Bible

 

แมทธิว 4

Studie

   

1 ครั้งนั้นพระวิญญาณทรงนำพระเยซูเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร เพื่อพญามารจะได้มาทดลอง

2 และเมื่อพระองค์ทรงอดพระกระยาหารสี่สิบวันสี่สิบคืนแล้ว ภายหลังพระองค์ก็ทรงอยากพระกระยาหาร

3 เมื่อผู้ทดลองมาหาพระองค์ มันก็ทูลว่า "ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงสั่งก้อนหินเหล่านี้ให้กลายเป็นพระกระยาหาร"

4 ฝ่ายพระองค์ตรัสตอบว่า "มีพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า `มนุษย์จะบำรุงชีวิตด้วยอาหารสิ่งเดียวหามิได้ แต่บำรุงด้วยพระวจนะทุกคำซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า'"

5 แล้วพญามารก็นำพระองค์ไปยังนครบริสุทธิ์ และให้พระองค์ประทับที่ยอดหลังคาพระวิหาร

6 แล้วทูลพระองค์ว่า "ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงโจนลงไปเถิด เพราะพระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า `พระองค์จะรับสั่งให้เหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์รักษาท่าน และเหล่าทูตสวรรค์จะเอามือประคองชูท่านไว้ เกรงว่าในเวลาหนึ่งเวลาใดเท้าของท่านจะกระแทกหิน'"

7 พระเยซูจึงตรัสตอบมันว่า "พระคัมภีร์มีเขียนไว้อีกว่า `อย่าทดลององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน'"

8 อีกครั้งหนึ่งพญามารได้นำพระองค์ขึ้นไปบนภูเขาอันสูงยิ่งนัก และได้แสดงบรรดาราชอาณาจักรในโลก ทั้งความรุ่งเรืองของราชอาณาจักรเหล่านั้นให้พระองค์ทอดพระเนตร

9 แล้วได้ทูลพระองค์ว่า "ถ้าท่านจะกราบลงนมัสการเรา เราจะให้สิ่งทั้งปวงเหล่านี้แก่ท่าน"

10 พระเยซูจึงตรัสตอบมันว่า "อ้ายซาตาน จงไปเสียให้พ้น เพราะพระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า `จงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน และปรนนิบัติพระองค์แต่ผู้เดียว'"

11 แล้วพญามารจึงละพระองค์ไป และดูเถิด มีเหล่าทูตสวรรค์มาปรนนิบัติพระองค์

12 ครั้นพระเยซูทรงได้ยินว่ายอห์นถูกจำไว้แล้ว พระองค์ก็เสด็จไปยังแคว้นกาลิลี

13 แล้วย้ายที่ประทับจากเมืองนาซาเร็ธ พระองค์เสด็จไปอยู่ที่เมืองคาเปอรนาอุม ซึ่งอยู่ริมทะเลสาบที่เขตคนเศบูลลุนและนัฟทาลี

14 เพื่อจะสำเร็จตามพระวจนะซึ่งตรัสไว้โดยอิสยาห์ศาสดาพยากรณ์ว่า

15 `แคว้นเศบูลลุนและแคว้นนัฟทาลีทางข้างทะเลฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือกาลิลีแห่งบรรดาประชาชาติ

16 ประชาชนผู้นั่งอยู่ในความมืดได้เห็นความสว่างยิ่งใหญ่ และผู้ที่นั่งอยู่ในแดนและเงาแห่งความตาย ก็มีความสว่างขึ้นส่องถึงเขาแล้ว'

17 ตั้งแต่นั้นมาพระเยซูได้ทรงตั้งต้นประกาศว่า "จงกลับใจเสียใหม่ เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์มาใกล้แล้ว"

18 ขณะที่พระเยซูทรงดำเนินอยู่ตามชายทะเลกาลิลี ก็ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องสองคน คือซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องชาย กำลังทอดอวนอยู่ที่ทะเลสาบ เพราะเขาเป็นชาวประมง

19 พระองค์ตรัสกับเขาว่า "จงตามเรามาเถิด และเราจะตั้งท่านให้เป็นผู้หาคนดั่งหาปลา"

20 เขาทั้งสองได้ละอวนตามพระองค์ไปทันที

21 ครั้นพระองค์เสด็จต่อไป ก็ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องอีกสองคน คือยากอบบุตรชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขา กำลังชุนอวนอยู่ในเรือกับเศเบดีบิดาของเขา พระองค์ได้ทรงเรียกเขา

22 ในทันใดนั้นเขาทั้งสองก็ละเรือและลาบิดาของเขาตามพระองค์ไป

23 พระเยซูได้เสด็จไปทั่วแคว้นกาลิลี ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ทรงประกาศข่าวประเสริฐแห่งอาณาจักร และทรงรักษาโรคภัยไข้เจ็บทุกอย่างของชาวเมืองให้หาย

24 กิตติศัพท์ของพระองค์ก็เลื่องลือไปทั่วประเทศซีเรีย เขาจึงพาบรรดาคนป่วยเป็นโรคต่างๆ คนที่ทนทุกข์เวทนา คนผีเข้า คนเป็นลมบ้าหมู และคนเป็นอัมพาตมาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงรักษาเขาให้หาย

25 และมีคนหมู่ใหญ่มาจากแคว้นกาลิลี และแคว้นทศบุรี และกรุงเยรูซาเล็ม และแคว้นยูเดีย และแม่น้ำจอร์แดนฟากข้างโน้น ติดตามพระองค์ไป

   


Many thanks to Philip Pope for the permission to use his 2003 translation of the English King James Version Bible into Thai. Here's a link to the mission's website: www.thaipope.org

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 1690

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

1690. That 'the rest fled to the mountain' means that it did not happen to all of them is clear without explanation from the fact that they had now become 'the rest', who fled away. The subject in the internal sense is the temptations which the Lord underwent in childhood, about which nothing is recorded in the New Testament Word. No temptations are recorded there apart from the temptation in the wilderness, or shortly after He came out of the wilderness, and the last temptation later on in Gethsemane and after that. The fact that the Lord's life from earliest childhood right through to the last hour of His life in the world consisted in constant temptation and constant victory is clear from many places in the Old Testament Word; and the fact that it did not end with His temptation in the wilderness is clear from the following in Luke,

After the devil had ended every temptation he departed from Him for a time. Luke 4:13, as well as from His undergoing temptations right through to His death on the Cross, and so to the last hour of His life in the world. From these considerations it is evident that the whole of the Lord's life in the world from earliest childhood consisted in constant temptation and constant victory. The last was when on the Cross He prayed for His enemies, and so for all people in the whole world.

[2] In the part of the Word where the Lord's life is described - in the Gospels - no other temptation, apart from the last, is mentioned than His temptation in the wilderness. More than this was not disclosed to the disciples; and the things which were disclosed seem in the sense of the letter so slight as to amount to scarcely anything at all. For the things that are said, and the replies that are given, do not seem to constitute any temptation at all; yet in fact His temptation in the wilderness was more severe than the human mind can possibly comprehend and believe. Nobody can know what temptation is except someone who has experienced it. The temptation that is recorded in Matthew 4:1-11; Mark 1:12-13; Luke 4:1-13, incorporates in a summary form all temptations, namely this, that out of His love towards the whole human race He fought against self-love and love of the world, with which the hells were filled completely.

[3] All temptation is an attack against the love present in a person, the degree of temptation depending on the degree of that love. If love is not attacked there is no temptation. Destroying another person's love is destroying his very life, for his love is his life. The Lord's life was love towards the whole human race; indeed it was so great and of such a nature as to be nothing other than pure love. Against this life of His, temptations were directed constantly, and this was happening, as has been stated, from earliest childhood through to His last hour in the world. The love that was the Lord's very life is meant by His being hungry and by the devil's saying,

If you are the Son of God, tell this stone to become bread. And Jesus answered, It is written that man will not live by bread alone but by every word of God. Luke 4:2-4; Matthew 4:2-4.

[4] That He fought against love of the world, or against all that constitutes love of the world, is meant by the devil's taking Him on to a high mountain and showing Him all the kingdoms of the world in a moment of time and saying,

To you I will give all this power and their glory, for it has been given to me, and I give it to whom I will. If you, then, will worship before me, it will all be yours. But answering him Jesus said, Get behind Me, satan! for it is written, You shall worship the Lord your God, and Him only shall you serve. Luke 4:5-8; Matthew 4:8-10.

[5] That He fought against self-love, and all that constitutes self-love, is meant by these words,

The devil took Him into the holy city, and set Him on the pinnacle of the temple, and said to Him, If you are the Son of God, throw yourself down, for it is written, He will give His angels charge regarding you, and on their hands they will bear you, lest you strike your foot against a stone. Jesus said to him, Again it is written, You shall not tempt the Lord your God. Matthew 4:5-7; Luke 4:9-12.

Constant victory is meant by the statement that after temptation angels came and ministered to Him, Matthew 4:11; Mark 1:13.

[6] To sum up, the Lord was attacked by all the hells from earliest childhood right through to the last hour of His life in the world. The hells were constantly overpowered, subdued, and vanquished by Him; and this He did solely out of love towards the whole human race. And because this love was not human but Divine, and because the intensity of the love determines that of the temptation, it becomes clear how severe His conflicts were, and on the part of the hells how fierce. That all this was indeed the case I know for sure.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.