Библија

 

Εξοδος πλήθους 31

Студија

   

1 Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

2 Ιδε, εγω εκαλεσα εξ ονοματος Βεσελεηλ τον υιον του Ουρι, υιου του Ωρ, εκ της φυλης του Ιουδα·

3 και ενεπλησα αυτον πνευματος θειου, σοφιας και συνεσεως και επιστημης και πασης καλλιτεχνιας,

4 δια να επινοη εντεχνα εργα, ωστε να εργαζηται εις χρυσον και εις αργυρον και εις χαλκον,

5 και να γλυφη λιθους ενθεσεως, και να σκαλιζη ξυλα δι' εργασιαν εις πασαν καλλιτεχνιαν.

6 Και εγω, ιδου, εδωκα εις αυτον Ελιαβ τον υιον του Αχισαμαχ, εκ της φυλης του Δαν· και εις παντα συνετον την καρδιαν εδωκα σοφιαν, δια να καμωσι παντα οσα προσεταξα εις σε·

7 την σκηνην του μαρτυριου, και την κιβωτον του μαρτυριου και το ιλαστηριον το επανωθεν αυτης και παντα τα σκευη της σκηνης,

8 και την τραπεζαν και τα σκευη αυτης και την καθαραν λυχνιαν μετα παντων των σκευων αυτης και το θυσιαστηριον του θυμιαματος,

9 και το θυσιαστηριον του ολοκαυτωματος μετα των σκευων αυτου και τον νιπτηρα και την βασιν αυτου,

10 και τας στολας τας λειτουργικας, και τας αγιας στολας του Ααρων του ιερεως, και τας στολας των υιων αυτου, δια να ιερατευωσι,

11 και το χριστηριον ελαιον, και το ευωδες θυμιαμα δια το αγιον· κατα παντα οσα προσεταξα εις σε θελουσι καμει.

12 Και ελαλησε Κυριος προς τον Μωυσην, λεγων,

13 Και συ λαλησον προς τους υιους Ισραηλ, λεγων, Προσεχετε να φυλαττητε τα σαββατα μου· διοτι τουτο ειναι σημειον μεταξυ εμου και υμων εις τας γενεας υμων, δια να γνωριζητε οτι εγω ειμαι Κυριος, ο αγιαζων υμας·

14 και θελετε φυλαττει το σαββατον, διοτι ειναι αγιον εις εσας· οστις βεβηλωση αυτο, θελει εξαπαντος θανατωθη· διοτι πας οστις καμη εργασιαν εν αυτω, η ψυχη εκεινη θελει εξολοθρευθη εκ μεσου του λαου αυτης.

15 Εξ ημερας θελει γινεσθαι εργασια· εν δε τη εβδομη ημερα σαββατον θελει εισθαι, αναπαυσις αγια εις τον Κυριον· και οστις καμη εργασιαν εν τη ημερα του σαββατου θελει εξαπαντος θανατωθη.

16 Και θελουσι φυλαττει οι υιοι Ισραηλ το σαββατον, δια να εορταζωσιν αυτο εις τας γενεας αυτων εις διαθηκην αιωνιον.

17 Τουτο ειναι σημειον μεταξυ εμου και των υιων Ισραηλ διαπαντος· διοτι εις εξ ημερας εποιησεν ο Κυριος τον ουρανον και την γην, εν δε τη εβδομη ημερα κατεπαυσε και ανεπαυθη.

18 Και εδωκεν εις τον Μωυσην, αφου ετελειωσε λαλων προς αυτον επι του ορους Σινα, δυο πλακας του μαρτυριου, πλακας λιθινας γεγραμμενας με τον δακτυλον του Θεου.

   

Из Сведенборгових дела

 

Arcana Coelestia # 10344

Проучите овај одломак

  
/ 10837  
  

10344. 'And the altar of burnt offering and all its vessels' means that which is representative of worship springing from the good of love and its truths. This is clear from the meaning of 'the altar of burnt offering' as that which is representative of the Lord and of worship of Him that springs from the good of love, dealt with in 9714, 9964, 10123, 10151, 10242, 10245; and from the meaning of 'its vessels' as the truths which serve that good, dealt with in 9723, 9724.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.

Из Сведенборгових дела

 

Arcana Coelestia # 10242

Проучите овај одломак

  
/ 10837  
  

10242. 'When they go into the tent of meeting' means worship springing from the good of faith. This is clear from the meaning of 'going into the tent of meeting', when said in reference to Aaron and his sons, as representing all things of worship springing from the good of faith. The reason why these things were represented by going into the tent of meeting is that all things of worship springing from the good of love were represented by approaching the altar. There are two essential constituents of Divine worship, the good of faith and the good of love; Divine worship must consist of the first kind of good or else of the second. The good of faith is the good of charity towards the neighbour, and the good of love is the good of love to the Lord. These two kinds of good differ from each other as what is spiritual and what is celestial do; for the nature of the difference between them, see in the places referred to in 9277. Worship springing from spiritual good, which is the good of faith, that is, from the good of charity towards the neighbour, was represented by the services performed by Aaron and his sons in the tent of meeting, in which those services were performed every day; for that tent represented the heaven where spiritual good reigns. But worship springing from celestial good, which is the good of love to the Lord, was represented by the services performed by Aaron and his sons at the altar, see 9963, 9964, 10001, 10025.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.