Bible

 

Ծննդոց 8

Studie

   

1 Աստուած յիշեց Նոյին, նրա հետ տապանում գտնուող բոլոր գազաններին, բոլոր անասուններին ու բոլոր թռչուններին: Աստուած հողմ բարձրացրեց երկրի վրայ, եւ անձրեւը դադարեց:

2 Փակուեցին ստորգետնեայ աղբիւրներն ու երկնքի սահանքները, դադարեց նաեւ երկնքից թափուող անձրեւը:

3 Ջուրը գնալով իջնում, քաշւում էր երկրի վրայից, եւ հարիւր յիսուն օր անց այն նուազեց:

4 Եօթներորդ ամսի քսանեօթին տապանը նստեց Արարատ լերան վրայ:

5 Ջուրը մինչեւ տասներորդ ամիսը քաշւում էր, նուազում: Տասնմէկերորդ ամսի առաջին օրը երեւացին լեռների գագաթները:

6 Քառասուն օր յետոյ Նոյը բացեց իր կառուցած տապանի պատուհանը:

7 Նա արձակեց մի ագռաւ, որը գնաց, բայց չվերադարձաւ, մինչեւ որ ջուրը ցամաքէր երկրի վրայից:

8 Յետոյ նա արձակեց մի աղաւնի՝ տեսնելու, թէ ջրերը քաշուե՞լ են երկրի երեսից:

9 Աղաւնին իր ոտքը դնելու տեղ չգտնելով՝ վերադարձաւ նրա մօտ՝ տապան, որովհետեւ ջուրը դեռ ծածկել էր ողջ երկիրը: Նոյը երկարեց ձեռքը, բռնեց նրան եւ բերեց իր մօտ՝ տապան:

10 Նա սպասեց եւս եօթը օր ու տապանից դարձեալ արձակեց աղաւնուն:

11 Աղաւնին նրա մօտ վերադարձաւ երեկոյեան: Նրա կտուցին ձիթենու մի շիւղ կար: Նոյը դրանից հասկացաւ, որ ջրերը քաշուել են երկրի վրայից:

12 Նոյն սպասեց եւս եօթը օր ու նորից արձակեց աղաւնուն, որն այլեւս նրա մօտ չվերադարձաւ:

13 Նոյի կեանքի վեցհարիւրմէկերորդ տարում, առաջին ամսի առաջին օրը ջրերը քաշուեցին երկրի վրայից: Նոյը բացեց իր կառուցած տապանի ծածկը եւ տեսաւ, որ ջուրը քաշուել է երկրի երեսից:

14 Երկրորդ ամսի քսանեօթներորդ օրը երկիրը ցամաքեց:

15 Տէր Աստուած Նոյին ասաց.

16 «Դո՛ւրս եկէք այդ տապանից դու, քո կինը, քո որդիները եւ քո որդիների կանայք,

17 նաեւ քեզ հետ եղող բոլոր գազանները, բոլոր էակները՝ թռչուններից մինչեւ անասունները: Դո՛ւրս հանիր քեզ հետ նաեւ երկրի վրայ սողացող բոլոր սողուններին, նրանք թող սողան երկրի վրայ: Աճեցէ՛ք եւ բազմացէ՛ք երկրի վրայ»:

18 Դուրս ելան Նոյը, նրա հետ նաեւ իր կինը, իր որդիներն ու իր որդիների կանայք:

19 Երկրի բոլոր գազանները, բոլոր սողուններն ու բոլոր թռչունները՝ իրենց տեսակներով, դուրս ելան տապանից:

20 Նոյը զոհասեղան շինեց Աստծու համար: Նա առաւ բոլոր տեսակի անպիղծ անասուններից, բոլոր տեսակի անպիղծ թռչուններից եւ ողջակիզեց զոհասեղանի վրայ:

21 Եւ Տէր Աստուած հոտոտեց անուշ բոյրը: Տէր Աստուած իր մտքում ասաց. «Մարդկանց չար արարքների համար ես երկիրն այլեւս չեմ անիծի, որովհետեւ մարդկանց միտքը մանկուց չարի ծառայութեան մէջ է: Ես այլեւս ոչ մի կենդանի էակի չեմ պատուհասի, ինչպէս արեցի:

22 Այսուհետեւ, քանի դեռ կայ երկիրը, թող չդադարեն սերմն ու հունձը, ցուրտն ու տօթը, ամառն ու գարունը, ցերեկն ու գիշերը»:

   

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 868

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

868. 'Until the waters dried up from over the earth' means the apparent dispersal of falsities. This is clear from a person's state when he is being regenerated. Nowadays everyone imagines that evils and falsities with a person are totally dispersed and done away with when he is being regenerated, so that when he has been regenerated no evil or falsity is left, and he is therefore clean and righteous, like someone washed and made clean with water. But this is completely false. Not a single evil nor a single falsity is ever dispersed so as to be done away with. Instead everything fixed in him by heredity since infancy and everything he has acquired through his own actions remains. As a consequence, even though he has been regenerated a person is still nothing but evil and falsity, as is forcibly demonstrated to souls after death. From this it also becomes quite clear that no one has any good or any truth at all unless it derives from the Lord, and that all a person's evil and falsity derive from the proprium, and that man, a spirit too, and even an angel, if left in the smallest degree to himself, of himself rushes headlong towards hell. This also is why in the Word it is said that heaven is not pure. 1 This the angels acknowledge, and anyone who does not do so cannot be among them. It is the Lord's mercy alone which gives them freedom, indeed it raises them up from hell, and withholds them from it and from rushing back there if left to themselves. The fact that they are withheld by the Lord to prevent them rushing into hell, angels perceive clearly, as also do good spirits to a limited extent. Evil spirits however, like men, do not believe this, even though they have been shown it many times, as in the Lord's Divine mercy will be described from experience further on.

[2] Man's state therefore being such that no evil or falsity can possibly be so dispersed as to be done away with, because the life which is his own consists in evil and falsity, the Lord in His Divine mercy so subdues a person's evils and falsities by means of temptations while He is regenerating him that they do seem to be dead. They are not dead however, only subdued so that they are unable to fight against the goods and truths that have been derived from the Lord. At that time by means of temptations the Lord also gives him a new ability to receive goods and truths. He does so by granting him ideas of and affections for good and truth towards which evils and falsities can be turned, and by instilling into his general concepts of things - dealt with already - the details and the finer points to such details, which have been stored away in the individual and of which he knows nothing at all, since they are interior to the sphere of his comprehension and perception. The nature of these things is such that they are able to serve as receptacles or vessels, so that charity can be instilled in them by the Lord, and innocence in charity. Through the remarkable combination of these things with a man, spirit, or angel, a kind of rainbow can be represented, and this is why the rainbow became a sign of the covenant, see Chapter 9:12-16, to be dealt with, in the Lord's Divine mercy, when those verses are explained. When a person has been so formed he is said to be regenerated. All his evils and falsities still remain, as also do all his truths and goods that have been preserved. In the case of an evil person, all his evils and falsities, exactly as these existed with him during his lifetime, reappear in the next life and are converted into delusions and hellish punishments. But in the case of a good person, all his states of good and truth, such as those of friendship, charity, and innocence, together with their joys and delights - now increased and multiplied immensely - are recalled in the next life. These are the things meant by 'the waters drying up', namely the apparent dispersal of falsities.

Poznámky pod čarou:

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.