De Bijbel


Luke 19:29-44 : Jezus' triomfantelijke intrede in Jeruzalem (Evangelie van Lukas)

Bestudeer de innerlijke betekenis


29 And it came to pass, when he was come nigh to Bethphage and Bethany, at the mount called the mount of Olives, he sent two of his disciples,

30 Saying, Go ye into the village over against you; in the which at your entering ye shall find a colt tied, whereon yet never man sat: loose him, and bring him hither.

31 And if any man ask you, Why do ye loose him? thus shall ye say unto him, Because the Lord hath need of him.

32 And they that were sent went their way, and found even as he had said unto them.

33 And as they were loosing the colt, the owners thereof said unto them, Why loose ye the colt?

34 And they said, The Lord hath need of him.

35 And they brought him to Jesus: and they cast their garments upon the colt, and they set Jesus thereon.

36 And as he went, they spread their clothes in the way.

37 And when he was come nigh, even now at the descent of the mount of Olives, the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen;

38 Saying, Blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest.

39 And some of the Pharisees from among the multitude said unto him, Master, rebuke thy disciples.

40 And he answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out.

41 And when he was come near, he beheld the city, and wept over it,

42 Saying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.

43 For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side,

44 And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.

   Bestudeer de innerlijke betekenis

Explanation of Luke 19      

By Rev. John Clowes M.A.

Verses 1-10. That the Gentiles, who are out of the Church, are accepted of the Lord, and have conjunction with Him in charity and the good of life.

Verses 3-4. Because, notwithstanding their deficiency in the knowledges of truth from the Word, they are desirous to know the truth, and by that desire are elevated into the truths and goods of the external Church.

Verses 5-6. And are thus acknowledged by the Lord, and declared to be the members of His Church and kingdom, which declaration they receive with joy.

Verse 7. Still it appears contrary to order, that the Divine Truth should be imparted to those who are in disorder of life.

Verses 8-9. Until it is seen, that the Gentiles, who are out of the Church, are principled in charity, and that by charity they are capable of being saved, and thus of being received within the Church.

Verse 10. Since the Lord operates charity, faith, freewill, repentance and regeneration with every one, inasmuch as He wills the salvation of all.

Verses 11-13. For the Lord is willing to communicate to all the knowledges of truth and good from the Word, with the faculty of perceiving them.

Verse 14. And this, notwithstanding the force of hereditary and actual evil on the part of man, which is opposed to the Divine Love and Wisdom.

Verse 15. Every one therefore, sooner or later, must give an account of his application of those knowledges.

Verses 16-21. On which occasion it becomes manifest, that some procure, to themselves much intelligence and wisdom, and others procure some, and others none.

Verses 20-27. And that they who procure none are deprived of the truths which they possessed in the memory only, and not in the life.

Verse 21. Since they think harshly of the Divine mercy, and accuse it of expecting more from man than he has the ability to perform.

Verses 22-23. Whereas this their idea of the Divine mercy ought to have led them to exert themselves the more in procuring charity and the good of life.

Verses 24-26. And inasmuch as they have not made the use of the knowledges which they possessed, therefore those knowledges are taken away from them, since it is an eternal law, that they who are in the good of charity shall sooner or later be enriched with truths, whereas they who are in falsities derived from evil in the other life are deprived of all truths.

Verse 27. At the same time they are deprived of all spiritual life.

Verses 28-30. That the Lord from His Divine love, and by His Divine truth, explores the principles of the natural man as to truth, requiring them to be separated from all that is evil and false, and to receive influx of life from Himself.

Verse 31. And if the persuasions of the natural man oppose, they are to be overcome by teaching the necessity of such an influx to restore order.

Verses 32-34. Which necessity is accordingly taught, and is acknowledged by the natural man.

Verses 35-36. So that truths in every complex are submitted to the Lord.

Verses 37-38. And all, who are principled in what is good and true, exalt the Divine Human principle of the Lord, and His Divine operation, as the source of every blessing.

Verses 39-40. Which doctrine is taught, not only in the spiritual and internal sense of the Word, but also in its natural and literal sense.

Verses 41-42. The rejection therefore of this doctrine by the Jewish nation excites the tenderness of the Lord's love, that, if possible, they might receive it, but reception is now become impossible.

Verses 43-44. Inasmuch as through rejection of the Lord at his advent, they were immersed in evils and falsities of every kind, so that the representatives of a Church no longer existed amongst them.

Verses 45-46. For they made gain of holy things, and thus defiled all worship by perversion of what is holy.

Verses 47-48. And when the Lord would have instructed them in the things concerning himself and his kingdom, they opposed all his love and wisdom, yet not without caution, since there were still some remains of the affection of truth in the lower principles.

From Swedenborg's Works

Toelichting(en) of referenties van Swedenborgs werken:

Arcana Coelestia 2242, 2701, 2781, 5291, 5323, 5480, 6588, ...

Apocalypse Revealed 81, 166, 336, 493, 618, 809, 839, ...

A Brief Exposition of New Church Doctrine 100

Doctrine of the Lord 64

True Christian Religion 782

References from Swedenborg's unpublished works:

Apocalypse Explained 31, 102, 195, 340, 365, 405, 638, ...

Scriptural Confirmations 2, 13

Andere commentaar
Hop to Similar Bible Verses

Deuteronomy 28:52, 32:29

2 Samuel 15:30

2 Kings 8:11, 9:13

Psalms 148:1

Isaiah 6:9, 11, 29:3, 59:8, 65:12

Jeremiah 6:6, 13:17, 14:17

Lamentations 3:48, 49

Ezekiel 4:2

Daniel 9:26

Micah 3:12

Habakkuk 2:11

Zechariah 9:9

Betekenissen van Bijbelse woorden

came to pass
The phrase “it came to pass,” often also translated as “it happened,” generally indicates the end of one spiritual state and the beginning of a...

Bethany was a village on the Mount of Olives about two miles from Jerusalem, near its sister village Bethphage. It plays a small but significant...

'Olives' signify good.

When we read the Gospels and see Jesus addressing the disciples, we assume His words are meant for us as well. And indeed they are!...

In the physical world, the places we inhabit and the distances between them are physical realities, and we have to get our physical bodies through...

'Upon' or 'over' signifies being within.

If you think about sitting, it seems fair to say that where you're sitting is more important than that you're sitting. Sitting in a movie...

As with many common verbs, the meaning of “to say” in the Bible is highly dependent on context. Who is speaking? Who is hearing? What...

These days we tend to think of "roads" as smooth swaths of pavement, and judge them by how fast we can drive cars on them....

As with many common verbs, the meaning of “to say” in the Bible is highly dependent on context. Who is speaking? Who is hearing? What...

Soft raiment,' as in Matthew 11:9, represents the internal sense of the Word.

'Over' or 'upon' in the Word, signifies being within, because the highest part in successive order becomes inmost in simultaneous order. This is why the...

Feelings of joy and rejoicing flow from our affections, not from our thoughts. Some people might argue that that's not true, that you can rejoice...

In Revelation 5:2, 'a loud' or 'great voice' signifies divine truth from the Lord, in its power or virtue.

'Might' denotes the forces or power of truth.

The symbolic meaning of "seeing" is "understanding," which is obvious enough that it has become part of common language (think about it; you might see...

In ordinary life, we tend to think of "peace" as essentially "a lack of conflict." As a nation, if we're not at war, it's a...

"Air" in the Bible represents thought, but in a very general way – more like our capacity to perceive ideas and the way we tend...

Blessing, and glory, and wisdom, and thanksgiving (Rev. 7.) signify divine spiritual things of the Lord.

'Highest' denotes the 'inmost,' because interior things, with person who is in space, appear as higher things, and exterior things as lower. But when the...

The Pharisees were a sect of the Jewish church at the time of the New Testament. The name comes from a root that means "separate",...

A company, congregation, and a multitude, in the Word, are predicated of truths.

To "answer" generally indicates a state of spiritual receptivity. Ultimately this means being receptive to the Lord, who is constantly trying to pour true ideas...

'To tell' signifies perceiving, because in the spiritual world, or in heaven, they do not need to tell what they think because they communicate every...

Cities of the mountain and cities of the plain (Jeremiah 33:13) signify doctrines of charity and faith.

'Side' signifies good or spiritual love.

The end time of the church and each individual, is called 'the visitation,' and precedes judgment. 'Visitation' is nothing but an exploration of the quality...

Resources for parents and teachers

The items listed here are provided courtesy of our friends at the General Church of the New Jerusalem. You can search/browse their whole library by following this link.

 Christ the King
As you celebrate Easter this year, you can remember the Lord’s suffering, but more importantly, we can rejoice in the success of the Lord’s mission while He lived on earth. He brought the heavens into order and conquered the hells. He provided for people’s freedom to choose a life of heaven, and He showed how He is indeed our Heavenly King. Sample from the Jacob’s Ladder Program, Level 5, for ages 10-11.
Religion Lesson | Ages 10 - 11

 Compare Joshua with Jesus
Complete a chart comparing Joshua and Jesus. Who were theys fighting? Where did they go? How did they show courage?
Activity | Ages 9 - 13

 Even the Stones Testify
Worship Talk | Ages 7 - 14

 Lord As King
Sunday School Lesson | Ages 9 - 12

 Palm Sunday
Coloring Page | Ages 7 - 14

 Palm Sunday
Worship Talk | Ages 7 - 14

 Palm Sunday: Luke
A New Church Bible story explanation for teaching Sunday school. Includes lesson materials for Primary (3-8 years), Junior (9-11 years), Intermediate (12-14 years), Senior (15-17 years) and Adults.
Teaching Support | Ages over 3

 Peace and Glory
Worship Talk | Ages 7 - 14

 Quotes: King of Kings
Teaching Support | Ages over 15

 The Lord Does Not Remember
Worship Talk | Ages 7 - 14

 The Lord Wept
Worship Talk | Ages 7 - 14

 The Responsibility of the Lord's Servants
Worship Talk | Ages over 18

 Triumphal Entry into Jerusalem
A lesson for younger children with discussion ideas and a project.
Sunday School Lesson | Ages 4 - 6

 Welcoming the King
An illustrated story of Palm Sunday.
Story | Ages 3 - 7

 Welcoming the Lord as King
Jesus rode into Jerusalem on the colt of a donkey because kings rode on donkeys. People knew that this meant He was coming as a king. People gathered in the streets and welcomed Him with joyous shouts. Sample from the Jacob’s Ladder Program, Level 2, for ages 7-8.
Religion Lesson | Ages 7 - 8



Huilen met Pasen


By Rev. Peter M. Buss Sr. (machine translated into Nederlands)

Before entering Jerusalem for the last time, Jesus wept over its future. This painting by Enrique Simonet, is called "Flevit super Illam", the Latin for "He Wept Over It". It is in the Museum of Malaga.

"En toen ze dichterbij kwamen, zag Hij de stad en huilde erover, en zei: "Als je zelfs in deze tijd de dingen had geweten die bij je vrede horen! Maar nu zijn ze verborgen voor je ogen." (Lucas 19:41,42 ).

"'Dochters van Jeruzalem, huil niet voor mij, maar huil voor jezelf en voor je kinderen... Want als ze deze dingen in het groene bos doen, wat gebeurt er dan in het droge?" ( Lucas 23:28,31).

Jezus weende over Jeruzalem. De vrouwen weenden over Hem en Hij zei hen te huilen voor zichzelf en voor hun kinderen. Verdriet op een moment van triomf, verdriet op een moment van verlatenheid.

Er is ironie in het verhaal van Palmzondag, want boven zijn vreugde hangt de schaduw van het verraad, het proces en de kruisiging. Was de boze menigte die om Zijn kruisiging vroeg dezelfde menigte die Hem vijf dagen eerder als Koning begroette? Waarom reed de Heer in triomf, wetende wat er zeker zou gebeuren? Hij deed dit om aan te kondigen dat Hij, de Goddelijke waarheid van het Goddelijke goede, over alle dingen zou heersen; om ons een beeld te geven dat voor alle tijden van Zijne Majesteit zal staan. En dan laten de gebeurtenissen van Getsemane en Calvarieberg ons weten wat de aard van die majesteit is - dat zijn koninkrijk inderdaad niet van deze wereld is.

Kunnen we ons de scène op Palmzondag voorstellen? De menigte verheugde zich en schreeuwde, en toen zagen ze hun koning huilen. Dit was geen kort moment, maar een aanhoudend geween, waardoor de schrijver van het evangelie er van hoorde. Sterven hun geschreeuw terwijl ze naar zijn verdriet kijken, vragen ze zich af wanneer Hij de stad waarin ze wonen verdoemt? "Uw vijanden zullen een dijk om u heen bouwen, u omsingelen en u aan alle kanten insluiten, en u en uw kinderen met u op de grond gelijk maken; en ze zullen niet de ene steen op de andere in u achterlaten omdat u de tijd van uw bezoek niet kende". Toen, misschien, toen hij verder reed, werd het gejuich hervat en werden de vreemde woorden vergeten.

Er is nog een andere ironie, want het volk schreeuwde dat er vrede was gekomen. "Gezegend is de Koning die komt in de naam van de Heer! Vrede in de hemel en glorie in de hoogste!" Maar toen Jezus huilde, zei Hij tegen de stad: "Als u, zelfs u, vooral in deze tijd, de dingen had geweten die voor uw vrede zorgen! Maar nu zijn ze verborgen voor je ogen."

Dit grootse panorama spreekt over de wereld in ieder mens. Het is in onze gedachten, in de geestelijke zin van het Woord, dat Jezus triomfeert. Als we het wonder van Zijn waarheid zien, de macht over alle dingen voelen, kronen we Hem. Alle gebeurtenissen van Palmzondag vertellen over die momenten waarop we erkennen dat de Heer, de zichtbare God, onze geest regeert door het Woord dat in ons is. Het is een tijd van grote vreugde. Net als de massa's van Palmzondag voelen we dat dit visioen alles wat slecht is zal wegvegen en dat de Heer gemakkelijk in ons zal regeren als onze Koning en onze God.

Zulke gelukkige tijden komen tot ons, en we kunnen ons daarin verheugen en onze Heer en Koning met vreugde begroeten. "Vrede in de hemel, en glorie in de hoogste!" Vrede komt door de samenvloeiing met de Heer die we hebben gezien (Apocalyps uitgelegd 369:9, 11). Toch weet de Heer zelf dat er veldslagen komen van hen die geen vrede kennen. Ook hier waarschuwt Hij ons voor in Zijn Woord. In het natuurlijke Jeruzalem van de dag des Heren hadden de heersers valsheid in geschrifte gebruikt om de waarheid te vernietigen en zij brachten de christenen veel verdriet toe. In het geestelijke Jeruzalem in onze geest zijn er valse waarden die de vrede zouden vernietigen. Voordat we naar de hemel gaan, zal er een strijd plaatsvinden tussen onze visie op de Heer en onze zelfliefde, die de waarheid zal misbruiken om dat te laten gebeuren.

Dus de Heer weende, daarbuiten op de Olijfberg, terwijl Hij op de stad neerkeek. Zijn geween was een teken van barmhartigheid, want Hij rouwt om de staten in ons die ons pijn zullen doen en die tegen onze vrede zijn. (Hemelse Verborgenheden 5480; Apocalyps Verklaard 365 [9]Zie 365:11, 340). Toch is zijn verdriet een actieve kracht, het is barmhartigheid, het werken aan het elimineren van die staten. Jezus beloofde dat Jeruzalem volledig zou worden vernietigd - geen enkele steen meer overeind. Het is waar dat het natuurlijke Jeruzalem met de grond gelijk is gemaakt, maar dit is niet wat Hij bedoelde. Hij belooft ons - ook al waarschuwt Hij ons voor de komende gevechten - dat Hij zal zegevieren en dat ons Jeruzalem - ons excuus om kwaad te doen - niet zal standhouden. Ze zullen worden gedecimeerd door Zijn Woord. (Cf. Arcana Coelestia 6588 [5]; Apocalyps Verklaard 365 [9]).

Hij huilde uit barmhartigheid en beloofde een einde aan het huilen, want "Zijn tedere barmhartigheid is over al zijn werken heen."

Op Goede Vrijdag was er zeker reden om te huilen. Stel je deze scène voor: De vrouwen zaten achter het kruis aan, jammerend. Jezus moet van de zweepslagen gebloed hebben en door de doornenkroon getekend zijn. Hij werd omringd door mensen die het leuk vonden om iemand te zien sterven. Degenen die Hem hun vijand noemden, waren tevreden dat ze hadden gewonnen.

Zijn volgelingen waren desolaat. Nooit hadden ze gedacht dat de droom die Hij had gekoesterd zo zou eindigen, of dat de Leider waar ze van hielden zo vreselijk zou worden behandeld. Ze voelden voor Hem in wat ze zeker wisten dat Zijn lijden was. Ze huilden voor Hem.

Misschien werden de mensenmassa's die hem beledigden wel gestild toen hij zich tot de rouwenden wendde. Uit zijn oneindige liefde sprak Hij. "Dochters van Jeruzalem, ween niet voor mij, maar voor uzelf en uw kinderen." Hij dacht niet aan zijn naderende lijdensweg, hij rouwde om degenen die hij liefhad. Hij zou zegevieren. Het was op hen dat het lijden zou komen. Welk duidelijker beeld kunnen we hebben van het doel dat onze God op aarde bracht dan die zin? Hij kwam omdat kwade mensen en kwade gevoelens ellende brengen aan Zijn kinderen. Hij kwam om hen vreugde te geven na hun geween, om hen troost en hoop te geven, en om hen eindelijk de zekerheid te geven dat er geen dood meer zou zijn, noch verdriet, noch gehuil.

De vrouwen van die tijd werden inderdaad geconfronteerd met fysiek verdriet. Het is hartverscheurend om te leren van de vervolgingen van de christenen, om te denken aan mensen die gedood zijn omdat ze hun God aanbidden; aan kinderen die van hen worden afgenomen, aan goede mensen die onderworpen zijn aan de barmhartigheid van hen die geen barmhartigheid kennen. Het moet inderdaad hebben geleken dat de Heer gelijk had door te zeggen dat het beter zou zijn geweest als zij nooit kinderen hadden gedragen die zo zouden lijden voor hun geloof. "Want voorwaar, de dagen komen eraan dat zij zullen zeggen: "Gezegend zijn de onvruchtbare, de nooit gescheurde baarmoeders en de nooit verpleegde borsten".

Maar de echte reden waarom de Heer naar beneden kwam was dat er binnen de fysieke wreedheid een veel grotere pijn is. Er zijn genoeg mensen op deze aarde die er niet aan denken om iemand anders te vermoorden, maar die er regelmatig van genieten om iets veel kostbaarders weg te nemen - zijn vermogen om zijn Heer te volgen.

Daarom sprak de Heer die woorden: "Ween niet voor Mij, maar ween voor jezelf en voor je kinderen". De dochters van Jeruzalem vertegenwoordigen de zachte liefde van de waarheid met oprechte mensen over de hele wereld. Hun kinderen zijn de naastenliefde en het geloof dat voortkomt uit de liefde voor de waarheid. Dit zijn de slachtoffers van het kwaad, vooral wanneer het een kerk teistert. Dit zijn de dingen die inwendig huilen veroorzaken, een verdriet van de geest die des te verwoestender is omdat hij zwijgt.

"Dochters van Jeruzalem," noemde hij ze. Onze onschuldige liefde voor de waarheid groeit samen met onze rechtvaardiging om egoïstisch te zijn. In feite wordt het geregeerd door zelfrechtvaardiging, aangezien de dochters van Jeruzalem werden geregeerd door een corrupte kerk. Toen die vrouwen probeerden los te komen van de Joodse kerk werden ze vervolgd. Wanneer onze onschuldige liefde voor de waarheid ons probeert te leiden om de Heer te volgen, lijden we in onze geest aan verleidingen. De hel staat op en verleidt ons met alle egoïstische en kwaadaardige geneugten die we ooit hebben gehad, en we huilen inderdaad voor onszelf.

Zie je, het is niet de waarheid zelf die lijdt! "Ween niet voor mij," zei Jezus. De waarheid is allemaal machtig. Het is onze liefde voor die waarheid die wordt verleid. Het is onze naastenliefde en ons geloof - de kinderen van die liefde - die lijden.

"Want voorwaar, de dagen komen eraan dat ze zullen zeggen: "Gezegend zijn de onvruchtbare, de baarmoeders die nooit gebaard hebben, en de borsten die nooit verpleegd hebben." Lijkt het ons niet soms dat de mensen die geen waarheden hebben, die geen idealen hebben, degenen zijn die gelukkig zijn? In feite is dit een profetie dat zij die zich buiten de Kerk bevinden en het opnieuw vinden, het gemakkelijker zullen hebben dan zij die de valsheden van het leven in de strijd brengen.

Op Palmzondag, toen Jezus weende, zei Hij dat Jeruzalem vernietigd zou worden. Zoals ik al zei, beloofde Hij de vernietiging van het kwaad in ons. Op Goede Vrijdag gaf Hij dezelfde verzekering: "Dan zullen ze beginnen te zeggen tegen de bergen: "Val op ons!" en tegen de heuvels: "Bedek ons!" Deze schijnbaar harde woorden zijn een troost, want ze beloven dat als de waarheid van de Heer in ons zegeviert, de hemel dichterbij zal komen. Als dat gebeurt, zullen de heligen die ons verleiden de aanwezigheid van de hemel niet kunnen verdragen, en zich overgeven en verstoppen.

"Want als ze deze dingen in het groene hout doen, wat gebeurt er dan in het droge?" De luisteraars wisten wat dat betekende: als ze Zijn waarheid verwierpen toen Hij onder hen was, wat zullen ze dan doen als de herinnering aan Zijn aanwezigheid en Zijn wonderen is opgedroogd? In de interne zin is het groene hout de waarheid die nog leeft vanuit een liefde voor haar. Zelfs als we de idealen van het Woord zien, gaan we worstelen met de verleiding. Maar als dat hout uitdroogt, als we het leven en de kracht van de waarheid niet kunnen voelen, wordt de strijd veel moeilijker.

In beide beelden - Zijn huilen op Palmzondag, Zijn trieste waarschuwing aan de vrouwen om te huilen voor zichzelf en voor hun kinderen, bereidt de Heer ons voor om te vechten voor wat we geloven. Hoe bereidt Hij ons voor? Door ons te verzekeren, niet alleen van de komende beproevingen, maar ook van de zekerheid van de overwinning nu Hij zijn macht heeft geopenbaard. Er is zo'n wonder, zo'n hoop op eeuwig geluk in de ware christelijke religie. Toch zal geen enkele liefde die de moeite waard is, ooit de onze zijn, totdat zij haar uitdagingen onder ogen heeft gezien. Er moet een tijd van huilen zijn: onze barmhartige Heer huilt over onze strijd en geeft ons kracht uit barmhartigheid; onze dromen en hoop huilen als we bang zijn dat ze verloren gaan. Door middel van de beproeving geven wij uiting aan onze toewijding aan onze dromen, en Hij geeft ons de daad bij het woord.

Minder dan vierentwintig uur voor zijn arrestatie sprak de Heer weer over huilen. Bij het Laatste Avondmaal zei Hij: "Voorwaar, ik zeg u dat u zult huilen en treuren, maar de wereld zal zich verheugen". Maar daar hield Hij niet op. "En je zult verdrietig zijn, maar je verdriet zal worden omgezet in vreugde. Een vrouw heeft, als ze weeën heeft, verdriet omdat haar uur is gekomen; maar zodra ze het kind heeft gebaard, herinnert ze zich de angst niet meer, uit vreugde over het feit dat een mens in de wereld is geboren. Daarom heb je nu verdriet; maar ik zal je weer zien en je hart zal zich verheugen, en je vreugde zal niemand je ontnemen".

Toen Hij werd gekruisigd en weer opstond, moeten ze gedacht hebben dat nu Zijn woorden in vervulling gingen. Nu hadden ze de vreugde gevonden die niemand hen kon ontnemen. Misschien dachten ze hetzelfde toen ze door de handen van de vervolgers leden en vreugde vonden onder de mede-christenen. En tenslotte, toen ze hun privé gevechten hadden gestreden, en uit Zijn macht de vijand van binnenuit hadden overwonnen, wisten ze wat Hij werkelijk bedoelde.

"Jezus weende over de stad." "Ween voor jezelf en voor je kinderen." Onze liefde voor de waarheid zal worden bedreigd en daarmee onze hoop op het ware geloof en de ware liefdadigheid. Daarom kwam Hij ter wereld en reed Hij in triomf en dronk Hij van de beker van de afwijzing en de schijnbare dood - om ons verdriet om te kunnen zetten in vreugde. Daarom kon Hij ook zeggen: "In de wereld zul je beproeving hebben; maar wees blij, ik heb de wereld overwonnen". Amen.

(Referenties: Lucas 19:29-44, 23:24-38)