圣经文本

 

Ելք第21章

学习

   

1 «Սրանք են այն կանոնները, որ պիտի յայտնես նրանց.

2 Եթէ գնես եբրայեցի մի ստրուկ, վեց տարի նա թող ծառայի քեզ եւ եօթներորդ տարում առանց փրկագնի ազատ թող արձակուի:

3 Եթէ նա միայնակ է տունդ մտել, միայնակ էլ թող գնայ, իսկ եթէ իր կնոջ հետ է մտել, կինն էլ թող գնայ նրա հետ:

4 Եթէ իր տէրը նրան կին տայ, եւ կինը նրա համար տղաներ եւ աղջիկներ ծնի, ապա կինն ու զաւակները թող պատկանեն նրա տիրոջը, իսկ նա թող գնայ միայնակ:

5 Եթէ ստրուկն առարկելով ասի, թէ՝ «Սիրեցի իմ տիրոջը, իմ կնոջն ու իմ զաւակներին եւ ազատութիւն չեմ ուզում», ապա նրա տէրը նրան թող կանգնեցնի Աստծու ատեանին,

6 այնուհետեւ բերի իր տան դռան սեմի մօտ, հերիւնով ծակի նրա ականջը, եւ նա նրան թող ծառայի ցմահ:

7 Եթէ որեւէ մէկն իր աղջկան որպէս աղախին վաճառի, ապա այդ աղջիկը թող չազատագրուի, ինչպէս ազատագրւում են ստրկուհիները:

8 Եթէ այդ աղախինը, որը սահմանուած էր իր տիրոջ համար, այլեւս հաճելի չլինի նրան, ապա Տէրը թող փրկագնով վաճառի նրան, բայց օտարազգի մարդու վաճառելու իրաւունք չունի, թէ չէ նրան անարգած կը լինի:

9 Եթէ նա իր գնած աղախնին սահմանել է իր որդու համար, նրա հետ թող վարուի այնպէս, ինչպէս վարւում է իր դուստրերի հետ:

10 Եթէ ամուսնացած մի մարդ ամուսնանայ նաեւ մի ուրիշ կնոջ հետ, թող չզրկի նախկին կնոջը գոյութեան միջոցներից, զգեստներից ու ամուսնական պարտականութիւնից:

11 Եթէ ամուսինն այս երեք պահանջները չկատարի նրա նկատմամբ, ապա կինն առանց փրկագնի՝ ձրի, ազատ թող արձակուի»:

12 «Եթէ որեւէ մարդ հարուածի մէկին, եւ սա մահանայ, ապա հարուածողը մահապատժի թող ենթարկուի:

13 Եթէ սպանութիւնը կատարուել է ոչ թէ սպանողի կամքով, այլ Աստուած է մատնել նրան նրա ձեռքը, ապա սպանողին թող ցոյց տրուի մի տեղ, ուր նա ապաստան թող գտնի:

14 Եթէ մէկը չարանենգօրէն սպանի իր մերձաւորին եւ փախուստի դիմելով ապաստանի իմ զոհասեղանին, դարձեալ կ՚առնես նրան ու կը սպանես:

15 Ով որ հարուածի իր հօրը կամ մօրը, մահապատժի թող ենթարկուի:

16 Եթէ մէկը գողանայ մի իսրայէլացու եւ վաճառի, եւ կամ իր մօտ գտնեն նրան, ապա սա մահապատժի թող ենթարկուի:

17 Ով որ վատաբանի իր հօրն ու իր մօրը, մահապատժի թող ենթարկուի:

18 Եթէ երկու մարդիկ կռուեն, եւ նրանցից մէկը քարով կամ բռունցքով հարուածի միւսին, եւ սա ոչ թէ մահանայ, այլ անկողին ընկնի,

19 ապա եթէ տուժածը ոտքի կանգնի եւ կարողանայ ցուպի օգնութեամբ քայլել, հարուածողը թող անպարտ լինի, բայց տուժածի աշխատանքից զրկուելու վնասի ու բժշկութեան համար թող հատուցում վճարի:

20 Եթէ մէկը գաւազանով հարուածի իր ստրուկին կամ իր ստրկուհուն, եւ սրանք մեռնեն նրա հարուածից, ապա տէրը վրէժխնդրութեան պիտի ենթարկուի դատաստանով,

21 իսկ եթէ նրանք մէկ կամ երկու օր ապրեն, տէրը վրէժխնդրութեան չի ենթարկուի, քանի որ նա նրանց իր արծաթով է գնել:

22 Եթէ երկու տղամարդիկ կռուելիս զարնուեն մի յղի կնոջ, եւ կինը պտուղը դեռ չձեւաւորուած վիժի, հարուածողը թող հատուցի վնասը. ինչ որ պահանջի կնոջ ամուսինը, նա թող վճարի ըստ սահմանուած կարգի եւ տայ աղաչելով:

23 Իսկ եթէ պտուղը ձեւաւորուած լինի, ապա թող հատուցի ըստ այս կարգի. կեանքի դիմաց՝ կեանք, աչքի դիմաց՝

24 աչք, ատամի դիմաց՝ ատամ, ձեռքի դիմաց՝ ձեռք, ոտքի դիմաց՝ ոտք,

25 խարանի դիմաց՝ խարան, վէրքի դիմաց՝ վէրք, հարուածի դիմաց՝ հարուած:

26 Եթէ մէկը հարուածի իր ստրկի կամ իր ստրկուհու աչքին ու կուրացնի նրան, ապա իր կուրացրած աչքի համար նրանց ազատ թող արձակի:

27 Եթէ ջարդի իր ստրկի կամ ստրկուհու ատամը, ապա իր ջարդած ատամի համար նրանց ազատ թող արձակի»:

28 «Եթէ մի ցուլ հարուածի մի տղամարդու կամ կնոջ, եւ սրանք մեռնեն, ապա ցուլը թող քարկոծուի, նրա միսը թող չուտեն, իսկ ցուլի տէրը անպարտ թող լինի:

29 Եթէ ցուլը նախկինում եւս հարուածող է եղել, եւ այդ առթիւ նրա տիրոջը բողոքած են եղել, բայց սա ցուլին մէջտեղից չի վերացրել, եւ եթէ ցուլը տղամարդ կամ կին սպանի, ապա ցուլը թող քարկոծուի, իսկ ցուլի տէրը միաժամանակ մահապատժի թող ենթարկուի:

30 Իսկ եթէ տիրոջ վրայ փրկագին նշանակուի, ապա իր խլած կեանքի դիմաց տէրը թող վճարի նշանակուած փրկագինը:

31 Եթէ ցուլը մի տղայի կամ մի աղջկայ հարուածի, նոյն կերպ թող վարուեն նրա հետ:

32 Եթէ ցուլը մի ստրուկի կամ ստրկուհու հարուածի, ցլատէրը նրանց տիրոջը երեսուն սիկղ արծաթ թող վճարի, իսկ ցուլը թող քարկոծուի:

33 Եթէ մէկը փոս բացելուց կամ ջրհոր փորելուց յետոյ դրանք չծածկի, եւ դրանց մէջ արջառ կամ էշ ընկնի,

34 փոսի տէրը արծաթ թող վճարի անասունի տիրոջը, իսկ լէշը թող յանձնուի իրեն:

35 Եթէ մէկի ցուլը հարուածի մի ուրիշ մարդու ցուլին, եւ սա սատկի, կենդանի մնացած ցուլը թող վաճառեն եւ դրա արժէքը թող բաժանեն: Թող բաժանեն նաեւ սպանուած ցուլը:

36 Իսկ եթէ նախկինում էլ գիտէին, որ ցուլը հարուածող է եղել, եւ այդ մասին դրա տիրոջը բողոքած են եղել, բայց նա իր ցուլը մէջտեղից չի վերացրել, թող ցուլ հատուցուի ցուլի փոխարէն, իսկ սպանուած ցուլը թող տրուի տիրոջը»:

   

来自斯威登堡的著作

 

Arcana Coelestia#9158

学习本章节

  
/10837  
  

9158. 'For clothing' means [any harm done to or else loss of] truth on the level of the senses. This is clear from the meaning of 'clothing' as truth, dealt with in 4545, 4763, 5319, 5954, 6914, 6917. In general 'clothing' means more external or lower truth that covers more internal or higher truths, 297, 2576, 5248, 6918; here therefore truth on the level of the senses is meant, this being the most external or lowest level, 5081, 5125, 5767, 6564, 6614. The meaning of 'clothes' as truths has its origin in representatives in the next life; for spirits and angels all appear dressed in clothes that are in keeping with the truths of faith they possess, 165, 5248, 5954.

  
/10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.

来自斯威登堡的著作

 

Arcana Coelestia#5954

学习本章节

  
/10837  
  

5954. 'And to them all he gave each one changes of garments' means truths brought in touch with good. This is clear from the meaning of 'garments' as truths, dealt with below, so that 'changes of garments' are truths that are new, and truths are made new when they are brought in touch with good, for then they receive life. The subject is the joining of the natural man to the spiritual, or the external man to the internal. When the joining together is effected the truths undergo change and are made new since they receive life from the good that flows into them, see just above in 5951. 'Changing one's garments' was representative of the need to put on holy truths, and this is also the origin of 'changes of garments', see 4545.

[2] The reason why in the Word truths are meant by 'garments' is that truths clothe good in almost the same way as blood vessels contain blood or fibres contain spirit. 'A garment' also has truth as its meaning because spirits, and angels too, are seen wearing garments; and each spirit or angel is attired in a way that accords with the truths that reside with him. Those seen wearing white garments are spirits or angels whose truths of faith act as paths to good, whereas those seen wearing brightly shining garments are ones whose truths of faith radiate from good. For it is good radiated through truth that produces the shining brightness, see 5248.

[3] The wearing of garments by spirits and angels is also evident from the Word where mention is made of angels that have been seen, as in Matthew,

The appearance of the angel sitting at the Lord's tomb was like lightning, and his clothing white as snow. Matthew 28:3.

In John,

On the thrones I saw twenty-four elders seated, clad in white garments. Revelation 4:4.

In the same book,

He who sat on the white horse was clothed in a garment dyed with blood, and His name is called the Word of God. His armies in heaven were following Him on white horses, clothed in linen, white and clean. Revelation 19:11, 13-14.

'Garments white as snow' and 'white linen' mean holy truths, for whiteness' and 'brightness' have reference to truths, 3301, 3993, 4007, 5319, for the reason that they are very nearly as bright as light, and the light which radiates from the Lord is Divine Truth. This explains why, when the Lord was transfigured, His garments looked like the light, as described in Matthew,

When Jesus was transfigured His face shone like the sun, and His garments became like the light. Matthew 17:2.

It is well known in the Church that 'the light' is Divine Truth; but its comparison to a garment is clear in David,

Jehovah covers Himself with light, as if with a garment. Psalms 104:2.

[4] The fact that 'garments' are truths is evident from many places in the Word, as in Matthew,

When the king came in to see the guests, he saw there a man (homo) who was not wearing a wedding garment. And he said to him, Friend, how did you come in here not having a wedding garment? Therefore he was cast out into outer darkness. Matthew 22:11-13.

Who exactly are meant by the one 'not wearing a wedding garment', see 2132. In Isaiah,

Awake, awake, put on your strength, O Zion, put on your beautiful garments, O Jerusalem, the holy city; for no more may there come in to you the uncircumcised and the unclean. Isaiah 52:1.

'Beautiful garments' stands for truths that spring from good.

[5] In Ezekiel,

I clothed you with embroidered cloth, and shed you with badger, and I swathed you in fine linen and covered you with silk. Your garments were fine linen, and silk, and embroidered cloth You ate fine flour, honey, and oil. Ezekiel 16:10, 13.

This refers to Jerusalem, by which is meant at this point the spiritual Ancient Church, which was established by the Lord after the celestial Most Ancient Church breathed its last. The truths bestowed on that Church are described as 'garments'. 'Embroidered cloth' is factual knowledge. When such knowledge is genuine it also manifests itself in the next life as embroidered cloth and as lace, as I have also been allowed to see. 'Fine linen' and 'silk' are truths springing from good; but in heaven those fabrics are utterly bright and transparent because they are in the light there.

[6] In the same prophet,

Fine linen with embroidered work from Egypt was your sail, and violet and purple from the islands of Elishah was your covering. Ezekiel 27:7.

This refers to Tyre, by which the cognitions of truth and good are represented, 1201. When genuine ones, these are 'fine linen with embroidered work from Egypt'. Resulting good, which is the good of truth, is meant by 'violet' and 'purple'.

[7] In David,

All glorious is the king's daughter, in her clothing with gold interweavings; in embroidered robes she will be led to the king. Psalms 45:13-14.

'The king's daughter' stands for the affection for truth. 'Her clothing with gold interweavings' stands for truths that have good within them. 'Embroidered robes' stands for the lowest truths. In John,

You have a few names in Sardis, who have not soiled their garments, and they will walk with Me in white ones, for they are worthy. He who conquers will be clad in white garments. Revelation 3:4-5.

'Not soiling one's garments' stands for not defiling truths with falsities.

[8] In the same book,

Blessed is he who is awake and keeps his garments, so that he may not walk naked, and men see his shame. Revelation 16:15.

'Garments' in a similar way stands for truths. Truths of faith drawn from the Word are what are meant, strictly speaking, by 'garments'. Anyone who has not acquired those truths from there - or who has not, as gentiles do, acquired truths or something like them from the religion to which he belongs - and applied them to life, is not in touch with good, no matter how much he may think that he is. For having no truths from the Word or from what his religion teaches he allows himself to be led by reasonings received as much from evil spirits as from good ones, and cannot thus be given protection by the angels. This is what is meant by being awake and keeping one's garments, so that one may not walk naked and men see one's shame.

[9] In Zechariah,

Joshua was clothed with filthy garments, and so stood before the angel, who said to those standing before him, Remove the filthy garments from upon 1 him. But he said to him, See, I have caused your iniquity to pass away from you, by putting on you a change of garments. Zechariah 3:3-4.

'Filthy garments' stands for truths defiled by falsities deriving from evil. Once these were removed therefore and others were put on, the words 'See, I have caused your iniquity to pass away from you' are used. But anyone can recognize that iniquity does not pass away through a changing of garments, from which anyone may also deduce that a changing of garments was a representative act, as was also the washing of garments, which was commanded when people were purified, for example when they drew near Mount Sinai, Exodus 19:14, or when they were cleansed from impurities, Leviticus 11:25, 40; 14:8-9; Numbers 8:6-7; 19:21; 31:19-24.

[10] Cleansings from impurities are effected by means of the truths of faith since they teach what good is, what charity is, what the neighbour is, and what faith is. They also teach the existence of the Lord, heaven, and eternal life. Without truths to teach them people have no knowledge of these things or even of their existence. Who left to himself knows other than this, that the good which goes with self-love and love of the world is the only kind of good in a person? For both constitute the delight of his life. Can anyone know except from the truths of faith about the existence of another kind of good that can be imparted to a person, namely the good of love to God or the good of charity towards the neighbour? Can anyone know that those kinds of good have heavenly life within them, or that those kinds of good flow in from the Lord by way of heaven in the measure that the person ceases to love himself more than others and the world more than heaven? From all this it becomes clear that the purification which was represented by the washing of garments is effected by means of the truths of faith.

脚注:

1. The Latin means before but the Hebrew means upon, which Swedenborg has in another place where he quotes this verse.

  
/10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.