Biblija

 

Matthew 4

Studija

   

1 τοτε {VA 1: [ο] } {VA 2: ο } ιησους ανηχθη εις την ερημον υπο του πνευματος πειρασθηναι υπο του διαβολου

2 και νηστευσας ημερας τεσσερακοντα και νυκτας τεσσερακοντα υστερον επεινασεν

3 και προσελθων ο πειραζων ειπεν αυτω ει υιος ει του θεου {VA 1: ειπον } {VA 2: ειπε } ινα οι λιθοι ουτοι αρτοι γενωνται

4 ο δε αποκριθεις ειπεν γεγραπται ουκ επ αρτω μονω ζησεται ο ανθρωπος αλλ επι παντι ρηματι εκπορευομενω δια στοματος θεου

5 τοτε παραλαμβανει αυτον ο διαβολος εις την αγιαν πολιν και εστησεν αυτον επι το πτερυγιον του ιερου

6 και λεγει αυτω ει υιος ει του θεου βαλε σεαυτον κατω γεγραπται γαρ οτι τοις αγγελοις αυτου εντελειται περι σου και επι χειρων αρουσιν σε μηποτε προσκοψης προς λιθον τον ποδα σου

7 εφη αυτω ο ιησους παλιν γεγραπται ουκ εκπειρασεις κυριον τον θεον σου

8 παλιν παραλαμβανει αυτον ο διαβολος εις ορος υψηλον λιαν και δεικνυσιν αυτω πασας τας βασιλειας του κοσμου και την δοξαν αυτων

9 και ειπεν αυτω ταυτα σοι παντα δωσω εαν πεσων προσκυνησης μοι

10 τοτε λεγει αυτω ο ιησους υπαγε σατανα γεγραπται γαρ κυριον τον θεον σου προσκυνησεις και αυτω μονω λατρευσεις

11 τοτε αφιησιν αυτον ο διαβολος και ιδου αγγελοι προσηλθον και διηκονουν αυτω

12 ακουσας δε οτι ιωαννης παρεδοθη ανεχωρησεν εις την γαλιλαιαν

13 και καταλιπων την ναζαρα ελθων κατωκησεν εις καφαρναουμ την παραθαλασσιαν εν οριοις ζαβουλων και νεφθαλιμ

14 ινα πληρωθη το ρηθεν δια ησαιου του προφητου λεγοντος

15 γη ζαβουλων και γη νεφθαλιμ οδον θαλασσης περαν του ιορδανου γαλιλαια των εθνων

16 ο λαος ο καθημενος εν {VA 1: σκοτια } {VA 2: σκοτει } φως ειδεν μεγα και τοις καθημενοις εν χωρα και σκια θανατου φως ανετειλεν αυτοις

17 απο τοτε ηρξατο ο ιησους κηρυσσειν και λεγειν μετανοειτε ηγγικεν γαρ η βασιλεια των ουρανων

18 περιπατων δε παρα την θαλασσαν της γαλιλαιας ειδεν δυο αδελφους σιμωνα τον λεγομενον πετρον και ανδρεαν τον αδελφον αυτου βαλλοντας αμφιβληστρον εις την θαλασσαν ησαν γαρ αλιεις

19 και λεγει αυτοις δευτε οπισω μου και ποιησω υμας αλιεις ανθρωπων

20 οι δε ευθεως αφεντες τα δικτυα ηκολουθησαν αυτω

21 και προβας εκειθεν ειδεν αλλους δυο αδελφους ιακωβον τον του ζεβεδαιου και ιωαννην τον αδελφον αυτου εν τω πλοιω μετα ζεβεδαιου του πατρος αυτων καταρτιζοντας τα δικτυα αυτων και εκαλεσεν αυτους

22 οι δε ευθεως αφεντες το πλοιον και τον πατερα αυτων ηκολουθησαν αυτω

23 και περιηγεν εν ολη τη γαλιλαια διδασκων εν ταις συναγωγαις αυτων και κηρυσσων το ευαγγελιον της βασιλειας και θεραπευων πασαν νοσον και πασαν μαλακιαν εν τω λαω

24 και απηλθεν η ακοη αυτου εις ολην την συριαν και προσηνεγκαν αυτω παντας τους κακως εχοντας ποικιλαις νοσοις και βασανοις συνεχομενους {VA 2: [και] } δαιμονιζομενους και σεληνιαζομενους και παραλυτικους και εθεραπευσεν αυτους

25 και ηκολουθησαν αυτω οχλοι πολλοι απο της γαλιλαιας και δεκαπολεως και ιεροσολυμων και ιουδαιας και περαν του ιορδανου

   

Iz Swedenborgovih djela

 

Arcana Coelestia #3196

Proučite ovaj odlomak

  
/ 10837  
  

3196. 'And Isaac came out to meditate in the field' means a state of the Rational immersed in good. This is clear from the representation of 'Isaac' as the Divine Rational, often dealt with already, and from the meaning of 'meditating in the field' as its state when immersed in good. For 'meditating' is a state of the rational when this controls the mind. 'A field' however is doctrine and the things that constitute doctrine, 368, and so the things that constitute the Church as regards good, 2971. Consequently the expression of old 'meditating in the field' stands for thought immersed in good, which is the condition of an unmarried man (homo) with thoughts of a wife.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.

Iz Swedenborgovih djela

 

Arcana Coelestia #2156

Proučite ovaj odlomak

  
/ 10837  
  

2156. 'My Lord' means the Three in One, that is to say, the Divine itself, the Divine Human, and the Holy proceeding; and as the Three exist in One the word 'Lord' in the singular is used, as similarly it is used -

In verses 27, 31 'Behold now, I have undertaken to speak to my Lord'.

In verses 30, 32, 'Let not now my Lord be incensed'.

The three men are also called Jehovah -

In verse 13, Jehovah said to Abraham.

In verse 14, 'Will anything to be too wonderful for Jehovah?'

In verse 22, Abraham still stood before Jehovah.

In verse 33, And Jehovah departed, when He had finished speaking to Abraham.

From these places it is clear that the three men, that is, the Divine itself, the Divine Human, and the Holy proceeding, are one and the same as the Lord, and the Lord one and the same as Jehovah. In the statement of Christian faith called the Creed the same is recognized, where it is explicitly stated,

There are not three uncreated, not three infinites, not three eternals, not three almighties, not three Lords, but One.

There are none who separate Three that are within a One, apart from those who say that they acknowledge one Supreme Being, the Creator of the Universe. Such an acknowledgement is excusable among those outside the Church; but in the case of those inside the Church who declare the same, these do not acknowledge any God at all, though they say and sometimes think it. Still less do they acknowledge the Lord.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.