Comentario

 

თავისუფალი სიტყვა. თავისუფალი აზროვნება. თავისუფალი რელიგია.

    |

Por New Christian Bible Study Staff (Traducido por computadora al español ქართული ენა)

Sunrise over a field of grain.

სიტყვის თავისუფლება. აზროვნების თავისუფლება. რელიგიის თავისუფლება. ისინი მნიშვნელოვანია. ისინი სიახლეებში არიან. როგორ უკავშირდებიან ისინი ქრისტიანობას? დავიწყოთ ფიქრი ამის საშუალებით.

რას ამბობს ბიბლია მათ შესახებ?

აიღეთ იოანე ნათლისმცემლის მაგალითი. ის იყო აუცილებელი თავისუფალი მოსაუბრე, "ერთი ხმა, რომელიც ტიროდა უდაბნოში" და ამზადებდა ღმერთის გზას. მან თავისუფლად ისაუბრა, გამოაცხადა ახალი, ცოცხალი რელიგია. მაგრამ შემდეგ ჰეროდემ შეაბიჯა, შეიპყრო იგი, დააპატიმრა და მოკლა. ჯონი (მე მაქვს ის, რაზეც თავისუფლად უნდა ვისაუბრო) კარგი ბიჭია; ჰეროდე (არ მომწონს შენი გამოსვლა) ცუდი ბიჭია.

შიგნით დანიელი6:7-23, აქ არის დანიელისა და ლომების დენის ცნობილი ამბავი. დანიელი მიაგდეს ლომებს, რადგან იგი თავისუფლად ლაპარაკობდა - ევედრებოდა იეჰოვას და არა მეფე დარიოსს - მთავრობის ბრძანებულების წინააღმდეგ. დანიელი კარგი ბიჭია. დარიოსი, სანამ არ მოინანიებს, ცუდი ბიჭია.

შესაძლოა, ყველაზე ძლიერი ბიბლიური მაგალითი გვხვდება იესოს მსახურების განმავლობაში, რომელიც მოითხოვდა სიტყვის თავისუფლებას - თავისუფლება ჩამოყალიბდეს, ასწავლოს და შექმნას ახალი რელიგია. მისმა თავისუფალმა სიტყვამ რევოლუცია მოახდინა მსმენელთა აზრებში. რა გააკეთეს იმ დღის ძლიერმა რელიგიურმა ლიდერებმა? ისინი მას გმობაში ადანაშაულებდნენ. ისინი ცდილობდნენ მის ხაფანგში ჩაგდებას. რომ მას თავი დაანებოს. მშვიდად ყოფნა. მან იცოდა, რომ ამის გაკეთება არ შეეძლო; მისი მისია იყო მწყურვალი სამყაროში ახალი ჭეშმარიტების მოტანა.

იესო იერუსალიმში პალმის კვირას, იესოს შესვლის დროს, დიდი "თავისუფალი სიტყვის" სცენაა ლუკა19:37-40:

"როდესაც ის უკვე ახლოს იყო ზეთისხილის მთის დაღმართთან, მოწაფეებმა სიხარულით დაიწყეს დიდება ღმერთის დიდი ხმით ყველა მათთვის ნაჩვენები ძალისა, რომ ნეტარი იყო მეფე, მოდის უფლის სახელით! მშვიდობა ზეცაში და დიდება მაღლობებში! ' ზოგიერთმა ფარისეველმა ხალხმა უთხრა მას: 'მოძღვარო, უსაყვედურე შენს მოწაფეებს'. მან მიუგო მათ და უთხრა: მე გეუბნებით თქვენ: თუ ისინი ჩუმად იქნებიან, ქვები წამოიძახებენ.

ეს საკმაოდ ნათელი მაგალითებია. ბიბლია აფასებს სიტყვის თავისუფლებას.

თავისუფალი მეტყველება და თავისუფალი აზროვნება მჭიდრო კავშირშია. ღრმა კომუნიკაცია არის ის, რაც ჩვენი ადამიანის დიდ ნაწილს წარმოადგენს. ადამიანებმა განავითარეს ფართო მასშტაბის თანამშრომლობის შესაძლებლობა საერთო ამბების საშუალებით. თუ თავისუფლად ვერ ვისაუბრებთ, ვკარგავთ რეალური აზრების კომუნიკაციის შესაძლებლობას და ვკარგავთ ახალი იდეების გაზიარების შესაძლებლობას და ჩვენი პოტენციალი იკლებს.

აქ მოცემულია შვედეთბურგის სამი ნაწყვეტი, რომლებიც ამას ეხება:

”... როდესაც თავისუფალ სიტყვას და პრესის თავისუფლებას შეზღუდავს, განიცდის აზრის თავისუფლებას, ანუ საკითხის სრულად და სრულყოფილად განხილვას ... ჩვენი უმაღლესი გაგება, შესაბამისად, თავსებადია თავისუფლების ოდენობაა იმის თქმა და გაკეთება, რასაც განვიხილავთ. ” (ნამდვილი ქრისტიანული რელიგია814)

"არავინ ხდება რეფორმირებული ინტელექტუალური სიბრმავეში. ამ ადამიანებმაც არ იციან ჭეშმარიტებები და არ იციან ცხოვრების შესახებ, რადგან სწორედ ამ საკითხებში უნდა გვასწავლოს ჩვენი ცოდნა და მათმა სურვილებმა უნდა იმოქმედონ მათთვის. როდესაც ჩვენი ნება აკეთებს იმას, რასაც ჩვენი ცოდნა გვეუბნება, მაშინ ჩვენ გვექნება ცხოვრება ჭეშმარიტების შესაბამისად; მაგრამ როდესაც ჩვენი ცოდნა ბრმაა, ჩვენი სურვილიც იბლოკება. (ღვთიური სწავლება144)

”არავინ ხდება რეფორმირებული იმ ქვეყნებში, სადაც თავისუფლება და რაციონალობა არ არსებობს.” (ღვთიური სწავლება38)

მე ამაზე ვსაუბრობდი მეგობართან და მან გამახსენა, რომ არსებობს ნაცრისფერი ადგილები, სადაც გარკვეული თავისუფლება და გამჭრიახობა არსებობს, მაგრამ ისინი შეზღუდულია. ვფიქრობ, ის მართალია; ჩვენ ძირითადად ამ ნაცრისფერ ადგილებში ვცხოვრობთ. ალბათ იშვიათი შემთხვევებია, როდესაც თავისუფლება და რაციონალობა ნულოვან დონეზეა - შეიძლება, როდესაც ვინმე კომაშია. და მეეჭვება ვინმეს აქვს 100% თავისუფლება ან გამჭრიახობა. გარკვეულწილად, ეს კიდევ უფრო აქცევს სიტყვის თავისუფლებას და თავისუფალ აზროვნებას. ცხოვრება არ არის ნათლად სუფთა, ან თავისუფალი და ის, რაც დაგვეხმარება, როდესაც გაგებას და თავისუფლებას ვეძებთ, ნამდვილად ძვირფასია.

ელენე კელერის მაგალითი ამას ასახავს. მან ან სალივანმა თავის სახლში მისვლის დღეს "ჩემი სულის დაბადების დღე" უწოდა. თავის ავტობიოგრაფიაში, ჩემი ცხოვრების ამბავი (1903), კელერმა აღწერა ის მომენტი, როდესაც მიხვდა, რომ ანის თითების მოძრაობა, w-a-t-e-r- ის ჩაწერა ხელში სიმბოლურად გამოხატავდა წყალს, რომელსაც ის ასხამდა ხელზე:

"მე გაჩერებული ვიყავი, მთელი ყურადღება მის თითების მოძრაობებს დავადე. უცებ ვიგრძენი ნისლიანი ცნობიერება, როგორც დავიწყებული რაღაცის - დამაბრკოლებელი აზრის დაბრუნების; და რატომღაც ენის საიდუმლო გამიმხილა. გაიღვიძა ჩემი სული, მისცა მას ნათელი, იმედი, გაათავისუფლე იგი! "

ჰელენ კელერმა ასევე თქვა: ”ვერასდროს ვეღარ იტყვით თანხმობას სრიალზე, როდესაც გრძნობთ გაფრენის იმპულსს.”

თავისუფალ სიტყვას და თავისუფალ აზროვნებას ერთმანეთი სჭირდება. და ... რაც შეეხება რელიგიას?

რელიგია არის აზრთა ძირითადი ნაკრები. თუ სიტყვის თავისუფლება არ გაქვს, შენი აზროვნება ფეხქვეშ არის. თუ თავისუფლად არ იფიქრებ, როგორ უნდა იმედოვნო, რომ მიიღებ მთავარ იდეებს იმის შესახებ, თუ რატომ ვარსებობთ და რას ვაკეთებთ - როგორ ვიცხოვრებთ? რელიგია მის ცენტრშია. მაშინაც კი, თუ საერთოდ უარყოფთ რელიგიას, თქვენ მაინც გარკვეული რწმენის სისტემით ცხოვრობთ, თუნდაც ეს მატერიალისტური ან ნიჰილისტური იყოს.

თუ გითხრათ ის, რისიც უნდა გჯეროდეთ, ეს, როგორც წესი, არც ისე კარგად გამოდის. ბუნებრივია აჯანყების ტენდენცია. ჩვენ გვჭირდება ეს თავისუფლება, რომ თავად გაერკვნენ.

ალბერტ აინშტაინმა თქვა ისეთი რამ, რაც ამაზე მეტყველებს:

”სინამდვილეში, არაფერია სასწაული, რომ სწავლების თანამედროვე მეთოდებმა ჯერ კიდევ არ ჩაახშეს კვლევის წმინდა ცნობისმოყვარეობა; ეს დელიკატური პატარა მცენარე, სტიმულაციის გარდა, ძირითადად თავისუფლებას საჭიროებს. ამის გარეშე ის ჩაიშლება და განადგურდება. ”

პოლ შილპი, "ალბერტ აინშტაინი: ფილოსოფოსი-მეცნიერი (1949)" ავტობიოგრაფიული ჩანაწერები ""

და ... აი კიდევ ერთი ამონარიდი შვედბორგის ნამუშევრებიდან, სამოთხე და ჯოჯოხეთი :

ერთი სიტყვით, ყველაფერი, რაც თავისუფლებაში არ შემოდის ჩვენში, არ რჩება ჩვენში, რადგან ის არ ეკუთვნის ჩვენს სიყვარულს ან ზრახვებს; და ყველაფერი, რაც არ ეკუთვნის ჩვენს სიყვარულს ან ზრახვებს, არ ეკუთვნის ჩვენს სულს. ჩვენი სულის რეალური რეალობაა სიყვარული ან ნებისყოფა - ფრაზის "სიყვარული ან ნება" გამოყენება, რადგან რაც გვიყვარს, ჩვენ ვაპირებთ. ამიტომ ჩვენ არ შეგვიძლია რეფორმირება, გარდა თავისუფლების სახელმწიფოში. (სამოთხის და ჯოჯოხეთის შესახებ598)

მ. სკოტ პეკი ამ აზრს განამტკიცებს:

არ არსებობს კარგი რელიგიური სარწმუნოება. იმისათვის, რომ ვიყოთ სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი, რომლითაც საუკეთესოდ შეგვიძლია, ჩვენი რელიგია უნდა იყოს მთლიანად პიროვნული, გაყალბებული მთლიანად ჩვენი კითხვის ნიშნის ქვეშ და ეჭვი ეპარება რეალობის საკუთარ გამოცდილებაში.

მ. სკოტ პეკი - გზა, რომელიც ნაკლებად გაიარა

დაბოლოს, მოდით დავუბრუნდეთ და ვნახოთ რას ამბობს ბიბლია ამის შესახებ, ამ ორ მონაკვეთში:

ტარსიელი საული დევნიდა ქრისტიანებს - ცდილობდა გაენადგურებინა მათი რელიგიური თავისუფლება. მას ჰქონდა სასწაულებრივი მოქცევის გამოცდილება, რის გამოც მას ეწოდა პავლე, დიდი ქრისტიანი მასწავლებელი და მახარებელი. (მოციქულთა საქმე9)

შადრახი, მეშახი და აბედნეგო დევნიდნენ - ცეცხლოვან ღუმელში ჩააგდეს - საკუთარი თაყვანისმცემლობის გამო, უარყოფენ ნაბუქოდონოსორის ბრძანებულებებს. მათ გადაარჩინა ანგელოზი, რომელმაც არ დაწვეს მათ. (დანიელი3)

შეფუთვა ...

საკმაოდ ნათელია, რომ თავისუფალი სიტყვა, თავისუფალი აზროვნება და თავისუფალი რელიგია იგივე ქსოვილის ნაწილია. ისინი ადამიანურად ყოფნის დიდ ნაწილს წარმოადგენენ. ისინი კარგად არის მხარდაჭერილი ბიბლიაში. ისინი ჩვენი დროის უკეთეს მთავრობებში იყვნენ ნაქსოვი.

ჩვენ მათზე კარგად უნდა ვიზრუნოთ. ისინი ჩვენთვის აუცილებელია იმისთვის, რომ შეგვეძლოს სიმართლის სწავლა და უარი თქვას სიყალბეზე - და "შეწყვიტოთ ბოროტება, ისწავლოთ სიკეთის კეთება". (ესაია1:16)

De obras de Swedenborg

 

True Christian Religion #813

Estudiar este pasaje

      
/ 853  
  

813. The Germans in the spiritual world.

It is well known that the inhabitants of any kingdom which is divided into several provinces differ in character, and show as much variation individually as those who live in different parts of the world do on the general scale. None the less there is a character shared by those who are subjects of one king and therefore share a common legal system. Germany is much more divided into a number of regions than the surrounding kingdoms. There is an Empire there under the control of which all come; but there is also a prince in each region who has absolute power in his own territory. For the country is divided into major and minor duchies, and each prince is a sort of monarch in his own region. Moreover, they are divided in religion. Some duchies contain Evangelicals, as they call themselves, some have Reformed churches, some Roman Catholics. Such diversity of control and religion makes it more difficult to describe the Germans' minds, inclinations and way of life from sights seen in the spiritual world than in the case of nations and peoples elsewhere. But since peoples of the same language everywhere share a single character, it can to some extent be seen and described by pooling their ideas.

  
/ 853  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.