Bible

 

Exodus 33

Studie

   

1 και ειπεν κυριος προς μωυσην πορευου αναβηθι εντευθεν συ και ο λαος σου ους εξηγαγες εκ γης αιγυπτου εις την γην ην ωμοσα τω αβρααμ και ισαακ και ιακωβ λεγων τω σπερματι υμων δωσω αυτην

2 και συναποστελω τον αγγελον μου προ προσωπου σου και εκβαλει τον αμορραιον και χετταιον και φερεζαιον και γεργεσαιον και ευαιον και ιεβουσαιον

3 και εισαξω σε εις γην ρεουσαν γαλα και μελι ου γαρ μη συναναβω μετα σου δια το λαον σκληροτραχηλον σε ειναι ινα μη εξαναλωσω σε εν τη οδω

4 και ακουσας ο λαος το ρημα το πονηρον τουτο κατεπενθησαν εν πενθικοις

5 και ειπεν κυριος τοις υιοις ισραηλ υμεις λαος σκληροτραχηλος ορατε μη πληγην αλλην επαξω εγω εφ' υμας και εξαναλωσω υμας νυν ουν αφελεσθε τας στολας των δοξων υμων και τον κοσμον και δειξω σοι α ποιησω σοι

6 και περιειλαντο οι υιοι ισραηλ τον κοσμον αυτων και την περιστολην απο του ορους του χωρηβ

7 και λαβων μωυσης την σκηνην αυτου επηξεν εξω της παρεμβολης μακραν απο της παρεμβολης και εκληθη σκηνη μαρτυριου και εγενετο πας ο ζητων κυριον εξεπορευετο εις την σκηνην εξω της παρεμβολης

8 ηνικα δ' αν εισεπορευετο μωυσης εις την σκηνην εξω της παρεμβολης ειστηκει πας ο λαος σκοπευοντες εκαστος παρα τας θυρας της σκηνης αυτου και κατενοουσαν απιοντος μωυση εως του εισελθειν αυτον εις την σκηνην

9 ως δ' αν εισηλθεν μωυσης εις την σκηνην κατεβαινεν ο στυλος της νεφελης και ιστατο επι την θυραν της σκηνης και ελαλει μωυση

10 και εωρα πας ο λαος τον στυλον της νεφελης εστωτα επι της θυρας της σκηνης και σταντες πας ο λαος προσεκυνησαν εκαστος απο της θυρας της σκηνης αυτου

11 και ελαλησεν κυριος προς μωυσην ενωπιος ενωπιω ως ει τις λαλησει προς τον εαυτου φιλον και απελυετο εις την παρεμβολην ο δε θεραπων ιησους υιος ναυη νεος ουκ εξεπορευετο εκ της σκηνης

12 και ειπεν μωυσης προς κυριον ιδου συ μοι λεγεις αναγαγε τον λαον τουτον συ δε ουκ εδηλωσας μοι ον συναποστελεις μετ' εμου συ δε μοι ειπας οιδα σε παρα παντας και χαριν εχεις παρ' εμοι

13 ει ουν ευρηκα χαριν εναντιον σου εμφανισον μοι σεαυτον γνωστως ιδω σε οπως αν ω ευρηκως χαριν εναντιον σου και ινα γνω οτι λαος σου το εθνος το μεγα τουτο

14 και λεγει αυτος προπορευσομαι σου και καταπαυσω σε

15 και λεγει προς αυτον ει μη αυτος συ πορευη μη με αναγαγης εντευθεν

16 και πως γνωστον εσται αληθως οτι ευρηκα χαριν παρα σοι εγω τε και ο λαος σου αλλ' η συμπορευομενου σου μεθ' ημων και ενδοξασθησομαι εγω τε και ο λαος σου παρα παντα τα εθνη οσα επι της γης εστιν

17 και ειπεν κυριος προς μωυσην και τουτον σοι τον λογον ον ειρηκας ποιησω ευρηκας γαρ χαριν ενωπιον μου και οιδα σε παρα παντας

18 και λεγει δειξον μοι την σεαυτου δοξαν

19 και ειπεν εγω παρελευσομαι προτερος σου τη δοξη μου και καλεσω επι τω ονοματι μου κυριος εναντιον σου και ελεησω ον αν ελεω και οικτιρησω ον αν οικτιρω

20 και ειπεν ου δυνηση ιδειν μου το προσωπον ου γαρ μη ιδη ανθρωπος το προσωπον μου και ζησεται

21 και ειπεν κυριος ιδου τοπος παρ' εμοι στηση επι της πετρας

22 ηνικα δ' αν παρελθη μου η δοξα και θησω σε εις οπην της πετρας και σκεπασω τη χειρι μου επι σε εως αν παρελθω

23 και αφελω την χειρα και τοτε οψη τα οπισω μου το δε προσωπον μου ουκ οφθησεται σοι

   

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 10528

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

10528. And I will send an angel before thee. That this signifies the Divine of the Lord from which is the church and its worship, is evident from the signification of “an angel,” as being in the supreme sense the Lord as to the Divine Human, and in the relative sense the Divine of the Lord in heaven with the angels, as also in the church with men (of which below); and from the signification of “sending before thee,” as being to prepare. (That in the supreme sense “an angel” denotes the Lord as to the Divine Human, see n. 1925, 3039, 6280, 6831, 9303; that in the relative sense it denotes the Divine of the Lord in heaven with the angels, see n. 1925, 2821, 4085, 6831, 8192.) From this it follows that “an angel” also signifies the Divine of the Lord with the men who receive it; for men who are in the good of love and in the truths of faith in the Lord from the Lord, after death become angels; and those who do so are angels inwardly even while they live in the world. From this it is that in the Word John the Baptist is called an “angel,” as in Luke:

This is he of whom it is written, Behold I send Mine angel before Thy face, who shall prepare Thy way before Thee (Luke 7:27).

That here “angel” denotes the Divine of the Lord with him is plain in Malachi:

Behold I send Mine angel, who shall prepare the way before Me; and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Angel of the covenant, whom ye desire (Malachi 3:1).

That the Divine of the Lord is there meant by “angel” is because John the Baptist represented the Lord in respect to the Word, even as Elijah did, and the Word is Divine truth which is from the Lord. (That Elijah represented the Word may be seen in the pref ace to Genesis 18, and also in n. 2762, 5247; and that John the Baptist did so, in n. 9372.) And whereas in the supreme sense the Lord as to the Divine Human is the “Angel,” therefore it is said, “the Lord shall come to His temple, even the Angel of the covenant;” “the temple” denotes His Divine Human, as is evident in John 2:18-22. The reason why He is called both “Lord” and “Angel,” is that He is called “Lord” from Divine good, and “Angel” from Divine truth. As “Jehovah” in the Word denotes the Lord Himself, therefore it is said, “I send Mine Angel, who shall prepare the way before Me.” This is said by Jehovah.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.