Le texte de la Bible

 

แหล่งกำเนิด 38

Étudier

   

1 ต่อมา ครั้งนั้นยูดาห์ลงไปจากพวกพี่น้อง ไปอาศัยอยู่กับคนอดุลลามคนหนึ่งชื่อฮีราห์

2 ยูดาห์เห็นบุตรสาวของคนคานาอันคนหนึ่งที่นั่น บิดาหญิงนั้นชื่อชูวา จึงแต่งงานกับหญิงนั้นและเข้าไปหานาง

3 หญิงนั้นก็ตั้งครรภ์คลอดบุตรชาย บิดาจึงตั้งชื่อว่า เอร์

4 หญิงนั้นก็ตั้งครรภ์อีกคลอดบุตรชาย ตั้งชื่อว่า โอนัน

5 นางตั้งครรภ์อีกคลอดบุตรชาย ตั้งชื่อว่า เช-ลาห์ นางอยู่ที่เคซิบเมื่อนางให้กำเนิดเขา

6 ยูดาห์ก็ได้หาหญิงคนหนึ่งชื่อทามาร์ให้เป็นภรรยาเอร์บุตรหัวปีของตน

7 เอร์บุตรหัวปีของยูดาห์เป็นคนชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จึงทรงประหารเขาเสีย

8 ยูดาห์จึงบอกโอนันว่า "เข้าไปหาภรรยาพี่ชายของเจ้าเถิด และแต่งงานกับนาง เพื่อจะได้สืบเชื้อสายพี่ชายไว้"

9 โอนันรู้ว่าเชื้อสายจะไม่ได้นับเป็นของตน ต่อมา เมื่อเขาเข้าไปหาภรรยาของพี่ชาย จึงทำให้น้ำกามตกดินเสียด้วยเกรงว่าจะสืบเชื้อสายให้แก่พี่ชาย

10 สิ่งที่โอนันกระทำนั้นไม่เป็นที่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ พระองค์จึงทรงประหารชีวิตเขาเสีย

11 ยูดาห์จึงบอกทามาร์บุตรสะใภ้ว่า "กลับไปเป็นหญิงม่ายที่บ้านบิดาจนกว่าเช-ลาห์บุตรชายของเราจะโต" ยูดาห์กลัวว่าเขาจะตายเสียเหมือนพี่ชาย นางทามาร์จึงไปอาศัยอยู่ในบ้านบิดา

12 อยู่มาภรรยาของยูดาห์ ผู้เป็นบุตรสาวชูวาก็ตาย เมื่อยูดาห์ค่อยบรรเทาความโศก จึงขึ้นไปหาคนตัดขนแกะของตนที่บ้านทิมนาท กับเพื่อนชื่อฮีราห์ เป็นคนอดุลลาม

13 มีคนมาบอกนางทามาร์ว่า "ดูเถิด พ่อผัวของเจ้าไปบ้านทิมนาทจะตัดขนแกะ"

14 นางจึงผลัดเสื้อสำหรับหญิงม่ายออกเสีย เอาผ้าคลุมหน้าห่มตัวไว้ไปนั่งอยู่ที่สถานที่กลางแจ้ง ริมทางที่จะไปบ้านทิมนาท ด้วยนางเห็นว่าเช-ลาห์โตขึ้นแล้ว แต่นางยังมิได้เป็นภรรยาของเขา

15 เมื่อยูดาห์เห็นนางก็คิดว่าเป็นหญิงโสเภณี เพราะนางได้เอาผ้าคลุมหน้าไว้

16 ยูดาห์จึงได้เข้าไปพูดกับหญิงริมทางนั้นว่า "มาเถิด ให้เราเข้านอนด้วย" (เพราะไม่ทราบว่านางเป็นสะใภ้ของตน) นางจึงว่า "ท่านจะให้อะไรสำหรับการที่เข้าหาข้าพเจ้า"

17 ยูดาห์ตอบว่า "เราจะส่งลูกแพะจากฝูงมาให้เจ้าตัวหนึ่ง" นางก็ถามว่า "ท่านจะให้ของมัดจำไว้ก่อนจนกว่าจะส่งลูกแพะนั้นมาได้ไหม"

18 ยูดาห์ถามว่า "เจ้าจะเอาอะไรเป็นของมัดจำ" นางจึงตอบว่า "จะขอแหวนตรากับเชือก ทั้งไม้พลองที่มือท่านด้วย" ยูดาห์ก็ให้ และเข้าไปหานาง นางก็ตั้งครรภ์กับเขา

19 นางจึงลุกขึ้นไปเสียและเอาผ้าคลุมหน้านั้นออก นุ่งห่มเสื้อผ้าสำหรับหญิงม่ายอีก

20 ฝ่ายยูดาห์ฝากลูกแพะมากับเพื่อนคนอดุลลามให้ไถ่ของมัดจำจากมือหญิงนั้น แต่เขาหานางไม่พบ

21 เขาจึงถามคนที่อยู่ตำบลนั้นว่า "หญิงโสเภณีอยู่ที่สถานที่กลางแจ้งริมทางนี้ไปไหน" เขาตอบว่า "หญิงโสเภณีที่นี่ไม่มี"

22 เพื่อนก็กลับไปบอกยูดาห์ว่า "ข้าพเจ้าหาไม่พบ ทั้งชาวตำบลนั้นก็ว่า `หญิงโสเภณีที่นี่ไม่มี'"

23 ยูดาห์จึงว่า "ให้หญิงนั้นเก็บของนั้นไว้เถิด มิฉะนั้นเราจะละอายใจ ดูเถิด เราฝากลูกแพะตัวนี้ไปให้ แต่ท่านก็หาหญิงนั้นไม่พบ"

24 อยู่มาอีกประมาณสามเดือน มีคนมาบอกยูดาห์ว่า "ทามาร์บุตรสะใภ้ของท่านเป็นหญิงแพศยา ยิ่งกว่านั้นอีก ดูเถิด นางมีครรภ์เพราะการแพศยาแล้ว" ยูดาห์จึงสั่งว่า "พานางออกมานี่จับคลอกไฟเสีย"

25 เมื่อเขากำลังพานางออกมา นางก็ส่งคนไปหาพ่อผัวบอกว่า "ข้าพเจ้ามีครรภ์กับคนที่เป็นเจ้าของสิ่งนี้" และนางว่า "ขอท่านพิจารณาดูแหวนตรา เชือก และไม้พลองเหล่านี้ว่าเป็นของผู้ใด"

26 ยูดาห์รับไปพิจารณาดูรู้แล้วก็ว่า "หญิงคนนี้ชอบธรรมยิ่งกว่าเรา เหตุว่าเรามิได้ยกเขาให้แก่เช-ลาห์บุตรชายของเรา" ฝ่ายยูดาห์ก็มิได้สมสู่กับนางต่อไปอีก

27 อยู่มาเมื่อถึงเวลากำหนดคลอดบุตร ดูเถิด ก็มีลูกแฝดอยู่ในครรภ์

28 ต่อมาเมื่อจะคลอดนั้นบุตรคนหนึ่งยื่นมือออกมาก่อน หญิงผดุงครรภ์จึงเอาด้ายแดงผูกไว้ที่ข้อมือและกล่าวว่า "คนนี้คลอดก่อน"

29 ต่อมาเมื่อบุตรนั้นหดมือเข้าไป ดูเถิด บุตรอีกคนหนึ่งก็คลอดออกมาก่อน หญิงผดุงครรภ์จึงร้องว่า "เจ้าแหวกออกมาได้อย่างไร เจ้าได้แหวกออกมา" เหตุฉะนี้จึงเรียกบุตรนั้นว่า เปเรศ

30 ภายหลังน้องชายเปเรศที่มีด้ายแดงผูกข้อมือนั้นก็คลอด จึงให้ชื่อว่า เศ-ราห์

   


Many thanks to Philip Pope for the permission to use his 2003 translation of the English King James Version Bible into Thai. Here's a link to the mission's website: www.thaipope.org

Des oeuvres de Swedenborg

 

Arcana Coelestia #4884

Étudier ce passage

  
/ 10837  
  

4884. 'And put on the clothes of her widowhood' means intelligence. This is clear from the meaning of 'a widow' as one with whom truth exists without good but who nevertheless desires to be led by good, dealt with above in 4844; and from the meaning of 'clothes' as truths, dealt with in 297, 2576, 4545, 4763. The reason why these taken together mean intelligence is that nothing else than truths constitute intelligence, for those in possession of truths rooted in good possess intelligence. Indeed truths rooted in good enable the human understanding to dwell in the light of heaven, and the light of heaven is intelligence because Divine Truth rooted in Divine Good constitutes it. Also, a further reason why 'putting on the clothes of widowhood' here means intelligence is that 'a widow' in the genuine sense means one with whom truth exists and who desires to be led by good to truth that constitutes intelligence, as also shown above in 4844, and so to intelligence itself.

[2] To enable the implications of all this to be seen a brief explanation is necessary. When a person knows the truth it is not truth constituting intelligence until he is led by good; but when he is led by good it starts to become the truth of intelligence. For truth does not receive its life from itself but from good; and truth receives its life from good when the person lives in conformity with that truth. When he does this, truth injects itself into the intentions of his will, and from these into his actions, and so into the entire person. Truth that is merely known or grasped intellectually by a person remains excluded from his will, and so from his life since the intentions of a person's will constitute his life. But once he is intent on truth it stands at the gateway into his life; and when he is intent on it and therefore practices it, that truth is present within the entire person. Then, when his practice of that truth is frequent its reappearance is attributable not merely to habit but also to an affection for it and so to a free desire to practise it. Let anyone at all consider whether anything can be taken in by a person apart from that which he is intent on putting into practice. That which he merely thinks about but does not actually do, more so that which he thinks about but does not wish to do, is nothing else than something which remains excluded from that person, and is also driven away like a straw by the smallest puff of wind, and is actually blown away in that manner in the next life. From this one can know what faith without works is. These considerations now show what truth constituting intelligence is, namely truth which is rooted in good. Truth is the characteristic feature of the understanding and good that of the will; or what amounts to the same, truth is the substance of doctrine and good that of life.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.

Des oeuvres de Swedenborg

 

Arcana Coelestia #4217

Étudier ce passage

  
/ 10837  
  

4217. 'And Laban went and resumed to his place' means the end of the representation by means of Laban. This is clear from the meaning of 'returning to his place' as going back to a previous state - for 'place' means state, see 2625, 2837, 3356, 3387, 3404 - and therefore the words used here mean the end of the representation by means of Laban. All that has been shown makes it clear that every single part of the Word has an interior content, which is of such a nature that it is suited to the perception of the angels present with man. For example, when the word 'bread' is used in the Word the angels do not call to mind material bread but spiritual bread, and so instead of bread perceive the Lord who, as He Himself teaches in John 6:33, 35, is the Bread of life. And because they perceive the Lord they perceive the things which derive from Him, and therefore His love towards the whole human race. In so doing they perceive at the same time man's reciprocal love to the Lord, for these two kinds of love are knit together within one idea occupying their thought and affection.

[2] Not unlike this are the thoughts of the person who has a holy mind, when he receives the bread in the Holy Supper; for at that time he does not think of the bread but of the Lord and His mercy, and of the things which constitute love to Him and charity towards the neighbour, because he is thinking about repentance and amendment of life. Yet the way people think about these things varies according to the degree of holiness present not only in their thought but also in their affection. From this it is evident that when 'bread' is mentioned in the Word no idea of bread presents itself to angels but the idea of love and of countless things connected with love. It is similar when wine is referred to in the Word and also received in the Holy Supper. In this case angels do not think at all of wine but of charity towards the neighbour. This being so, and since man in this way is linked to heaven and through heaven to the Lord, bread and wine have been made the symbols and unite a person who leads a holy life to heaven, and through heaven to the Lord.

[3] The same applies to every detail within the Word, and therefore the Word is the means by which man is united to the Lord. If that uniting means did not exist heaven would not be able to flow in with man - for without a means no uniting together would be possible - but would remove itself from him. And if heaven were removed it would no longer be possible for anyone to be led to that which is good, not even to physical and worldly good. Instead all restraints, including external ones, would be abolished. For the Lord governs the person in whom good dwells by means of internal restraints, which are those of conscience, whereas the person in whom evil dwells is governed solely by external restraints. If these were abolished everybody governed solely by external restraints would become insane in the way a person is insane who has no fear of the law, no fear for his life, nor any fear of losing position and gain, and so of reputation - for these are the external bonds - and so the human race would perish. This explains why the Word exists, and the true nature of the Word. The Lord's Church where the Word exists is like the heart and the lungs, and the Lord's Church where it does not exist is like all the other internal organs which get their life from the heart and lungs - see 637, 931, 2054, 2853.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.