവന്നു ഭാര്യയുണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ ഭാര്യയും അവനോടുകൂടെ പോകട്ടെ.

4 അവന്റെ യജമാനന്‍ അവന്നു ഭാര്യയെ കൊടുക്കയും അവള്‍ അവന്നു പുത്രന്മാരെയോ പുത്രിമാരെയോ പ്രസവിക്കയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ഭാര്യയും മക്കളും യജമാനന്നു ഇരിക്കേണം; അവന്‍ ഏകനായി പോകേണം.

5 എന്നാല്‍ ദാസന്‍ ഞാന്‍ എന്റെ യജമാനനെയും എന്റെ ഭാര്യയെയും മക്കളെയും സ്നേഹിക്കുന്നു; ഞാന്‍ സ്വതന്ത്രനായി പോകയില്ല എന്നു തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞാല്‍

6 യജമാനന്‍ അവനെ ദൈവസന്നിധിയില്‍ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു ചെന്നു കതകിന്റെയോ കട്ടളക്കാലിന്റെയോ അടുക്കല്‍ നിറുത്തീട്ടു സൂചികൊണ്ടു അവന്റെ കാതു കുത്തി തുളക്കേണം; പിന്നെ അവന്‍ എന്നേക്കും അവന്നു ദാസനായിരിക്കേണം.

7 ഒരുത്തന്‍ തന്റെ പുത്രിയെ ദാസിയായി വിറ്റാല്‍ അവള്‍ ദാസന്മാര്‍ പോകുന്നതു പോലെ പോകരുതു.

8 അവളെ തനിക്കു സംബന്ധത്തിന്നു നിയമിച്ച യജമാനന്നു അവളെ ബോധിക്കാതിരുന്നാല്‍ അവളെ വീണ്ടെടുപ്പാന്‍ അവന്‍ അനുവദിക്കേണം; അവളെ ചതിച്ചതുകൊണ്ടു അന്യജാതിക്കു വിറ്റുകളവാന്‍ അവന്നു അധികാരമില്ല.

9 അവന്‍ അവളെ തന്റെ പുത്രന്നു നിയമിച്ചു എങ്കില്‍ പുത്രിമാരുടെ ന്യായത്തിന്നു തക്കവണ്ണം അവളോടു പെരുമാറേണം.

10 അവന്‍ മറ്റൊരുത്തിയെ പരിഗ്രഹിച്ചാല്‍ ഇവളുടെ ഉപജീവനവും ഉടുപ്പും വിവാഹമുറയും കുറെക്കരുതു.

11 ഈ മൂന്നു കാര്യവും അവന്‍ അവള്‍ക്കു ചെയ്യാതിരുന്നാല്‍ അവളെ പണം വാങ്ങാതെ വെറുതെ വിട്ടയക്കേണം.

12 ഒരു മനുഷ്യനെ അടിച്ചുകൊല്ലുന്നവന്‍ മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.

13 അവന്‍ കരുതിക്കൂട്ടാതെ അങ്ങനെ അവന്റെ കയ്യാല്‍ സംഭവിപ്പാന്‍ ദൈവം സംഗതിവരുത്തിയതായാല്‍ അവന്‍ ഔടിപ്പോകേണ്ടുന്ന സ്ഥലം ഞാന്‍ നിയമിക്കും.

14 എന്നാല്‍ ഒരുത്തല്‍ കരുതിക്കൂട്ടി കൂട്ടുകാരനെ ചതിച്ചു കൊന്നതെങ്കില്‍ അവന്‍ മരിക്കേണ്ടതിന്നു നീ അവനെ എന്റെ യാഗപീഠത്തിങ്കല്‍ നിന്നും പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോകേണം.

15 തന്റെ അപ്പനെയോ അമ്മയെയോ അടിക്കുന്നവന്‍ മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.

16 ഒരുത്തന്‍ ഒരാളെ മോഷ്ടിച്ചിട്ടു അവനെ വില്‍ക്കയാകട്ടെ അവന്റെ കൈവശം അവനെ കണ്ടുപിടിക്കയാകട്ടെ ചെയ്താല്‍ അവന്‍ മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.

17 തന്റെ അപ്പനെയോ അമ്മയെയോ ശപിക്കുന്നവന്‍ മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.

18 മനുഷ്യര്‍ തമ്മില്‍ ശണ്ഠകൂടീട്ടു ഒരുത്തന്‍ മറ്റവനെ കല്ലുകൊണ്ടോ മുഷ്ടികൊണ്ടോ കുത്തിയതിനാല്‍ അവന്‍ മരിച്ചുപോകാതെ കിടപ്പിലാകയും

19 പിന്നെയും എഴുന്നേറ്റു വടി ഊന്നി വെളിയില്‍ നടക്കയും ചെയ്താല്‍ കുത്തിയവനെ ശിക്ഷിക്കരുതു; എങ്കിലും അവന്‍ അവന്റെ മിനക്കേടിന്നുവേണ്ടി കൊടുത്തു അവനെ നല്ലവണ്ണം ചികിത്സിപ്പിക്കേണം.

20 ഒരുത്തന്‍ തന്റെ ദാസനെയോ ദാസിയെയോ തല്‍ക്ഷണം മരിച്ചുപോകത്തക്കവണ്ണം വടികൊണ്ടു അടിച്ചാല്‍ അവനെ നിശ്ചയമായി ശിക്ഷിക്കേണം.

21 എങ്കിലും അവന്‍ ഒന്നു രണ്ടു ദിവസം ജീവിച്ചിരുന്നാല്‍ അവനെ ശിക്ഷിക്കരുതു; അവന്‍ അവന്റെ മുതലല്ലോ.

22 മനുഷ്യര്‍ തമ്മില്‍ ശണ്ഠകൂടീട്ടു ഗര്‍ഭിണിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ അടിച്ചതിനാല്‍ ഗര്‍ഭം അലസിയതല്ലാതെ അവള്‍ക്കു മറ്റൊരു ദോഷവും വന്നില്ലെങ്കില്‍ അടിച്ചവന്‍ ആ സ്ത്രീയുടെ ഭര്‍ത്താവു ചുമത്തുന്ന പിഴ കൊടുക്കേണം; ന്യായാധിപന്മാര്‍ വിധിക്കുമ്പോലെ അവന്‍ കൊടുക്കേണം.

23 മറ്റു ദോഷം വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ജീവന്നു പകരം ജീവന്‍ കൊടുക്കേണം.

24 കണ്ണിന്നു പകരം കണ്ണു; പല്ലിന്നു പകരം പല്ലു; കൈകൂ പകരം കൈ; കാലിന്നു പകരം കാല്‍;

25 പൊള്ളലിന്നു പകരം പൊള്ളല്‍; മുറിവിന്നു പകരം മുറിവു; തിണര്‍പ്പിന്നു പകരം തിണര്‍പ്പു.

26 ഒരുത്തന്‍ അടിച്ചു തന്റെ ദാസന്റെയോ ദാസിയുടെയോ കണ്ണു കളഞ്ഞാല്‍ അവന്‍ കണ്ണിന്നു പകരം അവനെ സ്വതന്ത്രനായി വിട്ടയക്കേണം.

27 അവന്‍ തന്റെ ദാസന്റെയോ ദാസിയുടെയോ പല്ലുഅടിച്ചു തകര്‍ത്താല്‍ അവന്‍ പല്ലിന്നു പകരം അവനെ സ്വതന്ത്രനായി വിട്ടയക്കേണം.

28 ഒരു കാള ഒരു പുരുഷനെയോ സ്ത്രീയെയോ കുത്തിക്കൊന്നാല്‍ ആ കാളയെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലേണം; അതിന്റെ മാംസം തിന്നരുതു; കാളയുടെ ഉടമസ്ഥനോ കുറ്റമില്ലാത്തവന്‍ .

29 എന്നാല്‍ ആ കാള മുമ്പെ തന്നേ കുത്തുന്നതായും ഉടമസ്ഥന്‍ അതു അറിഞ്ഞുമിരിക്കെ അവന്‍ അതിനെ സൂക്ഷിക്കായ്കകൊണ്ടു അതു ഒരു പുരുഷനെയോ സ്ത്രീയെയോ കൊന്നുകളഞ്ഞാല്‍ ആ കാളയെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലേണം; അതിന്റെ ഉടമസ്ഥനും മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.

30 ഉദ്ധാരണ ദ്രവ്യം അവന്റെ മോല്‍ ചുമത്തിയാല്‍ തന്റെ ജീവന്റെ വീണ്ടെടുപ്പിന്നായി തന്റെ മേല്‍ ചുമത്തിയതു ഒക്കെയും അവന്‍ കൊടുക്കേണം.

31 അതു ഒരു ബാലനെ കുത്തിയാലും ഒരു ബാലയെ കുത്തിയാലും ഈ ന്യായപ്രകാരം അവനോടു ചെയ്യേണം.

32 കാള ഒരു ദാസനെയോ ദാസിയെയോ കുത്തിയാല്‍ അവന്‍ അവരുടെ ഉടമസ്ഥന്നു മുപ്പതു ശേക്കെല്‍ വെള്ളി കൊടുക്കേണം; കാളയെ കൊന്നുകളകയും വേണം.

33 ഒരുത്തന്‍ ഒരു കുഴി തുറന്നുവെക്കുകയോ കുഴി കുഴിച്ചു അതിനെ മൂടാതിരിക്കയോ ചെയ്തിട്ടു അതില്‍ ഒരു കാളയോ കഴുതയോ വീണാല്‍,

34 കുഴിയുടെ ഉടമസ്ഥന്‍ വലികൊടുത്തു അതിന്റെ യജമാനന്നു തൃപ്തിവരുത്തേണം; എന്നാല്‍ ചത്തുപോയതു അവന്നുള്ളതായിരിക്കേണം.

35 ഒരുത്തന്റെ കാള മറ്റൊരുത്തന്റെ കാളയെ കുത്തീട്ടു അതു ചത്തുപോയാല്‍ അവര്‍ ജീവനോടിരിക്കുന്ന കാളയെ വിറ്റു അതിന്റെ വില പകുത്തെടുക്കേണം; ചത്തുപോയതിനെയും പകുത്തെടുക്കേണം.

36 അല്ലെങ്കില്‍ ആ കാള മുമ്പെ തന്നേ കുത്തുന്നതു എന്നു അറിഞ്ഞിട്ടും ഉടമസ്ഥന്‍ അതിനെ സൂക്ഷിക്കാതിരുന്നു എങ്കില്‍ അവന്‍ കാളെക്കു പകരം കാളയെ കൊടുക്കേണം; എന്നാല്‍ ചത്തുപോയതു അവന്നുള്ളതായിരിക്കേണം.

   

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 9014

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

9014. 'You shall take him from My altar to die' means damnation even though he flees to worship the Lord, pleads for forgiveness, and promises to repent. This is clear from the meaning of Jehovah's altar' as the chief representative of worship of the Lord, dealt with in 921, 2777, 2811, 4541, 8935, 8940, and since the altar was representative of worship 'fleeing to the altar' means going to the Lord, pleading for forgiveness, and also promising to repent, for one action follows the other; and from the meaning of 'dying' as damnation, dealt with in 5407, 6119, 9008.

[2] The implications of all this may be recognized from what has been shown in paragraph 9013 above, to the effect that guile in spiritual things, that is, hypocrisy, is not able to be forgiven. The reason why is that guile is like poison that penetrates right through to the inward parts; it kills all of the faith and charity there, and destroys remnants, which are the truths and forms of the good of faith and charity stored away by the Lord in a person inwardly. And when these have been destroyed no spiritual life at all survives any longer. Regarding remnants, see 468, 530, 560-563, 660, 661, 798, 1050, 1738, 1906, 2284, 5135, 5342, 5344, 5897, 5898, 6156, 7560, 7564. Consequently when people full of guile plead with the Lord to be forgiven and promise to repent, meant by 'fleeing to the altar', their pleas and promises do not come at all from the heart but are made only with the lips. Therefore they are not heard, for the Lord looks on the heart, not on words separated and isolated from the heart. So it is that there is no forgiveness for them, because they are not capable of any repentance.

[3] The majority within the Church think that the forgiveness of sins involves wiping and washing them away, like the removal of dirt by water, and that after forgiveness people go about clean and pure. This idea reigns especially with those who attribute all of salvation to faith alone. But let it be known that the situation with the forgiveness of sins is altogether different from that being Mercy itself, the Lord forgives everyone their sins. Nevertheless they do not come to be forgiven unless the person sincerely repents, refrains from evils, and after that leads a life of faith and charity, doing so to the end of his life. When this happens the person receives spiritual life from the Lord, called new life. Then when with this new life he looks at the evils of his former life, turns away from them, and abhors them, his evils have for the first time been forgiven. For the person is now maintained in truths and forms of good by the Lord and held back from evils. This shows what the forgiveness of sins is, and that it cannot take place within an hour, nor within a year. The Church knows this to be so, for it says to those who attend the Holy Supper that their sins are forgiven if they begin a new life by refraining from evils and abhorring them.

[4] All this now shows what the situation is with hypocrites who through guile are inwardly eaten up by evils - they are incapable of repenting. For the actual remnants of goodness and truth present with them have been destroyed and lost, and everything of spiritual life with them. And being incapable of repenting they cannot be forgiven. This is meant by the law that those who kill their neighbour with guile must be taken from the altar to die.

[5] Their damnation was described by the following prophetic utterance made by David regarding Joab, who had killed Abner with guile,

There will always be in the house of Joab 1 one who suffers from a discharge, or is a leper, or supports himself with a rod, or falls by the sword, or lacks bread. 2 Samuel 3:27, 29.

'One suffering from a discharge' means profanation of the good of love; 'a leper' means profanation of the truth of faith, 6963; 'one supporting himself with a rod', or a person who is lame, means those with whom all good has been lost, 4302, 4314; 'one falling by the sword' means those constantly dying through falsities, 4499, 6353, 7102, 8294; and 'one lacking bread' means those deprived of all spiritual life, for 'bread' is the sustainment of spiritual life by means of good, 6118, 8410. Because such people were meant by 'Joab' he was killed by the command of Solomon at the altar to which he had fled, 1 Kings 2:28-32.

Poznámky pod čarou:

1. lit There will not be cut off from the house of Joab

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 9013

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

9013. 'To kill him with guile' means consequent malice intent on depriving the neighbour of eternal life. This is clear from the meaning of 'killing' as taking faith and charity away from one's neighbour and so depriving him of spiritual life, which is eternal life, dealt with in 6767, 8902; and from the meaning of 'guile' as malice owing to prior thought or premeditation by the will, that is, owing to set purpose. Evil deeds are performed as a result either of enmity, or of hatred, or of vengeance; and they are performed with guile or without guile. But those performed with guile are the worst because guile is like a poison which is infectious and destroys with hellish consumption; for it spreads through the entire mind, right through to its inmost recesses. The reason why is that a person full of guile has his mind on evil. He feeds and delights his understanding with it, and in so doing he destroys everything which is human, that is, which composes life belonging to the good of faith and of charity.

[2] Those who use guile while in the world to ensnare their neighbour in regard to worldly and earthly affairs use guile in the next life to ensnare their neighbour in regard to spiritual and celestial matters. And because they do it in a secret way they are banished to the hells behind the back, to a depth in keeping with the malevolence and harmfulness of their guile, and so are separated from those who are in front. These in front are called spirits, but those behind the back are called genii, 5035, 5977, 8593, 8622, 8625. Genii are not allowed near men as spirits are. For they enter affections belonging to the will, by acting in opposition to the good of love and charity, in so surreptitious a manner that it cannot possibly be detected; and in that way they destroy the truth of faith. In their own hells they place themselves out of sight to their companions; for those who have acted in concealment in the world can place themselves out of sight in the next life. When they make their appearance they look to one another like human beings; but when angels examine them they look like serpents. For they have the nature of serpents, and what goes out of them is like poison, indeed is spiritual poison.

[3] For this reason 'poison' in the Word means guile, and 'poisonous serpents', such as asps, adders, or vipers, means people full of guile, as in David,

In heart you work perversities. Their poison is like the poison of a serpent, like that of the deaf asp. Psalms 58:2, 4.

In the same author,

They think evil things in their heart. They make their tongue sharp, like a serpent; the poison of an asp is under their lips. Psalms 140:2-3.

In Isaiah,

They lay eggs of the asp, and weave spider's webs; he who eats from their eggs dies, and when anyone presses it out a viper is hatched. Isaiah 59:5.

In Job,

He will suck the poison of asps, the tongue of a viper will kill him. Job 20:16.

In Moses,

Their wine is the poison of dragons, and the cruel gall of asps. Deuteronomy 32:33.

In Matthew,

Woe to you, scribes and Pharisees, hypocrites! How, O serpents, brood of vipers, will you escape the judgement of Gehenna? Matthew 23:29, 33.

[4] Guile is called hypocrisy when people speak in godly ways but are ungodly at heart, or when they have charity on their lips but hatred in their heart, or when they express innocence on their face and in their gestures but have cruelty in their soul and breast; consequently they are those who use innocence, charity, or godliness to deceive. It is they who are meant in the internal sense by 'serpents' and 'vipers', because when such people, as stated above, are examined in the light of heaven by angels they look like serpents and also vipers. They are those who conceal evils under truths, that is, who with guile twist truths in order to perform evil deeds; for they hide poison under their teeth, so to speak, and kill by means of it.

[5] But those who are led by the Lord, believing what is true and leading a good life, cannot suffer injury from their poisons, since they live in light received from the Lord, and in that light those full of guile are seen as serpents and their guile as poison. Their preservation by the Lord is meant by the Lord's words to His disciples,

Behold, I give you the power to trample on serpents and scorpions. Luke 10:19.

In Mark,

These signs will follow believers: They will take up serpents; and if they drink anything deadly it will not hurt them. Mark 16:17-18.

And in Isaiah,

A suckling will play over the viper's hole. Isaiah 11:8.

[6] People inwardly corrupted with spiritual guile, that is, with hypocrisy, are the ones who are meant by those speaking against the Holy Spirit, for whom there is no forgiveness, in Matthew,

I say to you, Every sin and blasphemy will be forgiven people, but the blasphemy of the Spirit will not be forgiven people. Indeed if anyone speaks a word against the Son of Man, it will be forgiven him; but he who speaks against the Holy Spirit, it will not be forgiven him, either in this age or in the one to come. Either make the tree good and its fruit good, or make the tree bad and its fruit bad. O brood of vipers, how can you speak good when you are evil? Matthew 12:31-34.

'Speaking a word against the Holy Spirit' means speaking well of things that belong to the Lord, to His kingdom and Church, and also to the Word, but thinking ill of them; and doing well in respect of them while desiring what is ill. For falsity then lies hidden within the truths they speak, and evil in the good deeds they perform, which is the hidden poison. This is why they are called 'a brood of vipers'.

[7] In the next life an evil person is allowed to speak what is evil and also false, but not what is good and true, because all there are impelled to speak from the heart and not to have a divided mind. Those who do other than that are separated from the rest and hidden away in hells from which they can never come out. The fact that people such as these are meant by those speaking a word against the Holy Spirit is clear from the Lord's words there, 'Either make the tree good and its fruit good, or make the tree bad and its fruit bad. How can you speak good when you are evil?' The Holy Spirit is Divine Truth emanating from the Lord, thus that which is holy and Divine, which is thereby blasphemed and profaned on an inward level.

[8] The reason why such blasphemy is not forgiven them is that hypocrisy or guile involving things that are holy and Divine corrupts a person inwardly and destroys everything of spiritual life with him, as stated above, at length so completely that there is no soundness anywhere in him. For the forgiveness of sins consists in evil being separated from good and cast away to the sides, 8393. But this cannot be done for someone with whom all good has been destroyed; and this is why it says, 'It will not be forgiven him, either in this age or in the one to come'. These are also the kind of people who are meant by the one who was not wearing a wedding garment, who was bound hand and foot and cast into outer darkness, Matthew 22:11-13; see 2132.

[9] The fact that 'guile' in the Word is hypocrisy is clear from the following places: In Jeremiah,

Take heed, a man of his companion, and put no trust in any brother, for every brother supplants wholly. They deceive, a man with his companion, and do not speak the truth; they have taught their tongue to speak a lie. Your habitation is in the midst of guile; on account of guile they have refused to know Me, said Jehovah. Jeremiah 9:4-6.

In David,

You will destroy those speaking a lie; Jehovah abhors the man of blood 1 and guile. Psalms 5:6.

In the same author,

Blessed is the person to whom Jehovah does not impute iniquity; only let there be no guile in his spirit. Psalms 32:2.

In the same author,

Deliver my soul from lying lips, from a guileful tongue. 2 Psalms 120:2.

Like examples occur in Psalms 52:4; Psalms 109:2.

Poznámky pod čarou:

1. literally, bloods

2. literally, from the lip of the lie, from the tongue of guile

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.