Bible

 

Genezo 2

Studie

   

1 Kaj estis finitaj la cxielo kaj la tero kaj cxiuj iliaj apartenajxoj.

2 Kaj Dio finis en la sepa tago Sian laboron, kiun Li faris, kaj Li ripozis en la sepa tago de la tuta laboro, kiun Li faris.

3 Kaj Dio benis la sepan tagon kaj sanktigis gxin, cxar en gxi Li ripozis de Sia tuta laboro, kiun Li faris kreante.

4 Tia estas la naskigxo de la cxielo kaj la tero, kiam ili estis kreitaj, kiam Dio la Eternulo faris la teron kaj la cxielon.

5 Kaj nenia kampa arbetajxo ankoraux estis sur la tero, kaj nenia kampa herbo ankoraux kreskis, cxar Dio la Eternulo ne pluvigis sur la teron, kaj ne ekzistis homo, por prilabori la teron.

6 Sed nebulo levigxadis de la tero kaj donadis malsekecon al la tuta suprajxo de la tero.

7 Kaj Dio la Eternulo kreis la homon el polvo de la tero, kaj Li enblovis en lian nazon spiron de vivo, kaj la homo farigxis viva animo.

8 Kaj Dio la Eternulo plantis gxardenon en Eden en la Oriento, kaj Li metis tien la homon, kiun Li kreis.

9 Kaj Dio la Eternulo elkreskigis el la tero cxiun arbon cxarman por la vido kaj bonan por la mangxo, kaj la arbon de vivo en la mezo de la gxardeno, kaj la arbon de sciado pri bono kaj malbono.

10 Kaj rivero eliras el Eden, por akvoprovizi la gxardenon, kaj de tie gxi dividigxas kaj farigxas kvar cxefpartoj.

11 La nomo de unu estas Pisxon; gxi estas tiu, kiu cxirkauxas la tutan landon HXavila, kie estas la oro.

12 Kaj la oro de tiu lando estas bona; tie trovigxas bedelio kaj la sxtono onikso.

13 Kaj la nomo de la dua rivero estas Gihxon; gxi estas tiu, kiu cxirkauxas la tutan landon Etiopujo.

14 Kaj la nomo de la tria rivero estas HXidekel; gxi estas tiu, kiu fluas antaux Asirio. Kaj la kvara rivero estas Euxfrato.

15 Kaj Dio la Eternulo prenis la homon kaj enlogxigis lin en la gxardeno Edena, por ke li prilaboradu gxin kaj gardu gxin.

16 Kaj Dio la Eternulo ordonis al la homo, dirante: De cxiu arbo de la gxardeno vi mangxu;

17 sed de la arbo de sciado pri bono kaj malbono vi ne mangxu, cxar en la tago, en kiu vi mangxos de gxi, vi mortos.

18 Kaj Dio la Eternulo diris: Ne estas bone, ke la homo estu sola; Mi kreos al li helpanton similan al li.

19 Kaj Dio la Eternulo kreis el la tero cxiujn bestojn de la kampo kaj cxiujn birdojn de la cxielo, kaj venigis ilin al la homo, por vidi, kiel li nomos ilin; kaj kiel la homo nomis cxiun vivan estajxon, tiel restis gxia nomo.

20 Kaj la homo donis nomojn al cxiuj brutoj kaj al la birdoj de la cxielo kaj al cxiuj bestoj de la kampo; sed por la homo ne trovigxis helpanto simila al li.

21 Kaj Dio la Eternulo faligis profundan dormon sur la homon, kaj cxi tiu endormigxis; kaj Li prenis unu el liaj ripoj kaj fermis la lokon per karno.

22 Kaj Dio la Eternulo konstruis el la ripo, kiun Li prenis de la homo, virinon, kaj Li venigis sxin al la homo.

23 Kaj la homo diris: Jen nun sxi estas osto el miaj ostoj kaj karno el mia karno; sxi estu nomata Virino, cxar el Viro sxi estas prenita.

24 Tial viro forlasos sian patron kaj sian patrinon, kaj aligxos al sia edzino, kaj ili estos unu karno.

25 Kaj ili ambaux estis nudaj, la homo kaj lia edzino, kaj ili ne hontis.

   

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 165

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

165. The nakedness of which they were not ashamed means innocence. This is quite clear from what follows. When integrity and innocence left them they were then ashamed of their nakedness, and it seemed disgraceful to them, and so they hid themselves. It is additionally clear from the things represented in the world of spirits that the nakedness of which they were not ashamed means innocence. Indeed when spirits wish to exonerate themselves and prove that they are blameless they present themselves naked to witness their innocence. This is particularly clear with the innocent in heaven, who look like young children, naked, and wearing garlands round them that accord with their particular variety of innocence. But those who do not possess so much innocence appear clothed in splendid and shining clothes - you might call them brightest silk - like angels when seen from time to time by the prophets.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 7296

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

7296. 'And Pharaoh also called the wise men and sorcerers' means a misuse of Divine order. This is clear from the meaning of 'the wise men' as those with a knowledge of spiritual realities and of their correspondence with natural things; (since these things were of a mystical nature those who studied and taught them were called 'the wise' among them. And because the Egyptians devoted themselves to such things they called themselves 'a son of the wise' and 'a son of the kings of old', as is evident in Isaiah,

How do you say to Pharaoh, I am a son of the wise, a son of the kings of old?

The Egyptians called a body of knowledge about spiritual realities wisdom, as did the Chaldeans also, Jeremiah 50:35;) and from the meaning of 'sorcerers' as those who pervert Divine order, thus those who pervert the laws of order. The fact that sorcery and magic have no other meaning than this may be recognized from sorcerers and magicians in the next life, where there are large numbers of them. For people who during their lifetime have used guile and devised many tricks to cheat others, and being successful have at length attributed all things to their own prudence, acquire a knowledge in the next life of magical practices. These are nothing but misuses of Divine order, especially of correspondences; for Divine order requires that every single thing should possess some correspondence. Hands, arms, and shoulders, for example, correspond to power, and therefore a rod does so too; and knowing this they fashion rods for themselves and also, in representative form, produce shoulders, arms, and hands, and then use them to exercise magical power. They can do the same with thousands of other things. A misuse of order and of correspondences exists when things that belong to order are not applied to good ends but to evil ones, for example to exercising control over others and bringing about their destruction; for salvation, thus the doing of good to all, is the end that order holds in view. From this one may see what one is to understand by a misuse of order, meant by 'the sorcerers'.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.