Bible

 

Amos 4

Studie

   

1 Audite verbum hoc, vaccæ pingues, quæ estis in monte Samariæ, quæ calumniam facitis egenis et confringitis pauperes ; quæ dicitis dominis vestris : Afferte, et bibemus.

2 Juravit Dominus Deus in sancto suo, quia ecce dies venient super vos, et levabunt vos in contis, et reliquias vestras in ollis ferventibus.

3 Et per aperturas exibitis altera contra alteram, et projiciemini in Armon, dicit Dominus.

4 Venite ad Bethel, et impie agite ; ad Galgalam, et multiplicate prævaricationem : et afferte mane victimas vestras, tribus diebus decimas vestras.

5 Et sacrificate de fermentato laudem, et vocate voluntarias oblationes, et annuntiate ; sic enim voluistis, filii Israël, dicit Dominus Deus.

6 Unde et ego dedi vobis stuporem dentium in cunctis urbibus vestris, et indigentiam panum in omnibus locis vestris ; et non estis reversi ad me, dicit Dominus.

7 Ego quoque prohibui a vobis imbrem, cum adhuc tres menses superessent usque ad messem : et plui super unam civitatem, et super alteram civitatem non plui ; pars una compluta est, et pars super quam non plui, aruit.

8 Et venerunt duæ et tres civitates ad unam civitatem ut biberent aquam, et non sunt satiatæ ; et non redistis ad me, dicit Dominus.

9 Percussi vos in vento urente, et in aurugine : multitudinem hortorum vestrorum et vinearum vestrarum, oliveta vestra et ficeta vestra comedit eruca : et non redistis ad me, dicit Dominus.

10 Misi in vos mortem in via Ægypti ; percussi in gladio juvenes vestros, usque ad captivitatem equorum vestrorum, et ascendere feci putredinem castrorum vestrorum in nares vestras : et non redistis ad me, dicit Dominus.

11 Subverti vos sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorrham, et facti estis quasi torris raptus ab incendio : et non redistis ad me, dicit Dominus.

12 Quapropter hæc faciam tibi, Israël : postquam autem hæc fecero tibi, præparare in occursum Dei tui, Israël.

13 Quia ecce formans montes, et creans ventum, et annuntians homini eloquium suum, faciens matutinam nebulam, et gradiens super excelsa terræ : Dominus Deus exercituum nomen ejus.

   

Komentář

 

Road

  

These days we tend to think of "roads" as smooth swaths of pavement and judge them by how fast we can drive cars on them. A "path" is something different, suitable only for walking or maybe bicycles, and a "way" has more to do with giving directions than any physical reality. When we get "lost" it usually means we're in a car on an unfamiliar road -- a far cry from being in the middle of a trackless wilderness with no idea which direction to go. The ancient world was very different, with isolated towns and endless square miles of trackless wilderness. Then a "way" was a set of landmarks to follow to get from one place to another through the wilderness. A "path" was a way used enough to leave a visible trace on the ground, and a "road" was a heavily used path, easily followed and walkable. So it makes sense that when used in the Bible, all three terms represent guiding truth, ideas that lead us where we want to go. This is pictured in the modern use of "way" -- when we talk about the "way" to do something or the "way" to get somewhere. We're talking about the correct, best, most efficient method of doing something or getting somewhere. And it's good information -- truth -- that helps us find that best way.

Ze Swedenborgových děl

 

Apocalypsis Revelata # 496

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 962  
  

496. (Vers. 6.) "Hi habent potestatem claudere Caelum, ut non pluat pluvia in diebus illorum prophetiae," significat quod qui avertunt se a duobus Essentialibus Novae Ecclesiae, non possint aliquod verum recipere e Caelo. - Per "Caelum" hic intelligitur Caelum Angelicum; inde per "pluviam" significatur verum Ecclesiae inde; quare per "claudere Caelum ut non pluat pluvia" significatur quod non possint aliquod verum Ecclesiae e Caelo recipere; verum Ecclesiae e Caelo est verum doctrinae e Verbo. Dicitur quod Testes illam potestatem habeant, sed intelligitur hic ut supra (494), quod illi non potestatem habeant claudendi Caelum, sed quod illi sibi claudant illud qui se avertunt a duobus illis Essentialibus Ecclesiae Novae, quia manent in suis falsis. Quod "pluvia"

significet Divinum Verum e Caelo, constat ex his locis:

"Defluet sicut pluvia doctrina Mea, stillabit sicut ros verbum Meum," (Deuteronomius 32:2);

Si serviveritis aliis diis, Jehovah claudet Caelum, "ut non sit Pluvia," (Deuteronomius 11:11, 14, 16-17);

"Ponam vineam Meam in desolationem, et nubibus praecipiam, ut non faciant pluere super eam Pluviam," (Esaias 5:6);

"Prohibiti sunt Imbres, et Pluvia serotina non facta est; sed tamen frons mulieris meretricis mansit tibi," (Jeremias 3:3); 1

"Sicut descendit Pluvia e Caelo, sic erit verbum Meum, quod exibit ex ore Meo," (Esaias 55:10-11);

"Filii Sionis gaudete et laetamini in Jehovah, quia dabit vobis Pluviam tempestivam in justitiam," (Joel 2:23); 2

"Pluviam benevolentiarum stillare facis Deus," (Psalm. 68:10 (B.A. 9));

"Descendet sicut Pluvia super herbam prati; in diebus ejus florebit justus," (Psalm. 71:6-7); 3

Jehovah veniet sicut Pluvia nobis, sicut Pluvia serotina irrigat terram, (Hoschea 6:3);

"Super illos Stillabit verbum meum, et exspectabunt sicut Pluviam me, et os suum aperiet ad Pluviam serotinam," (Hiob 29:22-23);

"Fili hominis, dic, Tu terra quae non mundata, cui non Pluvia in die irae; conjuratio prophetarum in medio ejus," (Ezechiel 22:24-25).

(Praeter alibi, Esaias 30:23; Jeremias 5:24; 10:12-13; 14:3-4; 51:16; Ezechiel 34:26-27; Amos 4:7-8; Sacharias 10:1; Psalm. 65:10-11 (B.A. 9-10); Psalm. 135:7; 2 Samuelis 23:3-4).

"Pluvia inundans" pro devastatione veri, Ezechiel 13:11, 13-14; 38:22; 4 pro tentatione, Matthaeus 7:24-27.

Poznámky pod čarou:

1. Jerem. pro "Joh."

2. 23 pro "13"

3. 72:6, 7 pro "147:8, 9"

4. xiii. pro "iii." et 22 pro "23"

  
/ 962