ဒံယေလ 5

Studovat vnitřní smysl

       

1 တရံရောအခါ ဗေလရှာဇာမင်းကြီးသည် မှူးမတ်တထောင်ကို ခေါ်ပြီးလျှင် ကြီးစွာသော ပွဲကို လုပ်၍၊ မှူးမတ်တထောင်နှင့်တကွ စပျစ်ရည်ကို သောက်တော်မူ၏။

2 စပျစ်ရည်ကို မြည်းစမ်းသောအခါ၊ ယေရု ရှလင်မြို့ ဗိမာန်တော် ထဲကခမည်းတော် နေဗုခဒ်နေဇာ သိမ်းယူဆောင်ခဲ့သော ရွှေဖလား၊ ငွေဖလားတို့နှင့် ကိုယ်တော်တိုင်မှစ၍ မင်းသား၊ မိဖုရား၊ မောင်းမမိဿံ တို့သည် သောက်ရမည်အကြောင်း၊ ထိုဖလားတို့ကို ယူခဲ့ရမည်ဟု အမိန့်တော်ရှိသည်အတိုင်း၊

3 ယေရုရှလင်မြို့၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန် တော်တိုက်ထဲက သိမ်းယူဆောင်ခဲ့သော ရွှေဖလားတို့ကို ယူခဲ့၍၊ မင်းကြီး၊ မင်းသား၊ မိဖုရား၊ မောင်းမမိဿံတို့သည် ထိုဖလားတို့နှင့် သောက်ကြ၏။

4 စပျစ်ရည်ကိုသောက်၍၊ ရွေဘုရား၊ ငွေဘုရား၊ ကြေးဝါဘုရား၊ သံဘုရား၊ သစ်သားဘုရား၊ ကျောက် ဘုရားတို့ကို ချီးမွမ်းကြ၏။

5 ထိုအချိန်နာရီတွင် လူ၏လက်ဖျားသည် ပေါ်လာ၍ မီးခုံ အထက်၊ နန်းတော်အုတ်ထရံ အင်္ဂတေ၌ အက္ခရာတင်၍ ရေးထား၏။ ထိုသို့ရေးသောလက်ဖျားကို ရှင်ဘုရင် မြင်တော်မူလျှင်၊

6 မျက်နှာတော်ညှိုးငယ်၍ စိတ်ပူပန်ခြင်းသို့ ရောက်သဖြင့်၊ ခါးဆစ်ပြုတ်မတတ်ဖြစ်၍ ဒူးခြင်းထိခိုက် သည်ရှိသော်၊

7 ဗေဒင်တတ်၊ ခါလဒဲဆရာ၊ အနာဂတ္တိဆရာ တို့ကို ခေါ်ချေဟု ဟစ်ကြော်ပြီးလျှင်၊ ထိုစာကို ဘတ်၍ အနက် ကို ဘော်ပြနိုင်သောသူသည် အဝတ်နီကိုဝတ်ဆင်၍ လည်ပင်း၌ ရွှေစလွယ်ဆွဲလျက်၊ နိုင်ငံတော်တွင် တတိယ မင်းဖြစ်စေဟု ဗာဗုလုန်ပညာရှိတို့အား အမိန့်တော်ရှိ၍၊

8 ပညာရှိ ဆရာတော်အပေါင်းတို့သည် လာ ရောက်ကြသော်လည်း၊ ထိုစာကို မတတ်နိုင်ကြ။ အနက် အဓိပ္ပါယ်ကို ရှင်ဘုရင်အား မဟောမပြောနိုင်သော ကြောင့်၊

9 ဗေလရှာဇာမင်းကြီးသည် အလွန်စိတ်ပူပန်ခြင်း၊ မျက်နှာတော်ညှိုးငယ်ခြင်းရှိ၍၊ မှူးတော်မတ်တော်တို့ သည် မှိုင်လျက်နေကြ၏။

10 ထိုအခါ မယ်တော်မိဖုရားသည် ရှင်ဘုရင်၏ စကား၊ မှူးမတ်တို့၏ စကားကို ကြားသိလျှင်၊ ပွဲတော်သို့ ဝင်၍၊ အရှင်မင်းကြီး၊ အသက်တော် အစဉ်အမြဲရှင်ပါစေ။ စိတ်တော်ပူပန်ခြင်း မရှိပါနှင့်။ မျက်နှာညှိုးငယ်တော် မမူပါနှင့်။

11 သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်စုံသော သူတယောက်သည် နိုင်ငံတော်တွင် ရှိပါ၏။ ခမည်းတော်ဘုရားလက်ထက်တော်၌၊ ထိုသူတွင် ဘုရားပညာ နှင့်တူသော ပညာဥာဏ်သတ္တိ ထင်ရှားလျက် ရှိပါ၏။ ထိုသူကို ခမည်းတော်ဘုရား နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီး သည် မာဂုပညာရှိ၊ ဗေဒင်တတ်၊ ခါလဒဲဆရာ၊ အနာဂတ္တိ ဆရာတို့အပေါ်တွင် ဆရာအုပ်အရာ၌ ခန့်ထားတော် မူ၏။

12 အကြောင်းမူကား၊ အိပ်မက်အနက်ကို ဘတ်ခြင်း၊ နက်နဲခက်ခဲသောအရာကို ဖွင့်ပြခြင်း၊ ပုစ္ဆာအမေးကို ဖြေခြင်းငှါ တတ်စွမ်းနိုင် သောဥာဏ်ပညာ နှင့်တကွ၊ ထူးဆန်းသောစိတ်ဝိညာဉ်သည် ဒံယေလ အမည်ရှိသော ထိုသူတွင် ထင်ရှားလျက်ရှိပါ၏။ ဗေလတ ရှာဇာဟူသော ဘွဲ့နာမကိုလည်း ရှင်ဘုရင် ပေးသနား တော်မူ၏။ ထိုဒံယေလကို ခေါ်တော်မူလျှင်၊ အနက်ကို ဟောပြောပါလိမ့်မည်ဟု လျှောက်သော်၊

13 ဒံယေလကို အထံတော်သို့ ခေါ်သွင်းလေ၏။ ရှင်ဘုရင်က၊ ငါ့ခမည်းတော်ဘုရားသည် ယုဒပြည်က သိမ်းယူတော်မူခဲ့၍၊ ယုဒလူစု၌ ပါသောဒံယေလ မှန်သလော။

14 သင်သည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်နှင့်၎င်း၊ ထူးဆန်းသော ပညာဥာဏ်သတ္တိနှင့်၎င်း ပြည့်စုံသည်ဟု သင်၏ သိတင်းကို ငါကြား၏။

15 ထိုစာကို ဘတ်၍ အနက်ကို ငါ့အား ဘော်ပြစေ ခြင်းငှါ ဗေဒင်တတ်ပညာရှိတို့ကို ငါ့ထံသို့သွင်းသော် လည်း၊ သူတို့သည်အနက်ကို မဘော်မပြနိုင်ကြ။

16 သင်သည် အနက်များကို ဘော်ပြ၍ ပုစ္ဆာ အမေးတို့ကို ဖြေနိုင်သည်ဟု ငါကြားပြီးအတိုင်း၊ ထိုစာကိုဘတ်၍ အနက်ကိုငါ့အားဘောပြနိုင်လျှင်၊ အဝတ်နီကိုဝတ်ဆင်၍ လည်ပင်း၌ ရွှေစလွယ်ဆွဲလျက်၊ နိုင်ငံတော်တွင် တတိယမင်းဖြစ်ရလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော် မူ၏။

17 ဒံယေလကလည်း၊ ဆုတော်လပ်တော်ကို ကိုယ်တော်၌ရှိစေတော်မူပါ။ ပေးလိုသောအရာများကို အခြားသူအား ပေးသနားတော်မူပါ။ သို့သော်လည်း၊ ရှေ့တော်၌ ထိုစာကို ဘတ်၍ အနက်ကိုဘော်ပြပါမည်။

18 အရှင်မင်းကြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင် သည် ခမည်းတော် နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီး၌ နိုင်ငံတော် နှင့်တကွ ရွှေဘုန်းတော်မြတ်၊ ဂုဏ်အသရေတော်ကို ပေးသနားတော်မူ၏။

19 ပေးသနားတော်မူသော ထိုရွှေဘုန်းတော်မြတ် ကြောင့်၊ အရပ်ရပ်တို့၌ နေ၍ အသီးသီးအခြားခြားသော ဘာသာစကားကို ပြောသော လူမျိုးတကာတို့သည် ရှေ့တော်၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် နေကြ၏။ သတ်လို သော သူတို့ကို သတ်တော်မူ၏။ အသက်ရှင်စေလိုသော သူတို့ကို ရှင်စေတော်မူ၏။ ချီးမြှောက်လိုသော သူတို့ကို ချီးမြှောက်တော်မူ၏။ နှိမ့်ချလိုသောသူတို့ကို နှိမ့်ချတော်မူ၏။

20 မာန်မာနစိတ်နှင့် ထောင်လွှားစော်ကားခြင်း ရှိသောအခါ၊ ဘုန်းတန်ခိုးကွယ်ပျောက်၍ နန်းတော်မှ ကျ၏။

21 လူသားစုထဲက နှင်ထုတ်ခြင်းကိုခံ၍ တိရစ္ဆာန် သဘောနှင့် ပြည့်စုံ၏။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်သည် လောကီနိုင်ငံကို အုပ်စိုး၍၊ အလိုတော်ရှိသောသူတို့အား အပ်တော်မူသည်ကို မသိမှတ်မှီတိုင်အောင်၊ မြည်းရိုင်း တို့နှင့် ပေါင်းဘော်လျက်၊ နွားကဲ့သို့ မြက်ကိုစားလျက်၊ မိုဃ်းစွတ်ခြင်းကို ခံ၍နေရ၏။

22 အရှင်သားတော် ဗေလရှာဇာ၊ ကိုယ်တော်သည် ထိုအမှုအလုံးစုံတို့ကို သိသော်လည်း၊ စိတ်နှလုံးကို မနှိမ့်ချဘဲ၊

23 ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြု၍၊ ဗိမာန်တော်၏ ဖလားတို့ကို ရှေ့တော်သို့ ယူခဲ့စေ၍၊ ကိုယ်တော်တိုင်မှစသော မှူးတော် မတ်တော်၊ မိဖုရား၊ မောင်းမမိဿံတို့သည် ထိုဖလားတို့နှင့်စပျစ်ရည်ကို သောက်ကြပြီတကား။ မျက်စိမမြင်၊ နားမကြား၊ အဘယ် အရာကိုမျှ မသိသော ငွေဘုရား၊ ရွှေဘုရား၊ ကြေးဝါ ဘုရား၊ သံဘုရား၊ သစ်သားဘုရား၊ ကျောက်ဘုရားတို့ကို ချီးမွမ်း၍၊ ကိုယ်တော်၏ အသက်သခင်တည်းဟူသော ကိုယ်တော်၏ အမှုအလုံးစုံတို့ကိုစီရင်ပိုင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို မချီးမွမ်းဘဲ နေပါပြီတကား။

24 ထိုကြောင့်၊ လက်ဖျားကိုစေလွှတ်၍ ထိုစာကို ရေးစေတော်မူ၏။

25 စာချက်ဟူမူကား၊ မေနေမေနေ၊ တေကလ၊ ဖေရက်ဟု အက္ခရာ တင်လျက်ရှိ၏။

26 မေနေ၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကား၊ ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံကို ဘုရားသခင် ရေတွက်၍ ဆုံးစေတော်မူ၏။

27 တေကလ၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကား၊ ကိုယ်တော် ကို ချိန်ခွင်နှင့် ချိန်၍လျော့ကြောင်းကို တွေ့မြင်တော် မူ၏။

28 ဖေရက်၏ အနက်ဓိပ္ပါယ်ကား၊ နိုင်ငံတော်ကို ခွဲဝေ၍ မေဒိလူ၊ ပေရသိလူတို့အား အပ်ပေးတော်မူ၏ဟု ဆိုလိုသတည်းဟု ဒံယေလသည် အထံတော်၌ ပြန်ကြား လျှောက်ထား၏။

29 ထိုအခါ ဗေလရှာဇာ မင်းကြီးမိန့်တော်မူသည် အတိုင်း၊ ဒံလရှဇာမင်းကြီးမိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ဒံယေလကို အဝတ်နီဝတ်ဆင်စေ၍ လည်ပင်း၌ ရွှေ စလွယ်ဆွဲပြီးမှ၊ နိုင်ငံတော်တွင် တတိယမင်းဖြစ်သည်ဟု မြို့ကိုလည်၍ဟစ်ကြော်ကြ၏။

30 ထိုညဉ့်၌ပင် ခါလဒဲရှင်ဘုရင် ဗေလရှာဇာ မင်းသည် အသက်ဆုံး၍၊

31 မေဒိအမျိုး ဒါရိမင်းသည် အသက်ခြောက်ဆယ် နှစ်နှစ်တွင် နိုင်ငံတော်ကို သိမ်းယူတော်မူ၏။

  
   Studovat vnitřní smysl

The Feast of Belshazzar      

Napsal(a) Rev. Dr. Andrew M. T. Dibb

Belshazzar's Feast, by Rembrandt, showing the handwriting on the wall

This chapter begins with Belshazzar's feast for his friends. Belshazzar is presented in this chapter as the son of Nebuchadnezzar, king of Babylon. His name tells us something about him, for Belshazzar in the original Chaldean language means 'Bel Protect the King.' 'Bel' was a Babylonian god, so this name is about the relationship of the kingly, or ruling loves in a person, and the love of selfishness and dominion from that described by the god of the Babylonians.

Belshazzar has a similar spiritual relationship to Nebuchadnezzar as the Lord Jesus Christ had to the Father. In the case of the Lord, His human set forth the Divine, making it present for all people to see. In the case of Belshazzar, he set forth the love of selfishness, Nebuchadnezzar, for all the world to see. Belshazzar represents the external manifestation of the deepest feelings of selfishness, translated first into thoughts, then actions.

The story of Daniel is about the power of truth changing us from being self-centered to being regenerated. Each person has a Nebuchadnezzar side, and also a Daniel side. In previous chapters, we see Daniel's impact on Nebuchadnezzar. So truth impacts our lives. When we begin the process of change, we follow the order given in chapters two, three, four, and five. Truth is first an intellectual idea which, in time, affects our will. To change, we must be willing to undergo the temptations described in chapter four, but for this to happen, we need to judge our behavior. This is the feast, where actions are judged and those incompatible with conscience are cast out.

Belshazzar commanded the vessels brought so that the guests could drink from them. To drink wine from them means drawing teachings from the Word that one needs to live properly (Apocalypse Explained 376). Before our minds are clear of selfishness, we may go to the Word for guidance. But we are not looking to be lead to the good of life, but to support the selfishness within. This is not unusual with people first introduced to the truths of the Word: as they learn, they may find that the teachings seem to support some of their attitudes, rather than undermine faults. We can see this in Belshazzar's use of the vessels: he did not treat them with respect, but profaned them. Sharing the vessels with his lords, his wives, and concubines shows the various thoughts and affections still tied to selfishness which guided him.

As the king and his guests drank from the holy vessels, they showed their true allegiance: they worshiped gods of gold, silver, brass, iron, wood, and stone, compounding their profanation. Profanation is when the sacred and profane are brought together. One cannot believe the Word is holy, and mock it at the same time. No one can serve two masters (Matthew 6:24).

For a complete explanation of the different materials of the profane idols, see the explanation of the statue from Nebuchadnezzar's dream in Daniel 2. The differences between the two rests in materials of the legs and feet, but in the internal sense, these differences disappear.

Amid this debauchery, a vision took place: the fingers of a man's hand appeared on the wall and wrote words in an unknown language. Belshazzar's fear reflects our own when it suddenly dawns on us that the activities of our life are in conflict with the very things we hold to be true. The conflict between good and evil within us is brought down to the level of our daily lives. The effect can be frightening: it is the realization of our shortcomings. Yet often, before the issues become clear, we feel a sense of unease, a feeling of dissatisfaction at the way our lives are going.

This vague feeling is Belshazzar's inability to read the words written upon the wall. They frightened him, but he did not know what they meant. Like us, he turned to the familiar, comforting voices which usually explained the unknown to him: the astrologers, the soothsayers, and the Chaldeans. These 'wise men' represent the thought patterns we have when our lives are disturbed: we look inwards to our usual justifications. Thus we blame others for our state of mind, or credit it to misfortune, without ever really going to the source of what is bothering us.

Belshazzar promised his soothsayers three distinct things:

"Whoever reads this writing, and tells me its interpretation, shall be clothed with purple and have a chain of gold around his neck; and he shall be the third ruler in the kingdom."

The angels of the celestial heaven wear crimson clothes (Divine Love and Wisdom 380, True Christian Religion 686) as an expression of their love to the Lord. Clothing signifies knowledge (Heaven and Hell 179, Arcana Coelestia 1073, 2576, 5319, 9212, 9216, 9952, 10536) so 'clothing of purple' represents knowledges about love to the Lord. But because Belshazzar is selfishness, the knowledge he offered represents re-establishing selfish love as the ruling principle in our minds. In addition to the purple garments, he offered chains of gold. As we have seen before, gold represents goodness from the Lord. But in this case, the 'goodness' originates in selfishness. The final promise is power. The characteristic of the love of self is the lust for power. Nebuchadnezzar extended his natural kingdom across the earth, as selfishness extends its power throughout our lives.

Unsurprisingly, the 'wise men' could not read the writing on the wall. When we are unhappy because of our selfishness, no thoughts from selfishness will set us straight. If we know that what we are doing is wrong, and yet make excuses for our behavior, we will find little or no comfort in these justifications—they are a part of the problem.

So the queen suggested to Belshazzar that he call Daniel. To convince him of Daniel's worth, she uses terms that describe the quality of a conscience formed from the truths of the Word. 'The Spirit of the Holy God' is the truth from the Lord (Apocalypse Explained 183), where conscience is formed. Divine truth in the mind brings spiritual light (True Christian Religion 40) giving first understanding, and then wisdom. Conscience draws its being from the Divine truths from the Lord. The Babylonian 'wise men' all represent the various thoughts of a selfish mind. As the conscience is formed, it begins to take precedence over these thoughts, until it rules. So a person regenerating intellectually thinks from truth, but may still act from selfishness.

The queen's pleas made an impact on Belshazzar, and Daniel was brought before him. The king offered Daniel the same gifts he offered his wise men and astrologers. Daniel, of course, could not accept these, in much the same way, years before, he had been unable to accept food from Nebuchadnezzar's table. To accept the garments of purple, chains of gold, and a position of power in the kingdom was meaningless to Daniel. He was already, after all, in a position of power. Conscience does not need to be bribed: it stands firm and alone in our minds.

Daniel began his interpretation of the Writing on the Wall with a brief history of Nebuchadnezzar, as a summary of the progression of selfishness. He began with the fact that Nebuchadnezzar received his kingdom of from God. In chapter 1, we are told that 'the Lord gave Jehoiakim into his hand.' This implies that not only was the Lord responsible for the siege of Jerusalem, but for all of Nebuchadnezzar's other victories. This verse reinforces that concept: Nebuchadnezzar's success was because of the Lord.

Daniel voiced the words of judgment eloquently: Belshazzar had not humbled his heart, he had lifted himself up against the Lord of heaven. He used the vessels of the Lord's temple to worship gods of silver and gold, bronze and iron, wood and stone, yet he does not know that the Lord holds his life in His hand.

These well-spoken words of judgment are as much an indictment on us as they were on Belshazzar. Often we know the truths of the Word, we wrestle with them in our minds, we allow them to direct our feelings, and yet we do nothing about them. Spiritual procrastination is one of life's greatest dangers. As long as we put off spiritual progress, and wallow in the comfort of selfishness, as long as we hang onto old prejudices and attitudes, and habitual thinking, we are using the Lord's Word as a way of worshiping false idols. What needs to change in us are our loves, our attitudes. As these change, our external behavior must be brought into alignment with them.

Having chastised Belshazzar, Daniel began to explain the writing on the wall. He began by stressing that the fingers that wrote 'were sent by Him,' meaning the 'Most High God' who gave Nebuchadnezzar his kingdom, majesty and glory. While Nebuchadnezzar had humbled himself before the Lord, Belshazzar had not. In the historical sense, it was important for Daniel to stress the relationship between what happened to Nebuchadnezzar and what would happen to Belshazzar.

The judgment, from the power of the Lord, lay in the words written on the wall: 'mene, mene, tekel, upharsin.' Four words in an unknown language that could only be interpreted by Daniel. Thus we see how our conscience, drawn as it is from the teachings of the Word, is the root of our resistance to evil.

Daniel begins by explaining 'mene' saying: 'God has numbered your kingdom and found it wanting.' To number means to know the quality of something. This is why Nebuchadnezzar besieged Jerusalem 'in the third year of the reign of Jehoiakim,' and dreamed of the great statue 'in the second year' of his own reign.

The word 'mene' means the process of self-examination. There is no indication why the word is repeated twice; perhaps it indicates the need for an examination of acts flowing from both our will and our understanding—our actions from an inner love for them, and actions from a sense of duty.

The third word on the wall is 'Tekel,' which Daniel told Belshazzar means: 'You have been weighed in the balances and found wanting.' When we examine ourselves, it is from truth: we judge how we compare to the truth. The next step is to assess our feelings. Thus 'one should be found wanting.'

Daniel interprets the final word of the four to mean 'your kingdom has been divided and given to the Medes and Persians.' This literally happened to Belshazzar, but in the internal sense, to divide means to disperse and expel (Apocalypse Explained 373, Arcana Coelestia 9093). This is the third stage of repentance: when a person has examined self, found one's self wanting, and is willing to change, the next step is to separate the evil from ourselves, and to expel it from our lives. It is only in this way that we can be cleansed of evil.

This is an indication of how our lives should progress: no man can serve two masters, the Lord said, we cannot serve God and mammon. We cannot serve self and be ruled by the conscience at the same time. One must increase and the other decrease. By giving Daniel these gifts in the face of the imminent end of his kingdom, Belshazzar shows us how the conscience must increase, while selfishness as the root of our evil must decrease.

Thus it happened that on that very night, Belshazzar, king of the Chaldeans, was slain, and Darius the Mede received the throne, being about sixty-two years old.

Swedenborg

Hlavní výklad ze Swedenborgových prací:

Arcana Coelestia 1326

Apocalypse Explained 587, 1029

Apocalypse Revealed 717

The Last Judgement 54

The Inner Meaning of the Prophets and Psalms 176

Scriptural Confirmations 4, 37


Další odkazy Swedenborga k této kapitole:

Arcana Coelestia 1183, 3079, 3104, 5223, 8932, 9093, 9818, ...

Apocalypse Revealed 313, 316, 364, 459, 913

Divine Love and Wisdom 383

Doctrine of the Lord 48

Heaven and Hell 365

True Christian Religion 156, 754


Odkazy ze Swedenborgových nevydaných prací:

Apocalypse Explained 183, 220, 242, 373, 376, 453

Jiný komentář

  Příběhy:



Skočit na podobné biblické verše

ကမ္ဘာ ဦး 41:15, 42

၁ ဓမ္မရာဇဝင် 17:26, 36

၄ ဓမ္မရာဇဝင် 5:16, 24:13, 25:15, 28

၂ ရာချုပ် 32:25, 33:23, 36:23

z ဇရ 5:14

her သတာ 1:3, 10:3

ယောဘ 12:10

ဆာလံ 115:4

သုတ္တံကျမ်း 21:2

ဒေသနာ 8:3

ဟေရှာယ 13:17, 21:5, 37:23, 47:11

ယေရမိ 10:23, 25:12, 50:28, 43, 51:28, 31, 39

ယေဇကျေလ 28:3, 4, 31:10

ဒံယေလ 1:2, 6, 7, 17, 2:2, 4, 6, 25, 27, 32, 37, 39, 48, 4:4, 5, 6, 14, 19, 22, 26, 28, 5:7, 16, 6:4, 8:11, 20

Nahum 1:14

တမန်တော်ဝတ္ထု 12:23, 17:25

ရောမ 1:21

ဗျာဒိတ်ကျမ်း 9:20

Významy biblických slov

ပွဲ
There are two kinds of feasts mentioned in the Bible. Some were held to commemorate specific, one-time events, such as the feast Abraham held to...

နေဗုခဒ်နေဇာ
Nebuchadnezzar was a powerful king of the Babylonian empire. His fiery furnace and his dreams of the great tree and of the great statue are...

ဗုခဒ်နေဇာ
Nebuchadnezzar was a powerful king of the Babylonian empire. His fiery furnace and his dreams of the great tree and of the great statue are...

မီးခုံ
(Luke 15:8.) By the woman lighting a candle to find the piece of silver she had lost, is signified inquisition in herself from affection.

မြင်
The symbolic meaning of "seeing" is "understanding," which is obvious enough that it has become part of common language (think about it; you might see...

ပြ
'Shew' signifies instruction to the life.

စကား
Like "say," the word "speak" refers to thoughts and feelings moving from our more internal spiritual levels to our more external ones – and ultimately...

အစဉ်အမြဲ
It is hard for us to conceive this, but time does not exist in spiritual reality. Time is an aspect of physical reality that no...

ကြား
Thanks to modern science, we now understand that hearing actually happens in the brain, not the ears. The ears collect vibrations in the air and...

ဆု
A "reward" in the Bible represents something that brings people together, or brings spiritual states together, and binds them. It's easy to see this in...

ခါလဒဲ
Chaldea was a land lying along the Euphrates river near its mouth, south of Babylon, part of what is now southern Iraq. It was a...

Zdroje pro rodiče a učitele

Zde uvedené položky jsou poskytnuty se svolením našich přátel z General Church of the New Jerusalem. Můžete prohledávat/procházet celou knihovnu kliknutím na odkaz this link.


 Belshazzar's Feast
A New Church Bible story explanation for teaching Sunday school. Includes lesson materials for Primary (3-8 years), Junior (9-11 years), Intermediate (12-14 years), Senior (15-17 years) and Adults.
Teaching Support | Ages over 3

 Belshazzar’s Feast
Worship Talk | Ages 7 - 14

 Belshazzar’s Feast (3-5 years)
Project | Ages 4 - 6

 Belshazzar’s Feast (6-8 years)
Project | Ages 7 - 10

 Belshazzar’s Feast (9-11 years)
Project | Ages 11 - 14

 Overview of Daniel: A Man of Conscience for ages 3-14
Overview of a series of scripted lessons for the first six chapters of the book of Daniel. Suitable for Sunday schools, families and classrooms. Levels A, B and C provide materials for ages 3-14.
Sunday School Lesson | Ages 3 - 14


Přeložit: