圣经文本

 

Ելք第12章

学习

   

1 Տէրը Եգիպտացիների երկրում խօսեց Մովսէսի ու Ահարոնի հետ եւ ասաց.

2 «Այս ամիսը թող ձեզ համար ամիսների սկիզբը լինի. այն թող տարուայ առաջին ամիսը լինի:

3 Դու խօսի՛ր իսրայէլացի ողջ ժողովրդի հետ ու ասա՛. «Այս ամսի տասներորդ օրը ամէն մարդ թող մի ոչխար առնի ըստ իր ընտանիքի՝ ամէն մի տան համար մէկ ոչխար:

4 Եթէ մի ընտանիքի անդամները այնքան քիչ են, որ չեն կարող մէկ ոչխար ուտել, ապա ընտանիքի մեծը, ըստ ընտանիքի թուի թող միանայ իր հարեւանի կամ ընկերոջ հետ, եւ իւրաքանչիւրը թող ստանայ ոչխարի համապատասխան բաժինը:

5 Ձեր այդ ոչխարը որեւէ պակասութիւն թող չունենայ, լինի արու, մէկ տարեկան ու անարատ: Այն կարող է գառ կամ ուլ լինել:

6 Այն կը պահէք մինչեւ այս ամսի տասնչորսերորդ օրը, եւ իսրայէլացիները այն թող մորթեն երեկոյեան:

7 Թող վերցնեն նրա արիւնից ու քսեն այն տան դռան սեմին երկու տեղ ու դռան շրջանակի վերեւը այն տան, ուր այն ուտելու են:

8 Այդ գիշեր թող ուտեն կրակի վրայ խորոված միսը, այն թող ուտեն բաղարջ հացով ու դառն խոտերով:

9 Դրանք հում կամ խաշած չուտէք, այլ՝ կրակի վրայ խորովելով: Կ՚ուտէք նաեւ ոչխարի գլուխը, ոտքերն ու փորոտիքը:

10 Առաւօտեան դրանից ոչինչ թող չմնայ: Ոչխարի ոսկորները մի՛ ջարդէք, այլ, ինչ որ աւելանայ դրանից, կրակով կ՚այրէք:

11 Եւ կ՚ուտէք այսպէս. ձեր գօտիները թող ձեր մէջքին լինեն, ձեր կօշիկները՝ ձեր ոտքերին, ձեր ցուպերը՝ ձեր ձեռքին: Արագ կ՚ուտէք, որովհետեւ Տիրոջ զատիկն է:

12 Այդ գիշեր ես պիտի անցնեմ Եգիպտացիների ամբողջ երկրով եւ պիտի պատուհասեմ Եգիպտացիների երկրի բոլոր արու առաջնածիններին՝ թէ՛ մարդկանց, թէ՛ անասունների: Եգիպտացիների բոլոր աստուածներից վրէժ պիտի լուծեմ, որովհետեւ ե՛ս եմ Տէրը:

13 Եւ նշուած արիւնը այն տների վրայ, ուր ուտելու էք, թող ձեզ նշան լինի: Ես, տեսնելով այդ արիւնը, պիտի խնայեմ ձեզ, եւ ձեր գլխին չեն իջնի մահաբեր այն հարուածները, որոնցով պիտի պատուհասեմ Եգիպտացիների երկիրը:

14 Այդ օրը ձեզ համար յիշարժան թող լինի, եւ դուք, իբրեւ Տիրոջ տօն, այդ օրը տօնեցէ՛ք սերնդէսերունդ: Դա, իբրեւ կարգ, յաւիտեան կը տօնէք»:

15 «Եօթը օր բաղարջ հաց կ՚ուտէք, առաջին իսկ օրից սկսած ձեր տնից կը վերացնէք թթխմորը: Բոլոր նրանք, ովքեր առաջին օրից մինչեւ եօթներորդ օրը թթխմորով հաց կ՚ուտեն, կը վերացուեն իսրայէլացիների միջից:

16 Առաջին օրը թող սուրբ հռչակուի: Ձեզ համար թող սուրբ լինի նաեւ նուիրական եօթներորդ օրը: Այդ օրերին ոչ մի աշխատանք չկատարէք, այլ կատարեցէք միայն այն, ինչ կապուած է իւրաքանչիւր մարդու անձնական կարիքների հետ:

17 Իմ այս պատուիրանները կը պահէք, որպէսզի այդ օրը ես ձեր ժողովրդին հանեմ Եգիպտացիների երկրից: Այդ օրը, իբրեւ կարգ, ձեր ժողովրդի մէջ կը նշէք յաւիտենապէս:

18 Առաջին ամսուայ տասնչորսերորդ օրուայ երեկոյից սկսած բաղարջ հաց կ՚ուտէք մինչեւ ամսի քսանմէկերորդ օրուայ երեկոն:

19 Եօթը օր ձեր տներում թթխմոր չպիտի լինի: Բոլոր նրանք, ովքեր թթխմորով հաց կ՚ուտեն, կը վերացուեն Իսրայէլի ժողովրդի միջից:

20 Ձեր երկիրն եկած եկուորներ լինեն թէ տեղաբնակներ, ոչ ոք թթխմորով հաց թող չուտի: Ձեր բոլոր բնակավայրերում բաղարջ հաց պիտի ուտէք»:

21 Մովսէսը կանչեց բոլոր իսրայէլացի ծերերին ու նրանց ասաց. «Գնացէ՛ք, ձեր իւրաքանչիւր ընտանիքի համար մի ոչխար առէ՛ք եւ մորթեցէ՛ք զատկի համար:

22 Վերցրէ՛ք մի խուրձ ծոթրին, այն թաթախեցէ՛ք դռան մօտ եղած արեան մէջ եւ դրանով նշան արէ՛ք դռան սեմին երկու տեղ եւ դռան շրջանակի վերեւը: Բայց ձեզնից ոչ ոք մինչեւ առաւօտ իր տան դռնից դուրս չգայ:

23 Տէրն անցնելու է եգիպտացիներին կոտորելու համար: Նա, տեսնելով դռան սեմին երկու տեղ եւ դռան շրջանակի վերեւում եղած արիւնը, կ՚անցնի կը գնայ այդ դռնով եւ Ոչնչացնողին թոյլ չի տայ մտնել ձեր տներն ու կոտորել ձեզ:

24 Այս խօսքերը մինչեւ յաւիտեան օրէնք թող լինեն քեզ եւ քո որդիների համար:

25 Երբ կը մտնէք այն երկիրը, որ Տէրը, իր խոստման համաձայն, տալու է ձեզ, կը կատարէք այդ ծիսակատարութիւնը:

26 Եթէ պատահի, որ ձեր որդիները հարցնեն ձեզ, թէ՝ «Ի՞նչ է նշանակում այս ծիսակատարութիւնը»,

27 նրանց կը պատասխանէք, որ Տիրոջ համար զատկի զոհն է սա, այն Տիրոջ, որ Եգիպտոսում եգիպտացիներին կոտորելիս խնայեց իսրայէլացիներին, փրկեց մեր ընտանիքները»: Ժողովուրդը խոնարհուեց ու երկրպագութիւն արեց:

28 Իսրայէլացիները գնացին ու արեցին այնպէս, ինչպէս Տէրն էր պատուիրել Մովսէսին ու Ահարոնին. նրանք այդպէս էլ արեցին:

29 Երբ կէս գիշեր եղաւ, Տէրը Եգիպտացիների երկրում կոտորեց եգիպտացի բոլոր անդրանիկ զաւակներին՝ իր գահին բազմած փարաւոնի անդրանիկից մինչեւ բանտի մէջ արգելափակուած գերի կնոջ անդրանիկը, նաեւ անասունների բոլոր առաջնածինները:

30 Գիշերը վեր կացան փարաւոնն ինքը, նրա բոլոր պաշտօնեաներն ու բոլոր եգիպտացիները: Եգիպտացիների ամբողջ երկրում մեծ աղաղակ բարձրացաւ, որովհետեւ տուն չկար, որտեղ մեռել չլինէր:

31 Փարաւոնը գիշերով կանչեց Մովսէսին ու Ահարոնին եւ ասաց նրանց. «Դուք եւ իսրայէլացիներդ վեր կացէք գնացէ՛ք իմ ժողովրդի միջից, գնացէք պաշտեցէ՛ք ձեր տէր Աստծուն, ինչպէս որ ասացիք:

32 Ձեզ հետ տարէ՛ք նաեւ ձեր արջառն ու ոչխարը, ինչպէս որ ասացիք, բայց ինձ էլ օրհնեցէ՛ք»:

33 Եւ եգիպտացիներն ստիպում էին իսրայէլացի ժողովրդին, որ շտապ դուրս գան երկրից, որովհետեւ ասում էին. «Նրանց պատճառով մենք բոլորս էլ կը մեռնենք»:

34 Ժողովուրդն իր հունցած, բայց դեռեւս չհասած խմորը շորերի մէջ փաթաթելով՝ ուսն առաւ:

35 Իսրայէլացիներն արեցին այնպէս, ինչպէս իրենց հրամայել էր Մովսէսը. եգիպտացիներից նրանք ուզեցին ոսկեայ, արծաթեայ զարդեր ու զգեստներ:

36 Տէրը շնորհ պարգեւեց իր ժողովրդին եգիպտացիների առաջ. սրանք զարդեր տուին նրանց: Այսպիսով նրանք կողոպտեցին եգիպտացիներին:

37 Իսրայէլացիները՝ վեց հարիւր հազար տղամարդ, հետիոտն, բացի մնացած բազմութիւնից, Ռամեսից մեկնեցին Սոկքոթ:

38 Նրանց հետ ճանապարհ ընկաւ մի խառնիճաղանջ բազմութիւն, մեծ քանակութեամբ արջառ, ոչխար ու այլ անասուն:

39 Նրանք Եգիպտոսից բերած ու դեռ չհասած խմորով բաղարջ հաց եփեցին, որովհետեւ այն դեռ չէր խմորուել, քանի որ եգիպտացիները երկրից հանել էին իրենց, եւ իրենք չէին կարողացել սպասել ու իրենց ճանապարհի պաշար չէին արել:

40 Իսրայէլացիներն իրենք ու իրենց հայրերը Եգիպտացիների երկրում եւ Քանանացիների երկրում ապրեցին չորս հարիւր երեսուն տարի: Երբ չորս հարիւր երեսուն տարին վերջացաւ, նոյն օրն իսկ

41 Տիրոջ ամբողջ ժողովուրդը գիշերով Եգիպտացիների երկրից դուրս եկաւ:

42 Իսրայէլացիները Տիրոջ հրամանով այդ գիշերը անքուն մնացին, որպէսզի նա նրանց դուրս բերի Եգիպտացիների երկրից. դա Տիրոջ անքուն մնալու այն գիշերն էր, որ բոլոր իսրայէլացիները սերնդէսերունդ պիտի յիշեն:

43 Տէրը Մովսէսին ու Ահարոնին ասաց. «Սա է զատկի կարգը. ոչ մի օտարական չպիտի ուտի դրանից:

44 Որեւէ մէկը իր ծառային ու փողով գնուած ստրուկին թող թլփատի եւ թլփատուելուց յետոյ միայն թող նա ուտի դրանից:

45 Պանդուխտն ու վարձկանը թող չուտեն դրանից:

46 Տա՛ն մէջ պէտք է ուտուի այն. միսը տնից դուրս չպիտի հանէք եւ դրա ոսկորը չպիտի ջարդէք:

47 Իսրայէլի ողջ ժողովուրդը պէտք է կատարի դա:

48 Եթէ մի օտարական մօտենայ ձեզ եւ ուզենայ կատարել Տիրոջ զատիկը, դու պէտք է թլփատես նրա բոլոր արու զաւակներին, եւ դրանից յետոյ միայն նա կարող է մօտենալ կատարելու զատիկը: Նա կը համարուի երկրի տեղաբնակ: Ոչ մի անթլփատ դրանից չպէտք է ուտի:

49 Օրէնքը հաւասարապէս տարածւում է եւ՛ տեղաբնակի, եւ՛ ձեզ մօտ ապրել ցանկացող օտարականի վրայ»:

50 Բոլոր իսրայէլացիներն արեցին այնպէս, ինչպէս պատուիրել էր Տէրը Մովսէսին ու Ահարոնին. նրանք այդպէս էլ արեցին:

51 Ահա այդ օրն էր, որ Տէրը բոլոր իսրայէլացիներին հանեց Եգիպտացիների երկրից:

   

来自斯威登堡的著作

 

Arcana Coelestia#8002

学习本章节

  
/10837  
  

8002. 'A stranger and a hired servant shall not eat it' means that those who are prompted by a merely natural inclination to do good, and those who do it for the sake of gain, shall not be together with them. This is clear from the meaning of 'a stranger' as those who are prompted to do good by a merely natural inclination, dealt with below; from the meaning of 'a hired servant' as those who do good for the sake of gain, also dealt with below; and from the meaning of 'not eating it' as not being together with them, dealt with immediately above in 8001. 'A stranger' means those who are prompted by a merely natural inclination to do good because strangers were newcomers from other peoples. They were inhabitants, dwelling with the Israelites and Jews in one house; and 'dwelling with' means sharing in the same good. But since, as has just been said, they were from peoples outside the Church the good that is meant is not a kind of good that is prominent in the Church but is the kind to be found outside the Church. And this is called natural good because it is a product of the hereditary inclinations that a person is born with. With some people such good may also be the product of poor health or debility of mind. This is what one should understand when the good done by those meant by 'strangers' is mentioned.

[2] This kind of good is completely different from the good prominent in the Church, for by means of the Church's kind of good conscience is established in a person; and conscience is the level on which the angels come in and which brings him into company with them. Natural good cannot provide any such level for angels to enter. Those whose good is natural do good in the dark, led by blind instinct, not in the light of truth, under the influence of heaven. In the next life therefore they are carried away like chaff by the wind, by anyone and everyone, whether evil or good, but especially by an evil person who knows how to add a certain amount of charm and persuasion to his arguments. Nor can angels at this time guide them away, for angels operate through the truths and forms of the good of faith; they enter in on the level formed within a person out of those truths and forms of the good of faith. From all this it is evident that those who are prompted by a merely natural inclination to do good cannot be integrated among angels. Regarding these people and their lot in the next life, see 3470, 3471, 3518, 4988, 4992, 5032, 6208, 7197.

[3] The fact that 'strangers' are those who are not in their own land nor in their own house but are those staying in a foreign land is clear in Moses,

The land shall [not] be sold outright, for the land is Mine; but you are sojourners and strangers with Me. Leviticus 25:23.

In David,

Hear my prayers, O Jehovah; do not be silent at my tears. For I am a sojourner with You, a stranger as all my fathers were. Psalms 39:12.

And in the Book of Genesis,

Abraham said to the sons of Heth, I am a sojourner and a stranger among you; give me possession of a grave. Genesis 13:3-4.

'A sojourner', like 'a stranger', means a newcomer and inhabitant from another land; but 'a sojourner' means those who were taught and accepted the Church's truths, whereas those who were not taught them because they were unwilling to accept them are meant by 'strangers'.

[4] As for hired servants, they were people who worked for wages; they were servants, but not ones who had been bought. The fact that they were called 'hired', see Leviticus 19:13; 25:4-6; Deuteronomy 24:14-15. Because hired servants were those who worked for wages they mean in the internal sense those who do good for the sake of gain in the world, and in a yet more internal sense those who do good for the sake of reward in the next life, thus those who wish to earn merit through works.

[5] Those who do good solely for the sake of gain in the world cannot possibly be integrated among angels, since their final objective for doing it is the world, that is, affluence and prestige, not heaven, that is, the blessedness and happiness of their souls. The final objective is what gives direction to actions and what gives them their specific character. Those who do good solely for the sake of gain are described by the Lord as follows in John,

I am the good shepherd. The good shepherd lays down his life 1 for the sheep. But a hired servant, he who is not the shepherd, whose sheep are not his own, sees the wolf coming and leaves the sheep and flees; and the wolf seizes them, and scatters the sheep. But the hired servant flees because he is a hired servant. John 10:11-13.

And in Jeremiah,

A very beautiful heifer was Egypt; destruction has come from the north. Her hired servants are like calves of the stall, 2 for they also have turned about, fled away together, and not made a stand, because the day of their ruin has come upon them. Jeremiah 46:20-21.

[6] A law forbidding strangers and hired servants to share in holy things along with those belonging to the Church is stated in Moses as follows,

No outsider shall eat what is holy; a stranger staying with a priest, or a hired servant, shall not eat what is holy. Leviticus 22:10.

And a law which allowed people to buy from the sons of strangers slaves who would serve them for evermore appears in the same book,

You shall buy a male or a female slave from the nations that are around you. And also from the sons of strangers sojourning among you - from them you shall buy, and from their families which are with you, even if they were born in your land, in order that they may be your possession. And you may pass them on as an inheritance to your sons after you to inherit as a possession. Forever you shall be their masters. Leviticus 25:44-46.

'The sons of strangers' means factual knowledge acquired with the aid of merely natural light. The necessity for spiritual truths to dominate that knowledge is meant by the law that slaves should be bought from the sons of strangers as possessions for evermore.

[7] People however who do good for the sake of reward in the next life, people who are also meant by 'hired servants', differ from those spoken about immediately above, in that they have life and happiness in heaven as their final objective. But this objective turns and alters the direction of their Divine worship away from the Lord towards themselves, as a consequence of which they want things to go well only for themselves, not for others except insofar as these want the same for them. When this is so self-love resides in their every desire, not love of the neighbour; that is, they do not have any genuine charity. Nor can these people be integrated among angels, for angels utterly loathe both the word and the notion of reward or repayment. The Lord teaches in Luke that one ought to do what is good without reward as the objective,

Love your enemies, and do good, and lend, hoping for nothing from it; then your reward will be great, and you will be sons of the Highest. Luke 6:32-35; 14:12-14.

Regarding the nature of good deeds performed to earn merit, see 1110, 1111, 1774, 1835, 1877, 2027, 2273, 2340, 2373, 2400, 3816, 4007 (end), 4174, 4943, 6388-6390, 6392, 6393, 6478.

[8] The reason why the Lord says so many times that those who do good will have their reward in heaven - as in Matthew 5:11-12; 6:1-2, 26; 10:41-42; 20:1-16; Mark 9:41; Luke 6:23, 35; 14:14; John 4:36 - is that before a person has been regenerated he cannot help thinking about reward. But it is different once he has been regenerated. Then he is indignant if anyone thinks that he does good to his neighbour for the sake of reward; for he feels delight and bliss in the doing of good, but not in repayment. In the internal sense 'reward' is the delight belonging to the affection that goes with charity, see 3816, 3956, 6388, 6478.

脚注:

1. literally, soul

2. i.e. mercenaries who are like fat bulls

  
/10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.