Bible

 

Γένεση 47

Studie

   

1 Ελθων δε ο Ιωσηφ, απηγγειλε προς τον Φαραω λεγων, Ο πατηρ μου και οι αδελφοι μου, και τα ποιμνια αυτων και αι αγελαι αυτων και παντα οσα εχουσιν, ηλθον εκ της γης Χανααν· και ιδου, ειναι εν τη γη Γεσεν.

2 Και παραλαβων εκ των αδελφων αυτου πεντε ανδρας, παρεστησεν αυτους ενωπιον του Φαραω.

3 Και ειπεν ο Φαραω προς τους αδελφους αυτου, Τι ειναι το επιτηδευμα σας; οι δε ειπον προς τον Φαραω, Ποιμενες προβατων ειναι οι δουλοι σου και ημεις και οι πατερες ημων.

4 Ειπον ετι προς τον Φαραω, Ηλθομεν δια να παροικησωμεν εν τη γη· διοτι δεν υπαρχει βοσκη δια τα ποιμνια των δουλων σου, επειδη επεβαρυνεν η πεινα εν τη γη Χανααν· τωρα λοιπον ας κατοικησωσι, παρακαλουμεν, οι δουλοι σου εν τη γη Γεσεν.

5 Και ειπεν ο Φαραω προς τον Ιωσηφ λεγων, Ο πατηρ σου και οι αδελφοι σου ηλθον προς σε·

6 η γη της Αιγυπτου ειναι εμπροσθεν σου· εις το καλητερον της γης κατοικισον τον πατερα σου και τους αδελφους σου· ας κατοικησωσιν εν τη γη Γεσεν· και εαν γνωριζης οτι ευρισκονται μεταξυ αυτων ανδρες αξιοι, καταστησον αυτους επιστατας επι των ποιμνιων μου.

7 Εισηγαγε δε ο Ιωσηφ Ιακωβ τον πατερα αυτου και παρεστησεν αυτον ενωπιον του Φαραω· και ευλογησεν ο Ιακωβ τον Φαραω.

8 Και ειπεν ο Φαραω προς τον Ιακωβ, Ως ποσαι ειναι αι ημεραι των ετων της ζωης σου;

9 Και ο Ιακωβ ειπε προς τον Φαραω, Αι ημεραι των ετων της παροικιας μου ειναι εκατον τριακοντα ετη· ολιγαι και κακαι υπηρξαν αι ημεραι των ετων της ζωης μου και δεν εφθασαν εις τας ημερας των ετων της ζωης των πατερων μου εν ταις ημεραις της παροικιας αυτων.

10 Και ευλογησεν ο Ιακωβ τον Φαραω και εξηλθεν απ' εμπροσθεν του Φαραω.

11 Και κατωκισεν ο Ιωσηφ τον πατερα αυτου και τους αδελφους αυτου, και εδωκεν εις αυτους ιδιοκτησιαν εν τη γη της Αιγυπτου, εις το καλητερον της γης, εν τη γη Ραμεσση, καθως προσεταξεν ο Φαραω.

12 Και ετρεφεν ο Ιωσηφ τον πατερα αυτου και τους αδελφους αυτου και παντα τον οικον του πατρος αυτου με αρτον, κατα τας οικογενειας αυτων.

13 Και αρτος δεν ητο καθ' ολην την γην· διοτι η πεινα ητο βαρεια σφοδρα, ωστε η γη της Αιγυπτου και η γη της Χανααν απεκαμον υπο της πεινης.

14 Και συνηγαγεν ο Ιωσηφ απαν το αργυριον, το ευρισκομενον εν τη γη της Αιγυπτου και εν τη γη Χανααν, δια τον σιτον τον οποιον ηγοραζον· και εφερεν ο Ιωσηφ το αργυριον εις τον οικον του Φαραω.

15 Και αφου εξελιπε το αργυριον εκ της γης Αιγυπτου και εκ της γης Χανααν, ηλθον παντες οι Αιγυπτιοι προς τον Ιωσηφ, λεγοντες, Δος αρτον εις ημας· επειδη δια τι να αποθανωμεν εμπροσθεν σου; διοτι εξελιπε το αργυριον.

16 Ειπε δε ο Ιωσηφ, Φερετε τα κτηνη σας και θελω σας δωσει αρτον αντι των κτηνων σας, εαν εξελιπε το αργυριον.

17 Και εφεραν τα κτηνη αυτων προς τον Ιωσηφ και εδωκεν εις αυτους ο Ιωσηφ αρτον αντι των ιππων και αντι των προβατων και αντι των βοων και αντι των ονων· και εθρεψεν αυτους με αρτον εν τω ενιαυτω εκεινω αντι παντων των κτηνων αυτων.

18 Αφου δε ετελειωσεν ο ενιαυτος εκεινος, ηλθον προς αυτον το δευτερον ετος και ειπον προς αυτον, δεν θελομεν κρυψει απο του κυριου ημων οτι εξελιπε το αργυριον· και τα κτηνη εγειναν του κυριου ημων· δεν εμεινεν αλλο εμπροσθεν του κυριου ημων, ειμη τα σωματα ημων και η γη ημων·

19 δια τι να απολεσθωμεν ενωπιον σου και ημεις και η γη ημων; αγορασον ημας και την γην ημων δια αρτον· και θελομεν εισθαι ημεις και η γη ημων δουλοι εις τον Φαραω· και δος εις ημας σπορον, δια να ζησωμεν και να μη αποθανωμεν και η γη να μη ερημωθη.

20 Και ηγορασεν ο Ιωσηφ πασαν την γην Αιγυπτου δια τον Φαραω· διοτι οι Αιγυπτιοι επωλησαν εκαστος τον αγρον αυτου, επειδη η πεινα υπερεβαρυνεν επ' αυτους· ουτως η γη εγεινε του Φαραω·

21 τον δε λαον μετετοπισεν αυτον εις πολεις, απ' ακρου των οριων της Αιγυπτου εως ακρου αυτης·

22 μονον την γην των ιερεων δεν ηγορασε· διοτι οι ιερεις ειχον μεριδιον προσδιωρισμενον υπο του Φαραω· και ετρωγον το μεριδιον αυτων, το οποιον εδωκεν εις αυτους ο Φαραω· δια τουτο δεν επωλησαν την γην αυτων.

23 Τοτε ειπεν ο Ιωσηφ προς τον λαον, Ιδου, ηγορασα εσας και την γην σας σημερον εις τον Φαραω· ιδου, λαβετε σπορον και σπειρατε την γην·

24 και εν τω καιρω των γεννηματων, θελετε δωσει το πεμπτον εις τον Φαραω· τα δε τεσσαρα μερη θελουσιν εισθαι εις εσας δια σπορον των αγρων και δια τροφην σας και δια τους οντας εν τοις οικοις υμων και δια τροφην των παιδιων υμων.

25 Οι δε ειπον, συ εσωσας την ζωην ημων· ας ευρωμεν χαριν εμπροσθεν του κυριου ημων και θελομεν εισθαι δουλοι του Φαραω.

26 Και εθεσεν ο Ιωσηφ τουτο νομον εν τη γη της Αιγυπτου μεχρι της σημερον, να διδεται το πεμπτον εις τον Φαραω· εκτος της γης των ιερεων μονον, ητις δεν εγεινε του Φαραω.

27 Κατωκησε δε ο Ισραηλ εν τη γη της Αιγυπτου, εν τη γη Γεσεν· και απεκτησαν εν αυτη κτηματα, και ηυξηνθησαν και επληθυνθησαν σφοδρα.

28 Επεζησε δε ο Ιακωβ εν τη γη της Αιγυπτου δεκαεπτα ετη· και εγειναν αι ημεραι των ετων της ζωης του Ιακωβ εκατον τεσσαρακοντα επτα ετη.

29 Και επλησιασαν αι ημεραι του Ισραηλ δια να αποθανη· και καλεσας τον υιον αυτου τον Ιωσηφ, ειπε προς αυτον, Εαν ευρηκα τωρα χαριν εμπροσθεν σου, βαλε, παρακαλω, την χειρα σου υπο τον μηρον μου, και καμε εις εμε ελεος και αληθειαν· μη με θαψης, παρακαλω, εν τη Αιγυπτω·

30 αλλα θελω κοιμηθη μετα των πατερων μου και θελεις με μετακομισει εκ της Αιγυπτου και θελεις με θαψει εν τω ταφω αυτων. Ο δε ειπεν, Εγω θελω καμει κατα τον λογον σου.

31 Ο δε ειπεν, Ομοσον μοι και ωμοσεν εις αυτον. Και προσεκυνησεν ο Ισραηλ επι το ακρον της ραβδου αυτου.

   

Ze Swedenborgových děl

 

Arcana Coelestia # 6078

Prostudujte si tuto pasáž

  
/ 10837  
  

6078. 'For there is no pasture for the flock which belongs to your servants' means that factual knowledge holding forms of the good of truth is wanting. This is clear from the meaning of 'pasture for the flock' as factual knowledge holding forms of the good of truth, so that 'no pasture' means factual knowledge that does not hold any forms of the good of truth. In the internal sense 'pasture' is that which supports spiritual life; in particular it is truth contained in factual knowledge, for the human soul desires such truth just as the body desires food. Nourishment is derived from it, and for that reason 'feeding' means receiving instruction, 5201. That factual knowledge and truths sustain the human soul is quite evident from a person's desire for knowledge, as well as from the correspondence of food with factual knowledge, 1480, 3114, 4792, 5147, 5193, 5340, 5342, 5576, 5579, 5915. This correspondence also manifests itself when a person is eating food. If he eats it while talking and listening the vessels that receive the chyle are opened, and he is nourished more fully than if he is alone. Spiritual truths and instruction in them would have the same kind of effect on people if they were to have an affection for what is good. The fact that truths nourish spiritual life is revealed primarily among good spirits and among angels in heaven. Those spirits and angels have a constant desire to acquire knowledge and wisdom; and when they lack this spiritual food they feel desolate, listless, and famished. Nor are they refreshed and raised into the bliss of their life until their desires are satisfied. But if that factual knowledge is to yield the soul wholesome nourishment, that knowledge must contain life received from forms of the good of truth. If it does not contain life received from them factual knowledge still sustains a person's inner life, but his natural life, not his spiritual life.

[2] The meaning of 'pasture' in the internal sense as that which sustains a person's spiritual life is also evident from other places in the Word, as in Isaiah,

I have given you as a covenant to the people, to restore the land; to say to the bound, Go out, to those who are in darkness, Reveal yourselves. They will feed along the ways, and on all slopes will their pasture be. Isaiah 49:8-9.

'Feeding along the ways' stands for receiving instruction in truths, 'the ways' being truths, see 627, 2333, and 'feeding' receiving instruction, 5201. 'On all slopes will their pasture be' stands for being sustained with good, for 'slopes', like 'mountains' are forms of the good of love, 795, 796, 1430, 2722, 4210.

[3] In Jeremiah,

Woe to the shepherds destroying and scattering the flock of My pasture. Jeremiah 23:1.

'Pasture' stands for the kinds of things that sustain spiritual life. In the same prophet,

The princes of Zion have become like deer, they have not found pasture. Lamentations 1:6.

'They have not found pasture' stands for no truth of good.

[4] In Ezekiel,

I, even I will look for My sheep. I will feed them in a good pasture, and their fold will be on the mountains of the loftiness of Israel; there 1 they will lie down in a good fold, and on fat pasture they will feed upon the mountains of Israel. Ezekiel 34:11, 14.

'A good and fat pasture upon the mountains of Israel' stands for forms of the good of truth. In the same prophet,

Is it a small thing to you? You feed off the good pasture but tread down with your feet the rest of your pastures. Ezekiel 34:18.

Here the meaning is similar. In Hosea,

I knew you in the wilderness, in the land of drought. When [they had] their pasture, they were filled; they were filled and their heart was exalted. Hosea 13:5-6.

In Joel,

The beasts groan, the herds of cattle are perplexed because they have no pasture, even the flocks of sheep 2 are made desolate. Joel 1:18.

In David,

Jehovah is my Shepherd; He will make me lie down in green pasture; 3 He will lead me away to still waters; He will restore My soul. Psalms 23:1-3.

In the same author,

Jehovah made us and not we ourselves, His people and the flock of His pasture; therefore we are His, His people, and the flock of His pasture. 4 Psalms 100:3.

[5] 'Pasture' in these quotations stands for the truths in which a person receives instruction, here the kinds of things which have regard to spiritual life. For the nature of spiritual life is such that if it lacks that pasture it languishes and so to speak fades away, like the body when it lacks food. The fact that 'pasture' is the goodness and truth that refresh and sustain a person's soul or spirit is plain from the Lord's words in John,

I am the door. If anyone enters through Me he will be saved, and will go in and out, and find pasture. John 10:9.

'Pasture' stands for the forms of good and the truths which those people have who acknowledge the Lord and seek life from Him alone.

Poznámky pod čarou:

1. Reading there (ibi) for thus (ita)

2. literally, small cattle or livestock

3. literally, pasture of the plant

4. The first and second halves of this sentence are in fact alternative ways of understanding the original Hebrew.

  
/ 10837  
  

Thanks to the Swedenborg Society for the permission to use this translation.