Біблія

 

Genesis 33

Дослідження

   

1 At itiningin ni Jacob ang kaniyang mga mata at tumingin, at, narito, si Esau ay dumarating, at kasama niya'y apat na raang tao. At kaniyang binahagi ang mga bata kay Lea at kay Raquel, at sa dalawang alilang babae.

2 At inilagay niya ang mga alila na kasama ng kanilang mga anak na pinakapanguna, at si Lea na kasama ng kaniyang mga anak na pinakapangalawa, at si Raquel at si Jose na pinakahuli.

3 At siya naman ay lumagpas sa unahan nila, at yumukod sa lupa na makapito, hanggang sa nalapit sa kaniyang kapatid.

4 At tumakbo si Esau na sinalubong siya, at niyakap siya at niyapos siya sa leeg, at hinagkan siya: at nagiyakan,

5 At itiningin ni Esau ang mga mata niya, at nakita ang mga babae at ang mga bata, at sinabi, Sinosino itong mga kasama mo? At kaniyang sinabi, Ang mga anak na ipinagkaloob ng Dios sa iyong lingkod.

6 Nang magkagayo'y nagsilapit ang mga alilang babae, sila at ang kanilang mga anak, at nagsiyukod.

7 At lumapit din si Lea at ang kaniyang mga anak, at nagsiyukod: at pagkatapos ay nagsilapit si Jose at si Raquel, at nagsiyukod.

8 At kaniyang sinabi, Anong palagay mo sa buong karamihang ito na nasumpungan ko? At kaniyang sinabi, Nang makasundo ng biyaya sa paningin ng aking panginoon.

9 At sinabi ni Esau, Mayroon akong kasiya; kapatid ko, ariin mo ang iyo.

10 At sinabi sa kaniya ni Jacob, Hindi, ipinamamanhik ko sa iyo, na kung ngayo'y nakasundo ako ng biyaya sa iyong paningin, ay tanggapin mo nga ang aking kaloob sa aking kamay: yamang nakita ko ang iyong mukha, na gaya ng nakakakita ng mukha ng Dios, at ikaw ay nalugod sa akin.

11 Tanggapin mo, ipinamamanhik ko sa iyo, ang kaloob na dala sa iyo; sapagka't ipinagkaloob sa akin ng Dios, at mayroon ako ng lahat. At ipinilit sa kaniya, at kaniyang tinanggap.

12 At kaniyang sinabi, Yumaon tayo at tayo'y lumakad, at ako'y mangunguna sa iyo.

13 At sinabi niya sa kaniya, Nalalaman ng aking panginoon na ang mga bata ay mahihina pa at ang mga kawan at ang mga baka ay nagpapasuso: at kung ipagmadali sa isa lamang araw ay mamamatay ang lahat ng kawan.

14 Magpauna ang aking panginoon sa kaniyang lingkod: at ako'y mamamatnubay na dahandahan, ayon sa hakbang ng mga hayop na nasa aking unahan, at ng hakbang ng mga bata, hanggang sa makarating ako sa aking panginoon sa Seir.

15 At sinabi ni Esau, Pahintulutan mong iwan ko sa iyo ang ilan sa mga taong kasama ko. At kaniyang sinabi, Ano pang dahil nito? Makasundo nawa ako ng biyaya sa paningin ng aking panginoon.

16 Gayon nagbalik si Esau ng araw ding yaon sa kaniyang lakad sa Seir.

17 At si Jacob ay naglakbay sa Succoth, at nagtayo ng isang bahay para sa kaniya, at iginawa niya ng mga balag ang kaniyang hayop: kaya't tinawag ang pangalan ng dakong yaon na Succoth.

18 At dumating si Jacob na payapa sa bayan ng Sichem, na nasa lupain ng Canaan, nang siya'y manggaling sa Padan-aram; at siya'y humantong sa tapat ng bayan.

19 At binili ang pitak ng lupa na pinagtayuan ng kaniyang tolda, sa kamay ng mga anak ni Hamor, na ama ni Sichem, ng isang daang putol na salapi.

20 At siya'y nagtindig doon ng isang dambana, at tinawag niyang El-Elohe-Israel.

   

З творів Сведенборга

 

Arcana Coelestia #4392

Вивчіть цей уривок

  
/ 10837  
  

4392. Therefore he called the name of the place Succoth. That this signifies the quality of this state, is evident from the signification of “calling a name,” as being the quality (n. 144, 145, 1754, 1896, 2009, 2724, 3006, 3421); and from the signification of “place,” as being state (n. 2625, 2837, 3356, 3387, 4321). The quality of this state is what “Succoth” involves, namely, the quality of the state of the holy in truth from good at that time. For “Succoth” means “tents,” and “tents” signify the holy of truth (as shown just above, n. 4391). “Succoth” signifies the like also in David:

I will divide Shechem, and mete out the valley of Succoth; Gilead is Mine, and Manasseh is Mine; Ephraim also is the strength of My head, Judah is My lawgiver (Psalms 60:6-7; 108:7-8).

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.

З творів Сведенборга

 

Arcana Coelestia #145

Вивчіть цей уривок

  
/ 10837  
  

145. In the Word also by “name” is signified the essence of a thing, and by “seeing and calling by name” is signified to know the quality. As in Isaiah:

I will give thee the treasures of darkness, and hidden riches of secret places, that thou mayest know that I, Jehovah, who call thee by thy name, am the God of Israel. For Jacob My servant’s sake, and Israel My chosen, I have even called thee by thy name, I have surnamed thee, and thou hast not known Me (Isaiah 45:3-4).

In this passage, to “call by name” and to “surname” signifies to foreknow the quality. Again:

Thou shalt be called by a new name, which the mouth of Jehovah shall declare (Isaiah 62:2), signifying to become of another character, as appears from the preceding and subsequent verses. Again:

Fear not, O Israel, for I have redeemed thee, I have called thee by thy name; thou art Mine (Isaiah 43:1),

denoting that He knew their quality. Again in the same Prophet:

Lift up your eyes on high, and behold who hath created these things, that bringeth out their army by number. He will call them all by name (Isaiah 40:26),

meaning that He knew them all. In the Revelation:

Thou hast a few names even in Sardis who have not defiled their garments: he that overcometh, the same shall be clothed in white raiment, and I will not blot out his name out of the book of life, but I will confess his name before My Father, and before His angels (Revelation 3:4-5).

Whose names are not written in the Lamb’s book of life (Revelation 13:8).

By “names” in these passages are by no means meant names, but qualities; nor is the name of anyone ever known in heaven, but his quality.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.