Ծննդոց 12

Study

           

1 Աստուած ասաց Աբրամին. «Հեռացի՛ր քո երկրից, քո ցեղից ու քո հօր տնից եւ գնա՛ այն երկիրը, որ ցոյց կը տամ քեզ:

2 Քեզ մեծ ցեղի նախահայր պիտի դարձնեմ, պիտի օրհնեմ քեզ, պիտի փառաւորեմ քո անունը, եւ դու օրհնեալ պիտի լինես:

3 Պիտի օրհնեմ քեզ օրհնողներին, իսկ քեզ անիծողներին պիտի անիծեմ: Քեզնով պիտի օրհնուեն աշխարհի բոլոր ժողովուրդները»:

4 Եւ Աբրամը գնաց, ինչպէս ասել էր նրան Աստուած: Նրա հետ գնաց նաեւ Ղովտը: Աբրամը եօթանասունհինգ տարեկան էր, երբ հեռացաւ Խառանից:

5 Աբրամն առաւ իր կին Սարային, իր եղբօրորդի Ղովտին, Խառանում ձեռք բերած ողջ ունեցուածքն ու ստրուկներին: Նրանք ճանապարհ ընկան, որ գնան Քանանացւոց երկիրը: Նրանք եկան Քանանի երկիրը:

6 Աբրամը կտրեց անցաւ երկիրն իր երկարութեամբ մինչեւ Սիւքէմ վայրը՝ Բարձր կաղնին: Այդ ժամանակ, սակայն, քանանացիներն էին բնակւում այդ երկրում:

7 Տէրը երեւաց Աբրամին եւ ասաց նրան. «Քո յետնորդներին եմ տալու այս երկիրը»: Աբրամն իրեն երեւացած Տիրոջ համար զոհասեղան շինեց այդտեղ:

8 Այդտեղից նա գնաց Բեթէլի արեւելեան կողմում գտնուող լեռը: Այնտեղ՝ Բեթէլում, խփեց իր վրանը, ծովի դիմաց, իսկ արեւելքում Անգէն էր: Այնտեղ Տիրոջ համար զոհասեղան շինեց ու կանչեց Աստծու անունը:

9 Աբրամը հեռացաւ, գնաց ու բնակուեց անապատում:

10 Երբ սով եղաւ երկրում, Աբրամն իջաւ Եգիպտոս, որ այնտեղ ապրի պանդխտութեան մէջ, քանի որ սովը սաստկացել էր երկրում:

11 Երբ Աբրամը մօտեցաւ Եգիպտոսին, իր կին Սարային ասաց. «Գիտեմ, որ դու գեղեցիկ կին ես:

12 Արդ, եթէ պատահի, որ եգիպտացիները տեսնեն քեզ եւ ասեն՝ սա նրա կինն է, ու սպանեն ինձ, իսկ քեզ ողջ թողնեն,

13 կ՚ասես, թէ՝ նրա քոյրն եմ, որպէսզի քո շնորհիւ ես չտուժեմ եւ քո շնորհիւ կենդանի մնամ»:

14 Երբ Աբրամը մտաւ Եգիպտոս, եգիպտացիները տեսան, որ նրա կինը շատ գեղեցիկ է:

15 Տեսան նրան նաեւ փարաւոնի իշխանները, գովեցին նրան փարաւոնի առաջ ու նրան տարան փարաւոնի պալատը:

16 Սարայի համար նրանք լաւ վերաբերմունք ցոյց տուեցին Աբրամին: Եւ նա ոչխարների, կովերի, էշերի, ծառաների եւ աղախինների, ջորիների եւ ուղտերի տէր դարձաւ:

17 Աբրամի կին Սարայի պատճառով Աստուած փարաւոնին ու նրա ընտանիքի անդամներին պատժեց մեծամեծ ու դաժան պատուհասներով:

18 Փարաւոնը կանչեց Աբրամին ու ասաց նրան. «Այս ի՞նչ փորձանք բերեցիր իմ գլխին, ինչո՞ւ չյայտնեցիր, թէ նա քո կինն է:

19 Ինչո՞ւ ասացիր, թէ «Իմ քոյրն է», ես էլ նրան կնութեան առայ: Արդ, ահա քո կինը քո առաջ է, ա՛ռ նրան ու հեռացի՛ր»:

20 Փարաւոնն իր մարդկանց պատուիրեց, որ Աբրամին, իր ունեցուածքով, նրա կնոջը, ինչպէս նաեւ Ղովտին ճանապարհ դնեն:


Exploring the Meaning of Ծննդոց 12      

Napsal(a) Joe David

The Inner Meaning of Genesis 12

In the previous chapter, Genesis 11, we met Abram for the first time, as his genealogy was traced down through the generations from Noah. Abram represents the beginning of a new spiritual state of humankind - a new church that would record preserve important external truths. Those external truths contained internal ones - true ideas about God the way people should live.

These external truths were encoded in stories, first preserved in oral traditions then in written scriptures in the time of Moses. In the current , Abram, goes, as commanded by God, the land of Canaan. In doing this, he effectively starts the Hebrew church (from Eber, Abraham's forebear).

All the geographic places in the land of Canaan its environs had been given spiritual significations by the people of the Most Ancient Church. In the new Word that would be written there, these places would be mentioned by name would signify spiritual ideas.

When Abraham is driven by famine in the land seek refuge in Egypt, it symbolizes a state of initial instruction for this new church. That early instruction is of an external type. Egypt, in the Word, represents scientific knowledge - the natural sciences - which teach the natural level in people.

There are two levels of "story" nested in the symbolism of the literal text. One is the spiritual story of humankind. Another, higher one, is the story of the inner spiritual process that would take place in the life of Jesus Christ. Both stories are traced out in Swedenborg's exegesis of the Word.

Here's an excerpt from his capstone work, True Christian Religion:

The Word has two senses hidden in its literal sense; these are called the spiritual the celestial senses. In the spiritual sense the contents of the Word refer chiefly the church in the celestial sense chiefly the Lord. Again in the spiritual sense its contents refer Divine truth in the celestial sense Divine good. (True Christian Religion 248)

A detailed description of the inner meaning of this chapter begins in Arcana Coelestia 1401. Here are some key excerpts:

AC 1401. True historical things begin here, all of which are representative, and each word significative. The things related in this chapter concerning Abram represent the Lord‘s state from earliest childhood up to youth. As the Lord was born in the same way as other men, He also advanced from an obscure state to one more lucid. "Haran" is the first state, which was obscure; " Shechem" is the second; "the oakgrove Moreh" is the third; "the mountain which had Bethel toward the sea and Ai on the east," is the fourth; and the "journey thence toward the south into Egypt," is the fifth.

AC 1402. The things told of Abram’s sojourn in Egypt represent and signify the Lord‘s first instruction. "Abram" is the Lord; " Sarai," as a wife, is truth to be adjoined to the celestial " Sarai," as a sister, is intellectual truth; "Egypt" is memory-knowledge (scientia). The progress from memory-knowledges (a scientificis) even to celestial truths is described; this was according to Divine order, that the Lord’s Human Essence might be conjoined with His Divine Essence, and at the same time become Jehovah.