Judges 7

Study

           

1 και ωρθρισεν ιαρβαλ αυτος εστιν γεδεων και πας ο λαος μετ' αυτου και παρενεβαλον επι πηγην αραδ και παρεμβολη μαδιαμ ην αυτω απο βορρα απο γαβααθ αμωρα εν κοιλαδι

2 και ειπεν κυριος προς γεδεων πολυς ο λαος ο μετα σου ωστε μη παραδουναι με την μαδιαμ εν χειρι αυτων μηποτε καυχησηται ισραηλ επ' εμε λεγων η χειρ μου εσωσεν με

3 και νυν λαλησον δη εν ωσιν του λαου λεγων τις ο φοβουμενος και δειλος επιστρεφετω και εκχωρειτω απο ορους γαλααδ και επεστρεψεν απο του λαου εικοσι και δυο χιλιαδες και δεκα χιλιαδες υπελειφθησαν

4 και ειπεν κυριος προς γεδεων ετι ο λαος πολυς κατενεγκον αυτους προς το υδωρ και εκκαθαρω σοι αυτον εκει και εσται ον εαν ειπω προς σε ουτος πορευσεται συν σοι αυτος πορευσεται συν σοι και παν ον εαν ειπω προς σε ουτος ου πορευσεται μετα σου αυτος ου πορευσεται μετα σου

5 και κατηνεγκεν τον λαον προς το υδωρ και ειπεν κυριος προς γεδεων πας ος αν λαψη τη γλωσση αυτου απο του υδατος ως εαν λαψη ο κυων στησεις αυτον κατα μονας και πας ος εαν κλινη επι τα γονατα αυτου πιειν

6 και εγενετο ο αριθμος των λαψαντων εν χειρι αυτων προς το στομα αυτων τριακοσιοι ανδρες και παν το καταλοιπον του λαου εκλιναν επι τα γονατα αυτων πιειν υδωρ

7 και ειπεν κυριος προς γεδεων εν τοις τριακοσιοις ανδρασιν τοις λαψασιν σωσω υμας και δωσω την μαδιαμ εν χειρι σου και πας ο λαος πορευσονται ανηρ εις τον τοπον αυτου

8 και ελαβον τον επισιτισμον του λαου εν χειρι αυτων και τας κερατινας αυτων και τον παντα ανδρα ισραηλ εξαπεστειλεν ανδρα εις σκηνην αυτου και τους τριακοσιους ανδρας κατισχυσεν και η παρεμβολη μαδιαμ ησαν αυτου υποκατω εν τη κοιλαδι

9 και εγενηθη εν τη νυκτι εκεινη και ειπεν προς αυτον κυριος αναστας καταβηθι εν τη παρεμβολη οτι παρεδωκα αυτην εν τη χειρι σου

10 και ει φοβη συ καταβηναι καταβηθι συ και φαρα το παιδαριον σου εις την παρεμβολην

11 και ακουση τι λαλησουσιν και μετα τουτο ισχυσουσιν αι χειρες σου και καταβηση εν τη παρεμβολη και κατεβη αυτος και φαρα το παιδαριον αυτου προς αρχην των πεντηκοντα οι ησαν εν τη παρεμβολη

12 και μαδιαμ και αμαληκ και παντες υιοι ανατολων βεβλημενοι εν τη κοιλαδι ωσει ακρις εις πληθος και ταις καμηλοις αυτων ουκ ην αριθμος αλλα ησαν ως η αμμος η επι χειλους της θαλασσης εις πληθος

13 και ηλθεν γεδεων και ιδου ανηρ εξηγουμενος τω πλησιον αυτου ενυπνιον και ειπεν ενυπνιον ιδου ενυπνιασαμην και ιδου μαγις αρτου κριθινου στρεφομενη εν τη παρεμβολη μαδιαμ και ηλθεν εως της σκηνης και επαταξεν αυτην και επεσεν και ανεστρεψεν αυτην ανω και επεσεν η σκηνη

14 και απεκριθη ο πλησιον αυτου και ειπεν ουκ εστιν αυτη ει μη ρομφαια γεδεων υιου ιωας ανδρος ισραηλ παρεδωκεν ο θεος εν χειρι αυτου την μαδιαμ και πασαν την παρεμβολην

15 και εγενετο ως ηκουσεν γεδεων την εξηγησιν του ενυπνιου και την συγκρισιν αυτου και προσεκυνησεν κυριω και υπεστρεψεν εις την παρεμβολην ισραηλ και ειπεν αναστητε οτι παρεδωκεν κυριος εν χειρι ημων την παρεμβολην μαδιαμ

16 και διειλεν τους τριακοσιους ανδρας εις τρεις αρχας και εδωκεν κερατινας εν χειρι παντων και υδριας κενας και λαμπαδας εν ταις υδριαις

17 και ειπεν προς αυτους απ' εμου οψεσθε και ουτως ποιησετε και ιδου εγω εισπορευομαι εν αρχη της παρεμβολης και εσται καθως αν ποιησω ουτως ποιησετε

18 και σαλπιω εν τη κερατινη εγω και παντες μετ' εμου σαλπιειτε εν ταις κερατιναις κυκλω ολης της παρεμβολης και ερειτε τω κυριω και τω γεδεων

19 και εισηλθεν γεδεων και οι εκατον ανδρες οι μετ' αυτου εν αρχη της παρεμβολης εν αρχη της φυλακης μεσης και εγειροντες ηγειραν τους φυλασσοντας και εσαλπισαν εν ταις κερατιναις και εξετιναξαν τας υδριας τας εν ταις χερσιν αυτων

20 και εσαλπισαν αι τρεις αρχαι εν ταις κερατιναις και συνετριψαν τας υδριας και εκρατησαν εν χερσιν αριστεραις αυτων τας λαμπαδας και εν χερσιν δεξιαις αυτων τας κερατινας του σαλπιζειν και ανεκραξαν ρομφαια τω κυριω και τω γεδεων

21 και εστησαν ανηρ εφ' εαυτω κυκλω της παρεμβολης και εδραμεν πασα η παρεμβολη και εσημαναν και εφυγαν

22 και εσαλπισαν εν ταις τριακοσιαις κερατιναις και εθηκεν κυριος την ρομφαιαν ανδρος εν τω πλησιον αυτου εν παση τη παρεμβολη και εφυγεν η παρεμβολη εως βηθσεεδτα γαραγαθα εως χειλους αβωμεουλα επι ταβαθ

23 και εβοησαν ανηρ ισραηλ απο νεφθαλι και απο ασηρ και απο παντος μανασση και εδιωξαν οπισω μαδιαμ

24 και αγγελους απεστειλεν γεδεων εν παντι ορει εφραιμ λεγων καταβητε εις συναντησιν μαδιαμ και καταλαβετε εαυτοις το υδωρ εως βαιθηρα και τον ιορδανην και εβοησεν πας ανηρ εφραιμ και προκατελαβοντο το υδωρ εως βαιθηρα και τον ιορδανην

25 και συνελαβον τους αρχοντας μαδιαμ και τον ωρηβ και τον ζηβ και απεκτειναν τον ωρηβ εν σουρ και τον ζηβ απεκτειναν εν ιακεφζηφ και κατεδιωξαν μαδιαμ και την κεφαλην ωρηβ και ζηβ ηνεγκαν προς γεδεων απο περαν του ιορδανου

  

Exploring the Meaning of Judges 7      

Napsal(a) Rev. Julian Duckworth

Judges 7: Gideon’s valiant three hundred men.

Gideon and all his men camped by the well of Harod, which can mean “eager”, and also “trembling.” The Lord told Gideon that his army was too large, which could lead Israel to boast that they won by their own efforts (rather than the Lord’s power). Gideon was instructed to send away anyone who was afraid; 22,000 went home, leaving 10,000.

Even still, the Lord said the army was too large, so Gideon tested the men by taking them down to the water to drink. The Lord directed Gideon to call out those who lapped water from out of their hands rather than kneeling down to drink with their mouths. Three hundred men were chosen by this method of selection.

The Lord then commanded Gideon to go down to the Midianite camp, and if he was afraid, to take his servant, Phurah. There, Gideon overheard one of the soldiers telling his companion that he’d had a dream, in which a loaf of bread came tumbling into the camp and struck one of the tents so that it collapsed. The other soldier said that this meant the Lord would give victory to Gideon.

Gideon gave each of his men a trumpet, and a pitcher containing a lit torch. They surrounded the Midianite camp, and at the command of Gideon, they blew their trumpets, broke their pitchers to show the torches, and shouted, “The sword of the Lord and of Gideon!” This caused panic in the camp, and every Midianite drew his sword against another, and many fled. Then Gideon ordered the capture and killing of the two Midianite princes, whose heads were brought to him.

*****

We must give glory to the Lord for successes that we seem to earn, as He alone does what is good. The Lord told Gideon to reduce the size of his army, to avoid the dangers of growing too proud. Since we live our lives as if we do everything ourselves, this is a constant threat. The fact that about two-thirds of Gideon’s army were afraid and went home shows the reality of our nature (see Swedenborg’s work, True Christian Religion 442).

Lapping water from the hand reflects our need to see and examine what we take into our minds. Water stands for truth, but it can also stand for false ideas. If we drink directly from the water, we accept indiscriminately and examine nothing. Cupping and holding the water in our hands means that we can see how to apply this truth through our attitudes and actions (see Swedenborg’s work, Arcana Caelestia 6047[2]).

Gideon’s army of only three hundred men was all it took to defeat the Midianites. The number ‘three’ stands for something which is complete or full in itself. Some spiritual examples include mind, body and soul, as well as celestial, spiritual and natural (see Swedenborg’s Apocalypse Explained 435[3] and 532[2]).

The dream Gideon overheard stands for the power of good (the bread) to break down the apparent power of what is evil and false (the tent) (Arcana Caelestia 4247[3]). The name of Gideon’s servant, Phurah, means “fruitfulness”, or “a winepress”, which is where Gideon was first called by the angel of the Lord.

The trumpet and the torch both stand for the power of truth to overcome evil and false ideas, the trumpet by its penetrating sound, and the torch by its illuminating light. There is no mention of swords for the army of Israel.

Finally, the oppression by the Midianites represents knowing what is true, but living a life governed by our own desires. This leads us increasingly further away from obeying the Lord. Of course, this must be addressed. The Midianites destroyed each other in their panic, meaning what is disorderly and against the Lord holds no validity, and eventually destroys itself (Arcana Caelestia 9320).

    Studovat vnitřní smysl

Přeložit: