Die Bibel

 

Genesis 27

Lernen

   

2 Iṇṇ'as Isxaq: «Nak əmərədda waššara, wər əṣṣena da daɣ-i təlla taṃattant.

3 Daɣ adi əmərədda əgmaya daɣ-ak ad tətkəla təganzay nnak əd ṃarran-net təggəzaɣ əṣuf tanɣaɣ i du iṣan ən tawaqqast.

4 Tassaŋŋaɣ i aṃensay izodan s əmmək wa as tareɣ tawəyaɣ i t'id at t'atša fəl a fall- ak ag'albaraka nin dat taṃattant in.»

5 Wa iššewal Isxaq y Esaw təṣṣisam asan Raqqiyetu. Igla Esaw, ikka tagmərt.

6 Təṇṇa i rures Yaqub: «Əmərədda ad əsleɣ y abba nnak iššewal y amaqqar nak Esaw, iṇṇ'as:

7 "Awəy i du iṣan ən tawaqqast tagaɣ i aṃensay izodan az z'atša a fall-ak ag'albaraka nin dat Əməli harwa di wər aba"

8 Daɣ adi əmərədda barar in ṣəsəm i tagaɣ a w'as kay omara.

9 A daɣ-ak areɣ at tagla takka eharay wa ənḍərran tabəza du əššin sagayan fəl a daɣ-san akna ameṇsay izodan y abba nnak s əmmək w'as t'ira.

10 Aṃaran tawəyaɣ as tu atš'ay fəl a fall-ak ag'albaraka-net dat taṃattant-net.»

11 Mišan Yaqub iṇṇa y anna-net Raqqiyetu: «Nak əṣṣanaɣ as amaqqar in Esaw ibəndəlan, nak abo.

12 As di iḍas abba nin, iṣṣan as bahu a das əge, a di abəz daɣ təkaddilt issəwər i allaɣanat daɣ adag n albaraka nnet».

13 «Təwəret i allaɣanat», təṇṇ'as ṃas. «Səsəm i ɣas aglu, ag'awa as dak əṇṇeɣ.»

14 Igla ilway tan du y anna-net təkna daɣ san ameṇsay wa izodan əmmək w'as t'ira abba nnet.

15 Dəffər adi tədkal du Raqqiyetu isəlsa n Esaw win əhossaynen as kala da əhan ehan-net təssəls'en i Yaqub wa n amaḍray nnet.

16 Təssəlsa tawšeten-net d iri-net agašek ən sagayan.

17 Dəffər a wen təkfa Yaqub ameṇsay wa izodan əd təgəlla a du təkna da.

18 Eway tan y abba-net issəslam fall as. Ibaz as tu Isxaq iṇṇ'as: «Ma təṃosa daɣ bararan in?»

19 Iṇṇ'as Yaqub: «nak Esaw, wa n aɣafadday nnak. Əgeɣ aw'as di təṇṇeɣ. Əgmaya daɣ ak a du taqqama, tatša awa d əgrawa daɣ təgmərt in fəl a fall-i tag' albaraka nnak.»

20 Iṇṇ'as Isxaq: «Ma təge as du təgrawa awaqqas s ətrub?» Ijjəwwab iṇṇ'as: «Əməli Məššina nnak a di dər əs isaṃṃanayan.»

21 Iṇṇa Iškaq i Yaqub: «Ihaz i du barar in a kay əḍəsa ad əṣṣəna kud tidət as kay Esaw.

22 Ihoz t'idu, isallamamas tu iṇṇa: «əməsli in Yaqub mišan ifassan in Esaw».

23 Ig̣mad as tazdit fəlas ifassan-net əlsan tan aṇzadan šilat ən win Esaw. Isammatag'as, inniyat du a fall-as ag'albaraka nnet

24 mišan ilas tu əṣəstan: «Tidət da as kay Esaw?» Ijjəwwab as Yaqub: «Awalla»

25 Iṇṇ'as aṃaran: «Awəy du sər-i a wa du tənɣe daɣ təgmərt fəl ad tatša aga fall-ak albaraka nin.» Eway as du Yaqub ameṇsay, itš-ay, ikf-ay du esmad išw-ay.

26 Dəffər a di iṇṇ-as Isxaq: «Ihaz i du, təzələmmeɣ i barar in.»

27 Ihoz t id izalammat tu təzzar iwat Isxaq aḍu ən səlsa win izlag, iga fall-as albaraka s as iṇṇa: «Hay aḍu ən barar in ola d aḍu n səgyakan win daɣ igar Əməli albarakatan

28 Akfet kay Məššina ikonakan agu iṃədlan nak kul idəɣran akf ik tilwat n alkamatan d esmad təleq qu w'aynayan

29 Šimattiwen kul dak ikkəwanan Iɣərfan deɣ dak əssəjədan Iməḍrayan nak daw-ək ərəsan Ayt mak kul dak əssəjədan Ilɣan Əməli i kay imənzaɣan Itəwəbərrək i kay ibərrakan.

30 Zama ad iɣrad Isxaq tehakkay ən Yaqub albaraka-net iqqab, oṣa ddu Esaw wa n amaqqar-net ifal du tagmərt.

31 Ikna ddu əntada ameṇsay wa izodan eway tu y abba-net iṇṇ'as: «Qam abba nin tatša awa dd'ig̣madan tagmərt in, fəl a fall-i tag'albaraka nnak».

32 «Ma təṃosa?» iṣəstan t'Isxaq, abba nnet. «Nak Esaw wa n aɣafadday nnak.»

33 Irmaɣ Isxaq har iqqim issiwal əs taysəst, iṇṇa: «Ma iṃos za wa dd'inɣan awaqqas eway i t'id ətšeq qu dat aṣṣa nnak. Əgeɣ fall-as albaraka, əmərədda iwar tu.

34 As isla Esaw y awalan n abba-net ig̣mad tu əməsli labasan iḍnay atkər, ad itigunun abba nnet: «Səwər i albaraka nnak nak da, abba nin.»

35 Mišan iṇṇ'as Isxaq: «Amaḍray nnak a di ikkərrasan təzzar idkal albaraka nnak.»

36 Iṇṇ-as Esaw: «Adi da fəl iga eṣəm Yaqub ṣanatat təkkərrəs a di iga: əstizarat idkal fall-i alxaq wa n təla nin fall-as temsay dəffər adi idkal fall-i albaraka nnak.» Iṇṇ'as harwa: «Wər di təṣsənsa albaraka iyyan?»

37 Iṇṇ'as: «Əmərədda əgeq qu məšš-ik,əgeq qu məššis ən šəqqaɣan-net, əššilwaq qu s alkama d asmad w'aynayan. Daɣ adi mas tareɣ a dak k aga barar in?»

38 Iṇṇ'as Esaw: «Wər təleɣ ar albaraka iyyanda, abba? Səwər i tu nak da, abba nin.» Iḍbaɣ as ətkər.

39 Təzzar iṇṇ'as abba-net Isxaq: «Təməɣsurt nak akal wa n maṇṇa, Ikonakan dər-san təneməggəga.

40 Təməddurt nak takoba əd ṭarna. Əššəɣəl n amaḍray nnak kul tu takna Har taffalaga y a tu tarna Tasaddarfa iṃan-nak tala tat tarza.»

41 Igzar Esaw Yaqub fəl əddəlil n albaraka wa fall-as ig'abba nnet. Iṇṇa daɣ ṃan-net: «Daɣ a ihozan abba nnana ad t iba. Dəffər awen ad əfrəga ad anɣa Yaqub.

42 Təsla Raqqiyetu gezzar n Esaw Yaqub. Təssassaɣr'ay du, təṇṇ'as: «Amaqqar nak Esaw ira a daɣ-ak izzəzəl, s a kay anɣu.

43 Əmərədda barar in ṣəsəm i: «Taggar əs Xaran ɣur amaqqar in Laban.

44 Agu ɣur-əs tamert har tiṣmad taɣašašit n amaqqar nak,

45 har t'ig̣məd alham nak, aṭṭaw in a wa das təɣšada. Əddi a din assagla awedan dər-ək d'iglan. Fəlas wər areɣ a di tagim ag̣amad iyyanda ket-nawan fəl əššin-ewwan.

46 Təṇṇa y Isxaq wər əṃṃəndaya təməddurt fəl əddəlil ən təḍoden šinn aššet Xet. Ma əkkeɣ i təməddurt izlaf Yaqub iyyat daɣ Kəl Xet šilat ən šin, daɣ akal a.

   

Aus Swedenborgs Werken

 

Arcana Coelestia #3596

studieren Sie diesen Abschnitt

  
/ 10837  
  

3596. And blessed him; yea, and he shall be blessed. That this signifies that it has been conjoined, is evident from the signification of “being blessed,” as being to be conjoined (n. 3504, 3514, 3530, 3565, 3584). How the case is with the appropriation and conjunction of the truth represented by Jacob may be seen from what has been said above. But as these subjects are of such a nature as to transcend the apprehension of the natural man, and cannot be seen except in the light in which is the rational or internal man, in which light at the present day there are but few, because few are being regenerated, therefore it is better to illustrate them no further, for the illustration of things unknown and transcending the apprehension does not bring them into light, but into more shade. Moreover such things are to be built upon ideas of natural truths, through which they are to be apprehended, and at the present day these also are wanting. This is the reason why the words just preceding have been explained so briefly, and merely as to the internal sense of the expressions.

[2] From what has been said it may be seen what is involved in the statement that Isaac asked hunting of his son, that he might eat of it before he blessed him, and that he did not bless him till after he had eaten, and thus that after eating followed the blessing of him who prepared and brought the dainties-as is also evident from Isaac’s words (here concerning Jacob), “he brought to me, and I have eaten of all before thou camest, and blessed him; yea, and he shall be blessed.” The reason referred to appears from the internal meaning of the rituals of the Ancient Church; for with them eating signified appropriation and conjunction-conjunction that is to say with him with whom or of whose bread they had eaten. Food in general signified what is of love and charity, that is, the same as celestial and spiritual food-bread what is of love to the Lord, and wine what is of charity toward the neighbor. When these had been appropriated, the persons were conjoined; thus they spoke to each other from affection, and were consociated together. Feasts with the ancients were nothing else, nor was anything else represented in the Jewish Church by their eating together of the holy things, nor was anything else represented in the primitive Christian Church by their dinners and suppers.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Foundation for the permission to use this translation.