From Swedenborg's Works

 

Over de Gemeenschap Tussen Ziel en Lichaam #2

Study this Passage

        
/ 20  
  

2. Aangezien geestelijke invloed zijn grondslag heeft in het beginsel van orde en haar wetten, zoals hiervoor is gezegd, werd de desbetreffende opvatting door de wijze mannen in de geleerde wereld bij voorkeur boven de beide andere hypothesen erkend en aangenomen.

Alles wat zijn oorsprong heeft in de orde is waarheid, en waarheid heeft een inwonend licht, waardoor zij zichzelf toont; ook in de schaduw van het verstand, waarin de hypothesen zijn. Er zijn bovendien nog drie omstandigheden die de hypothese van de geestelijke invloed in duisternis hullen: onkunde van wat de ziel is, onkunde van wat geestelijk is, en onkunde van de aard en manier van invloeiing. Daarom is het noodzakelijk dat deze drie punten eerst duidelijk gemaakt worden, voordat het verstand de waarheid zelf kan zien. Want een hypothese of veronderstelde waarheid is nog geen werkelijke waarheid, maar slechts een gissen naar waarheid. Ze is als een schilderij dat aan een wand hangt en 's nachts bij het licht van de sterren wordt gezien, waaraan de gedachten verschillende vormen toeschrijven, al naargelang hun vermoeden. Het wordt helemaal anders wanneer 's morgens het volle licht van de zon erop schijnt en niet alleen de algemene omtrekken ervan openbaart, maar ook de verschillende delen afzonderlijk en duidelijk van elkaar laat onderscheiden. Zo komt er uit de schaduw van waarheid, waarin deze hypothese gehuld is, een heldere duidelijke waarheid tevoorschijn wanneer men leert kennen wat en van welke aard het geestelijke is met betrekking tot het natuurlijke, wat en van welke aard de menselijke ziel is, en wat de aard is van de invloeiing die in de ziel en hierdoor in de waarnemende en denkende geest vloeit en hieruit in het lichaam. Dit kan evenwel door niemand worden verklaard, wanneer het hem iet door de Heer is vergund om met de engelen in de geestelijke wereld en tegelijkertijd met de mensen in de natuurlijke wereld om te gaan. En aangezien dit aan mij geschonken werd, ben ik in staat gesteld om te beschrijven wat en van welke aard het een en ander is, en dit is gebeurd in de Gedenkwaardigheden (vertellingen) in het werk over de 'Echtelijke Liefde':

Over het geestelijke in Echtelijke Liefde 326-329
over de menselijke ziel in Echtelijke Liefde 315
en over de invloeiing in Echtelijke Liefde 380
en meer volledig in Echtelijke Liefde 415-422.
Wie weet niet, of tenminste kan niet weten, dat het goede van de liefde en het ware van het geloof de mens van God toevloeien; dat deze in zijn ziel vloeien en merkbaar gevoeld worden in zijn gemoed, en dat ze uit het denken in woorden en uit het willen in daden voortvloeien? Dat de geestelijke invloeiing hierin haar oorsprong en afkomst heeft, zal met de volgende orde worden aangetoond:

I. Er zijn twee werelden: één geestelijke wereld, waarin geesten en engelen zijn, en één natuurlijke wereld, waarin mensen zijn.

II. De geestelijke wereld is ontstaan en bestaat voort vanuit haar eigen zon, en de natuurlijke wereld vanuit de hare.

III. De zon van de geestelijke wereld is zuivere liefde uit JHVH God, die in het midden daarvan is.

IV. Uit die zon komen warmte en licht voort; de warmte die van haar uitgaat is in haar wezen liefde, en het licht dat uit haar schijnt is in zijn wezen wijsheid.

V. Die warmte evenals dat licht vloeien in de mens: de warmte in zijn wil, en brengt daar het goede der liefde voort, en het licht in zijn verstand, waardoor het ware der wijsheid voortgebracht wordt.

VI. Deze beide, warmte en licht, of liefde en wijsheid, vloeien met elkaar verbonden vanuit God in de ziel van de mens en door de ziel heen in zijn gemoed - in de geneigdheden en gedachten daarvan; en van hieruit in zijn lichamelijke zintuigen - in spraak en handelingen.

VII. De zon van de natuurlijke wereld is louter vuur, en door deze zon is de natuurlijke wereld ontstaan en blijft zij voortbestaan.

VIII. Daaruit volgt dat alles wat uit deze zon voortkomt, op zichzelf beschouwd, levenloos is.

IX. Het geestelijke bekleedt zich met wat natuurlijk is, zoals een mens zich met een gewaad bekleedt.

X. Het zo beklede geestelijke in de mens maakt dat hij redelijk en zedelijk, dat wil zeggen als een geestelijk-natuurlijk mens kan leven.

XI. Het opnemen van die invloeiing gebeurt overeenkomstig de staat van liefde en wijsheid in de mens zelf.

XII. Het verstand van de mens kan in het licht worden verheven, dat wil zeggen in de wijsheid waarin de engelen van de hemel zijn, al naargelang de graad van zijn verstandelijke ontwikkeling, en zijn wil kan ook worden verheven in de warmte, dat wil zeggen in de liefde, al naargelang de daden van zijn leven; maar de liefde van zijn wil wordt slechts in zoverre verheven als een mens wil en doet wat de wijsheid van het verstand hem leert.

XIII. Bij de dieren is het geheel anders.

XIV.Er zijn drie graden in de geestelijke wereld en drie graden in de natuurlijke wereld, volgens welke alle invloeiing plaats heeft.

XV. In de eerste graad zijn doeleinden, in de tweede oorzaken, en in de derde gevolgen.

XVI. Uit het voorgaande wordt duidelijk wat de aard van de geestelijke invloeiing is, vanaf haar oorsprong tot aan haar werking.

Elk van de bovengenoemde stellingen zal nu tot onderwerp van een korte verklaring gemaakt worden.

I. Er zijn twee werelden: een geestelijke wereld waarin geesten en engelen zijn, en een natuurlijke wereld, waarin mensen zijn.

  
/ 20  
  
   Study this Passage
Table of Contents
Over de GEMEENSCHAP TUSSEN ZIEL EN LICHAAM, of over de werking van de een op het ander en van de een met het ander, bestaan er drie opvattingen en overleveringen, die hypothesen zijn. Deze drie opvattingen zijn bekend onder de volgende namen: 1-2 Dat er een geestelijke wereld is waarin geesten en engelen zijn, verschillend van de natuurlijke wereld waarin de mensen zijn, was tot op heden zelfs in het christendom geheel onbekend. 3 Er is een eigen zon voor de geestelijke wereld, en een andere voor de natuurlijke wereld. De reden hiervoor is dat die twee werelden volkomen verschillend zijn. En behalve dat: een wereld als zodanig ontleent haar oorsprong aan een zon. 4 Wat geestelijk is, kan uit niets anders voortkomen dan uit liefde, en de liefde uit geen andere bron dan uit JHVH God, die de liefde zelf is. Daarom is de zon van de geestelijke wereld, waaruit alle geestelijke dingen voortvloeien als uit hun bron, zuivere liefde die voortvloeit uit JHVH God. 5 Het is welbekend dat in de Bijbel, en daardoor in de gebruikelijke spreektrant van predikanten, de Goddelijke liefde door vuur wordt uitgedrukt, bijvoorbeeld: dat het hemelse vuur de harten moge vervullen en heilige begeerten moge doen ontbranden voor de aanbidding van God! De reden hiervoor is 6 Het is welbekend dat in het algemeen alle dingen in relatie staan tot het goede en het ware, en dat er geen enkel wezen bestaat waarin niet iets is dat op die twee betrekking heeft. 7 Tot hiertoe werd de geestelijke influx van de ziel in het lichaam door mannen van ontwikkeld talent onderwezen, maar nog niet een influx in de ziel zelf en via de ziel in het lichaam; ofschoon het welbekend is dat al het goede van de liefde en al het ware van het geloof vanuit God in de mens 8 Dat de natuur en haar wereld - waarmee bedoeld worden de atmosferen en de aardbollen, planeten genoemd, waaronder begrepen is de aardbol waarop wij wonen, samen met alles en ieder ding dat van jaar tot jaar haar oppervlak met schoonheid bekleedt - dat dit alles, zeg ik, alleen bestaat vanuit de 9 Welk mens ziet niet met zijn verstand, wanneer dat een beetje wordt verheven boven de zinnelijke dingen die tot zijn lichaam behoren, dat liefde op zichzelf beschouwd levend is, dat de aanwezigheid van haar vuur het leven is, en dat omgekeerd elementair vuur op zichzelf beschouwd betrekkelijk 10 Het is welbekend dat er in iedere werking een actief en een passief beginsel is, en ook dat er door het actieve alleen niets tot stand komt, net zo min als door iets dat alleen passief is. Dit is ook het geval met het geestelijke en natuurlijke. 11 Dit is de gevolgtrekking uit de hierboven aangetoonde grondstelling dat de ziel zich bekleedt met een lichaam, net zoals de mens zich met een gewaad bekleedt. Want de ziel vloeit in het menselijke gemoed en van daaruit in het lichaam; zij brengt het leven dat zij zonder onderbreking van de Heer 12 Hierboven is aangetoond dat een mens niet zelf leven is, maar een orgaan dat leven vanuit God opneemt; dat liefde, met wijsheid samen verenigd, leven is, en dat God de liefde zelf en de wijsheid zelf, en dus het leven zelf is. 13 Onder het menselijke gemoed worden twee vermogens verstaan, die verstand en wil genoemd worden. Het verstand is het receptakel voor het licht van de hemel dat in zijn wezen wijsheid is, en de wil is het receptakel voor de warmte van de hemel die in haar wezen liefde is, zoals hierboven werd 14 Zij die alleen oordelen naar de schijn die de zintuigen waarnemen, komen tot de konklusie dat dieren net als mensen wil en verstand bezitten, en dat daarom het verschil tussen beide alleen hierin bestaat dat de mens kan spreken en daardoor de dingen die hij denkt en begeert kan aangeven, terwijl 15 Door de oorzaken vanuit hun gevolgen te onderzoeken ontdekt men dat er twee soorten graden zijn. Volgens de ene bestaan vroegere en latere dingen, en volgens de andere grotere en kleinere dingen. 16 Wie kan niet zien dat het einddoel de oorzaak niet is, maar dat de oorzaak het teweeg brengt? En dat de oorzaak niet het gevolg is, maar het gevolg veroorzaakt? En dat er dus drie verschillende dingen zijn, die elkaar in orde opvolgen? Het einddoel bij de mens is de liefde van zijn wil, want wat 17 Tot dusverre heeft men een geestelijke invloeiing van de ziel in het lichaam aangenomen, maar niet vanuit God in de ziel en van daaruit in het lichaam. Dit gebeurde omdat niemand enige kennis had van de geestelijke wereld noch van de zon die daar is, waaruit alle geestelijke dingen als uit hun 18-20

Published by Swedenborg Boekhuis.

From Swedenborg's Works

 

Echtelijke Liefde #326

Study this Passage

        
/ 535  
  

326. Hieraan zal ik twee gedenkwaardige ervaringen toevoegen.

De eerste is deze: nadat het vraagstuk over de ziel in de filosofenschool, was behandeld en opgelost, zag ik hen in volgorde vertrekken, vóór hen de hoofdleraar, na hem de ouderen, in welk gezelschap de vijf jongemannen hadden geantwoord en na dezen de overigen.

Toen zij naar buiten waren gegaan, liepen zij rondom weg langs de zijden van het huis, waar wandelwegen waren met heesters aan de kanten; degenen die daar bijeen waren verdeelden zich in kleine groepjes van jongemannen, die samen spraken over de dingen van de wijsheid en in elk groepje was een van de wijze mannen van het balkon.

Nadat ik dit vanuit mijn verblijfplaats had gezien, kwam ik in de geest, en in de geest ging ik naar hen toe en ik trad op de hoofdleraar toe, die nog kort tevoren het vraagstuk over de ziel had voorgelegd.

Toen hij mij zag, vroeg hij: ‘Wie bent u?

Ik heb mij daarover verwonderd toen ik u op de weg naderbij zag komen, dat u nu eens in mijn gezichtsveld was en dan daarop weer verdwenen was of anders gezegd dat u door mij nu eens werd gezien en plotseling niet meer werd gezien; u bent vast niet in de staat van leven waarin wij zijn. ’

Hierop antwoordde ik glimlachend: ‘Ik ben geen goochelaar, noch een Vertumnus die elke gedaante aan kon nemen, maar ik ben afwisselend nu eens in uw licht en dan weer in uw schaduw, dus een vreemdeling maar ik ben ook hier thuis. ’

Na deze woorden keek de hoofdleraar mij aan en zei: ‘U spreekt vreemde en wonderlijke dingen, zeg mij wie u bent. ’

Ik zei: ‘Ik ben in de wereld waarin u geweest bent en waaruit u bent gegaan, die de natuurlijke wereld wordt genoemd; eveneens ben ik in de wereld waarin u bent gekomen en waarin u nu bent, die de geestelijke wereld wordt genoemd; vandaar komt het dat ik in een natuurlijke staat ben en tegelijk in een geestelijke staat; in de natuurlijke staat met de mensen van de aarde en in de geestelijke staat met u allen; en wanneer ik in mijn natuurlijke staat ben, word ik door u niet gezien, maar wanneer ik in de geestelijke staat ben, word ik wel gezien.

Dat ik zodanig ben, is mij door de Heer gegeven.

Aan u, als verlicht mens, is het bekend dat de mens van de natuurlijke wereld niet de mens van de geestelijke wereld ziet, noch omgekeerd; daarom werd ik, toen ik mijn geest liet terugkeren in mijn lichaam, door u niet gezien, maar toen ik het lichaam weer verliet, werd ik weer wel gezien.

U hebt ook in het gymnasiale spel in de filosofenschool geleerd dat u allen zielen bent en dat zielen andere zielen zien, omdat zij menselijke vormen zijn; en u weet dat u uzelf, dat wil zeggen, uw zielen niet hebt gezien in uw lichamen toen u in de natuurlijke wereld was; maar dit bestaat vanwege het onderscheid dat er is tussen het geestelijke en het natuurlijke. ’

Toen hij hoorde van het onderscheid tussen het geestelijke en het natuurlijke, zei hij: ‘Wat voor onderscheid? Is dit niet zoals het meer en minder zuivere? Dus, wat is het geestelijke anders dan een zuiverder natuurlijke?’

Ik antwoordde: ‘Zo is dit onderscheid niet, maar het is meer zoals het eerdere en het latere, waartussen een vastgestelde verhouding niet bestaat; het eerdere immers is in het latere, zoals de oorzaak in de uitwerking; en het latere is uit het eerdere, zoals het gevolg uit de oorzaak; vandaar komt het dat het ene niet verschijnt aan het andere. ’

Op deze dingen zei de hoofdleraar: ‘Ik heb nagedacht over dit onderscheid, en heb dat gewikt en gewogen, maar tot nu toe tevergeefs; ach, mocht ik dat toch begrijpen. ’

Ik zei: ‘U zult niet alleen het onderscheid tussen het geestelijke en het natuurlijke begrijpen, maar u zult het ook zien. ’

Toen zei ik het volgende: ‘U bent in de geestelijke staat als u bij de uwen bent, maar in de natuurlijke staat als u bij mij bent; u spreekt immers met de uwen uw geestelijke taal, die elke geest en engel beheerst, maar met mij spreekt u mijn landstaal, want elke geest en engel die met de mens spreekt, spreekt diens eigen taal; dus met een Fransman Frans, met een Engelsman Engels, met een Griek Grieks, met een Arabier Arabisch, enzovoort.

Opdat u dus het onderscheid zal weten tussen het geestelijke en het natuurlijke ten aanzien van de talen, doe dan het volgende: ‘Ga naar uw gezelschap en spreek daar iets, onthoud de woorden en kom daarmee in uw geheugen terug en spreek ze voor mij uit. ’

Hij deed dat en kwam naar mij terug met die woorden in de mond en hij sprak die en verstond geen enkel woord; het waren geheel en al vreemde en uitheemse woorden, die niet voorkomen in enige taal van de natuurlijke wereld.

Door deze ervaring meerdere malen te herhalen, bleek duidelijk dat allen in de geestelijke wereld een geestelijke taal hebben, die niets gemeen heeft met enige taal van de natuurlijke wereld, en dat elk mens vanzelf in die taal komt na zijn overlijden; tevens bemerkte hij toen ook dat de klank zelf van de geestelijke taal dermate verschilt van de klank van de natuurlijke taal, dat de geestelijke klank, ook de luide, niet in het minst kan worden gehoord door de natuurlijke mens, noch de natuurlijke klank door de geestelijke mens.

Daarna verzocht ik de hoofdleraar en de omstanders om tot hun gezelschap te gaan en de een of andere uitspraak op een blad papier te schrijven en met dat blad naar mij terug te komen en het voor te lezen.

Dit deden zij en zij kwamen terug met het papier in de hand; maar toen zij het gingen lezen, konden zij daar niets van begrijpen, daar het schrift slechts bestond uit enige alfabetische letters met haaltjes erboven, waarvan elk de een of andere inhoud van een bepaalde zaak weergaf.

Omdat in de geestelijke wereld iedere letter in het alfabet daar de een of andere betekenis weergeeft, dan is het duidelijk waar het vandaan komt dat de Heer de Alfa en de Omega wordt genoemd.

Toen zij telkens weer weggingen, iets opschreven en weer terugkwamen, werden zij gewaar dat dit schrift dingen insloot en samenvatte wat nooit door enig natuurlijk schrift zou kunnen worden uitgedrukt; er werd gezegd dat dit komt omdat de geestelijke mens dingen denkt die onbegrijpelijk zijn en onuitsprekelijk voor de natuurlijke mens; deze dingen kunnen niet invloeien en worden niet zichtbaar in een ander schrift en in een andere taal.

Omdat zij die daarbij stonden niet wilden begrijpen dat het geestelijke denken dermate het natuurlijke denken overtreft dat die naar verhouding onuitsprekelijk is, zei ik tegen hen: ‘Neemt de proef; ga tot uw geestelijk gezelschap en denkt over de een of andere zaak na en onthoudt dat; komt daarna terug en vertel het aan mij. ’

Zij gingen heen, dachten na, onthielden dit, en keerden terug, maar toen zij de zaak waarover zij hadden gedacht wilden meedelen, konden zij het niet; zij vonden immers geen enkel idee van de natuurlijke gedachte dat passend was aan enig idee van de geestelijke gedachte en dus ook niet enig woord om dit uit te drukken, want de ideeën van de gedachte worden de woorden van de spraak.

Zij gingen opnieuw naar hun gezelschap en kwamen weer terug en zij bevestigden zich daarin dat de geestelijke ideeën bovennatuurlijk, niet uit te drukken, onuitsprekelijk en onbegrijpelijk waren voor de natuurlijke mens; en omdat deze ideeën zo uitmuntend zijn, zeiden zij dat deze geestelijke ideeën of gedachten ten opzichte van de natuurlijke, de ideeën van de ideeën en de gedachten van de gedachten waren en dat daarom hierdoor de hoedanigheden van de hoedanigheden en de aandoeningen van de aandoeningen werden uitgedrukt.

Hieruit volgt dat geestelijke gedachten het begin en de oorsprong van natuurlijke gedachten zijn en daaruit bleek ook dat de geestelijke wijsheid, de wijsheid van de wijsheid was, dus onbegrijpelijk, zelfs voor een wijs mens in de natuurlijke wereld.

Toen werd hun uit de derde hemel gezegd dat er een nog innerlijker of hogere wijsheid is, die de hemelse wordt genoemd; in verhouding staat deze eender tot de geestelijke wijsheid als de geestelijke wijsheid tot de natuurlijke.

Deze wijsheden vloeien in volgens de orde van de hemelen uit de Goddelijke Wijsheid van de Heer, die oneindig is.

(References: Echtelijke Liefde 315)


  
/ 535  
  
   Study this Passage
Table of Contents
DE VERRUKKINGEN VAN DE WIJSHEID toebehorend aan DE ECHTELIJKE LIEFDE 1-26 Dat er huwelijken in de hemel zijn, kan niet het geloof binnengaan van hen die geloven dat de mens een ziel of een geest is na de dood en die over de ziel en de geest een voorstelling koesteren zoals van een ijle ether of een ademtocht; en verder die geloven dat de mens pas als mens zal leven na 27-44 Dat er huwelijken in de hemel zijn, is vlak hiervoor getoond; hier nu wordt daarover gehandeld of het echtelijke verbond dat in de wereld was gesloten, na de dood al dan niet zal blijven standhouden. 45-56 De echtelijke liefde is van een oneindige verscheidenheid; zij bestaat niet eender bij de ene mens, hoedanig zij is bij de andere; het schijnt weliswaar alsof zij hetzelfde is bij velen, maar dat schijnt zo voor het oordeel van het lichaam en de mens heeft uit dit oordeel slechts weinig 57-82 De oorsprong van de echtelijke liefde zijn innerlijke en uiterlijke en de innerlijke zijn er verscheidene, evenzo de uiterlijke; maar de binnenste of universele oorsprong van alle is één enkele; dat deze het huwelijk van het goede en het ware is, en dit zal in wat volgt worden aangetoond. 83-115 Dat over het Huwelijk van de Heer en de Kerk en over de overeenstemming ervan hier eveneens wordt gehandeld, komt omdat zonder de wetenschap en het inzicht daarover nauwelijks iemand kan weten dat de echtelijke liefde in haar oorsprong heilig, geestelijk en hemels is en dat zij uit de Heer is. 116-137 Aangezien ik nog op de drempel ben van de verhandeling over de echtelijke liefde in het bijzonder, en de echtelijke liefde in het bijzonder niet dan op niet onderscheiden en dus op duistere wijze kan worden gekend, tenzij ook enigermate het tegengestelde ervan, namelijk het onkuise verschijnt 138-156 157. I. Dat vanaf de schepping in het ene en het andere geslacht het vermogen en de neiging is geënt dat zij zoals één verbonden kunnen en willen worden. 156b-183 Wat onder de staten van het leven en onder de veranderingen ervan wordt verstaan, is de geleerden en de wijzen overbekend, maar het is de ongeletterden en de eenvoudigen onbekend; en daarom moet hierover vooraf iets worden gezegd. 184-208 Ten aanzien van het huwelijk zijn er zeer vele onderwerpen en indien deze in het bijzonder werden behandeld, dan zou dit werkje tot een lijvig boekdeel aanzwellen; in het bijzonder immers kan er worden gehandeld over de gelijkheid en de ongelijkheid tussen de echtelieden; over de verheffing van 209-233 Hier, waar over de oorzaken van de koude in een huwelijk wordt gehandeld, wordt ook over de oorzaken van scheidingen en eveneens van echtscheidingen gehandeld; de reden hiervan is deze dat zij samenhangen. 234-270 Aangezien over de oorzaken van koude en van scheiding is gehandeld, zo brengt de orde met zich mee dat ook over de oorzaken van de schijnliefde, schijnvriendschap en schijnwelwillendheid in het huwelijk wordt gehandeld. 271-294 Over verlovingen en bruiloften en eveneens over de bijbehorende plechtigheden, wordt hier voornamelijk vanuit de verstandelijke rede gehandeld; immers, de dingen die in dit boek zijn geschreven, hebben ten doel dat de lezer vanuit zijn redelijke de waarheden zal zien en daar dan mee zal 295-316 Men zou kunnen aanvoeren of de echtelijke liefde, dus van één man met één echtgenote, na de dood van een partner kan worden gescheiden of overgeschreven of toegevoegd en verder ook of de huwelijken die opnieuw zijn aangegaan iets gemeen hebben met polygamie en of zij zo opeenvolgende 317-331 Indien de oorzaak wordt nagegaan waarom de polygame huwelijken uit de christelijke wereld volledig zijn verbannen, kan die door niemand, hoezeer ook toegerust met de gave om met scherpzinnigheid de zaak te beschouwen, helder worden gezien, tenzij hij tevoren is onderricht: dat er een waarlijk 332-356 Er wordt gehandeld over jaloersheid, omdat die ook behoort tot de echtelijke liefde; maar er is een gerechte en een ongerechte jaloersheid; de gerechte jaloezie is bij echtelieden die elkaar wederzijds liefhebben. 357-384 Er zijn aanwijzingen die tonen dat de echtelijke liefde en de liefde voor kleine kinderen, die ‘storge’ wordt genoemd, verbonden zijn; en eveneens zijn er aanwijzingen die het geloof kunnen bijbrengen dat zij niet verbonden zijn; er bestaat immers liefde voor kleine kinderen bij echtelieden 385-422 Op deze drempel moet eerst worden onthuld wat in dit hoofdstuk onder de losbandige liefde wordt verstaan: niet wordt verstaan de ontuchtige liefde, die aan het huwelijk voorafgaat, noch die welke daarop volgt na de dood van de partner, noch een concubinaat dat uit wettige, gerechte en geldige 423-444 444b. ONTUCHT 444b-461 In het voorgaande hoofdstuk, waar over ontucht is gehandeld, is ook over het pellicaat gehandeld en daaronder werd verstaan de verbinding van een ongehuwde man met een vrouw, hier wordt gehandeld over het concubinaat en daaronder wordt verstaan de buitenechtelijke verbinding van een gehuwde man 462-477 Niemand kan weten dat er in echtbreuk enig boze is, die daarover alleen vanuit de uiterlijke dingen oordeelt; daarin immers is zij eender aan het huwelijk. 478-500 De lusten waarover in de hiernavolgende vier hoofdstukken wordt gehandeld, zijn niet alleen lusten van echtbreuk, maar zwaarder dan die, aangezien zij niet voorkomen dan alleen uit echtbreuk, want zij worden begaan nadat men van echtbreuk is gaan walgen; zoals de lust tot ontmaagden, waarover 501-505 DE LUST VOOR AFWISSELING 506-510 Onder de lust tot verkrachting wordt niet verstaan de lust tot ontmaagding; deze lust is de verkrachting van de maagdelijkheid, maar niet van de maagd als dit plaatsvindt met inwilliging; maar de lust tot verkrachting, waarover hier wordt gehandeld, treedt terug bij toestemming en wordt 511-512 De lust tot het verleiden van onschuldige vrouwen is niet de lust om te ontmaagden, noch de lust om te verkrachten, maar heeft zijn eigen aard en staat apart op zichzelf en komt vooral voor bij sluwe personen. 513-514 Hier zou ik iets vooraf moeten zeggen over de overeenstemming, wat die is, maar dit behoort niet tot dit werk. 515-522 De Heer zegt: ‘Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt’, (Mattheüs 7:1); waaronder geenszins wordt verstaan het oordeel over het zedelijk en burgerlijk leven in de wereld van iemand, maar het oordelen over het geestelijk en hemels leven van iemand. 523-535
From Swedenborg's Works

Inbound References:

Echtelijke Liefde 127

Over de Gemeenschap Tussen Ziel en Lichaam 18

True Christian Religion 19, 607


   Parallel Passages:

Ware Christelijke Religie 280


   Swedenborg Research Tools


Nederlandse vertaling door Henk Weevers. Digitale publicatie Swedenborg Boekhuis, 2017, op www.swedenborg.nl


Translate: