Bible

 

Genezo 39

Studie

   

1 Jozef estis forkondukita en Egiptujon, kaj lin acxetis Potifar, kortegano de Faraono, estro de la korpogardistoj, Egipto, el la manoj de la Isxmaelidoj, kiuj venigis lin tien.

2 Kaj la Eternulo estis kun Jozef, kaj li estis sukcesulo; kaj li estis en la domo de sia sinjoro, la Egipto.

3 Kaj lia sinjoro vidis, ke la Eternulo estas kun li, kaj ke cxion, kion li faras, la Eternulo sukcesigas en lia mano.

4 Kaj Jozef akiris lian favoron kaj servis lin; kaj li estrigis lin super sia domo, kaj transdonis en liajn manojn cxion, kion li havis.

5 Kaj de tiu tempo, kiam li estrigis lin super sia domo, kaj super cxio, kion li havis, la Eternulo benis la domon de la Egipto pro Jozef, kaj la beno de la Eternulo estis super cxio, kion li havis, en la domo kaj sur la kampo.

6 Kaj li lasis cxion, kion li havis, en la manoj de Jozef, kaj li sciis pri nenio, krom nur pri la pano, kiun li mangxis. Kaj Jozef estis gracia kaj bela.

7 Post kelka tempo la edzino de lia sinjoro jxetis siajn rigardojn sur Jozefon, kaj diris: Kusxigxu kun mi.

8 Sed li rifuzis, kaj li diris al la edzino de sia sinjoro: Jen, mia sinjoro kontrolas cxe mi nenion en la domo, kaj cxion, kion li havas, li transdonis en miajn manojn;

9 neniu en cxi tiu domo estas pli granda ol mi, kaj li retenis de mi nenion, krom vi, cxar vi estas lia edzino. Kiel do mi faros cxi tiun grandan malbonagon kaj pekos antaux Dio?

10 Dum sxi paroladis al Jozef cxiutage kaj li ne volis obei sxin kaj kusxigxi kun sxi kaj esti kun sxi,

11 okazis unu tagon, ke li venis en la domon, por fari sian laboron, kaj neniu el la domanoj estis en la domo;

12 tiam sxi kaptis lin je lia vesto, dirante: Kusxigxu kun mi. Sed li lasis sian veston en sxiaj manoj kaj forkuris for el la domo.

13 Kaj kiam sxi vidis, ke li lasis sian veston en sxia mano kaj forkuris el la domo,

14 sxi vokis siajn domanojn, kaj diris al ili: Rigardu, li venigis al ni Hebreon, por moki nin; cxi tiu venis al mi, por kusxigxi kun mi; sed mi ekkriis per lauxta vocxo;

15 kaj kiam li auxdis, ke mi ekkriis per lauxta vocxo, li lasis sian veston cxe mi kaj forkuris for el la domo.

16 Kaj sxi kusxigis lian veston apud si, gxis lia sinjoro venis en sian domon.

17 Kaj sxi rakontis al li tion saman, dirante: La sklavo, la Hebreo, kiun vi venigis al ni, venis al mi, por petoli kun mi;

18 sed kiam mi lauxte ekkriis, li lasis sian veston cxe mi kaj elkuris el la domo.

19 Kiam lia sinjoro auxdis la vortojn de sia edzino, kiujn sxi diris al li, parolante: Tiel agis kun mi via sklavo-tiam li forte ekkoleris.

20 Kaj la sinjoro de Jozef prenis lin kaj fordonis lin en malliberejon, en la lokon, kie la malliberuloj de la regxo estis tenataj; kaj li estis tie en la malliberejo.

21 Kaj la Eternulo estis kun Jozef kaj estis favorkora al li kaj havigis al li la favoron de la estro de la malliberejo.

22 Kaj la estro de la malliberejo transdonis en la manojn de Jozef cxiujn malliberulojn, kiuj estis en la malliberejo; kaj cxio, kion ili tie faris, estis farata sub lia kontrolo.

23 La estro de la malliberejo rigardis nenion, kio estis sub lia disponado, cxar la Eternulo estis kun li; kaj cxion, kion li faris, la Eternulo sukcesigis.

   

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 5028

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

5028. That he left his garment with me' means proof. This is clear from the meaning of 'leaving his garment with her' as evidence that an approach had been made, dealt with in 5019. 'A garment' in the internal sense means truth, and 'leaving a garment' means removing outermost truth, 5008. The reason why evidence or proof that an approach had been made is meant here is that when outermost truth is left behind or removed it supplies to the natural man evidence against the spiritual man. For it seems as though the spiritual man is joined to the natural man by means of outermost truth, but it is not in fact so joined, see 5008 - the reason being that when the spiritual man explains that truth the lack of any similarity between the two becomes apparent. But let the examples introduced previously in 5008 serve to illustrate this.

[2] The spiritual man says, just as the natural man does, that good should be done to the poor, widows, and orphans; but the spiritual man thinks that good should not be done to the poor, widows, or orphans who are evil, or who call themselves poor when in fact they are rich; for then they would mislead simply by the words they use. From this the spiritual man is led to deduce that the poor, widows, and orphans mentioned in the Word mean those who are spiritually so. But the natural man thinks that good should be done to the poor, widows, and orphans who are literally called such, and that none other than these are meant in the Word; nor is he interested in whether they are evil or good people. What the poor, widows, and orphans may be on a spiritual level he neither knows nor wishes to know. From this one may see that this outermost truth - that good should be done to the poor, widows, and orphans - appears to be the same with both the spiritual man and the natural man; but when it is explained no such similarity exists. But when the lack of any similarity comes out, the two are consequently parted from each other, and then outermost truth serves the natural man as evidence or proof that an approach has been made. Therefore it speaks falsely against the spiritual man who no longer has anything with which to protect himself. Accordingly this example too serves to show why and in what way 'a garment' means evidence or proof.

[3] Take another example. The spiritual man says, just as the natural man does, that good should be done to the neighbour. He also says that everyone is his neighbour, yet he thinks that one person is his neighbour in a different respect and degree from another, and that to do good to an evil person because he calls himself his neighbour is to do evil to the neighbour. The natural man joins the spiritual man in subscribing to that outermost truth - the truth that good should be done to the neighbour, and also the truth that everyone is the neighbour. But he supposes that the neighbour is anyone who is favourably disposed towards him; and he has no interest in whether that person is good or evil. This example too shows that the two appear to be joined together so far as outermost truth is concerned, but that there is no real joining together, also that as soon as that truth is explained they become parted from each other. Once they are parted outermost truth serves the natural man as evidence against the spiritual man that the latter has been making sport of it so to speak. The same can be seen in all the other examples [in 5008].

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.